Τζακ Σκύλος: «Το χάνι του Χάρυ»



Πριν λίγες μέρες ένα από τα γατάκια μου αρρώστησε. Ο Χάρυ. 
Του έδωσα αντιβίωση, τον τάιζα με σύριγγα, αλλά χειροτέρευε. Δε μπορούσε να σταθεί ούτε όρθιος. Φαινόταν ότι θα πέθαινε. Από το στόμα του έτρεχε μόνο πύον και ανέπνεε δύσκολα. 
Τα ζώα φοβούνται τον θάνατο περισσότερο από τους ανθρώπους. Δεν τον έχουν ακουστά. 
Τρία μερόνυχτα δεν κοιμήθηκα. Την έβγαλα αγκαλιά με τον Χάρυ. Του μιλούσα. Του έλεγα πόσο λεβέντης είναι, πόσο δυνατός είναι, πόσο θαυμάζω το κουράγιο του…. 
Πέθανε 7:35 ένα πρωί. Αλλά στην αγκαλιά μου. Όχι μόνος του. Έκανε έναν δυνατό σπασμό από ασφυξία και πέθανε. 
Κι έκλαιγα. Μετά από πολλά χρόνια έκλαψα. Ούτε όταν πέθανε η μάνα μου δεν έκλαψα. 
Τώρα έκανα ένα σπιτάκι έξω και βάζω φαγητό 3 φορές τη μέρα. Πάντα βρίσκω το πιάτο άδειο. Δεν ξέρω ποιες γάτες το τρώνε. Δε με νοιάζει. 
Το βάφτισα «Το χάνι του Χάρυ». 
Όποιο γατί είναι περαστικό, κουρασμένο, βρεγμένο, πεινασμένο, μπορεί να φάει και να κοιμηθεί τζάμπα. Δίχως να χρειάζεται να με ξεπληρώσει με χάδια. 
Είναι μνημόσυνο για τον Χάρυ.



Τζακ Σκύλος 



Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.