Σκατουλί, το χρώμα του ρατσισμού



Πήγα να ζωγραφίσω. Είχα στην παλέτα μου τα τρία βασικά χρώματα και το άσπρο. Μου έφταναν, γιατί αναμειγνύοντάς τα με τρόπο και μέτρο, δημιούργησα όλα τα χρώματα που χρειαζόμουν. Πραγματοποίησα τις δυνατότητες, σκέφτηκα, δοκίμασα, και στο μεταξύ η παλέτα μου είχε γεμίσει με όμορφες αποχρώσεις που τις τοποθετούσα στον καμβά και κάθε μία είχε λόγο ύπαρξης, τη θέση της και τον σκοπό της μες το σύνολο κι ήταν ξεκάθαρη σ' αυτό που εξέφραζε.

Ξαφνικά με έπιασε μια διάθεση αυτοκαταστροφής κι άρχισα να αναμειγνύω όλα τα χρώματα χωρίς λόγο. Τις αποχρώσεις που προέκυψαν τις ανακάτεψα κι αυτές ξανά και ξανά και τα χρώματα που έφτιαξα τα πασάλειψα πάλι μεταξύ τους. Αυτό γινόταν μέχρι που στο τέλος είχε απομείνει στην παλέτα μία και μοναδική απόχρωση. Την πήρα και κάλυψα τον καμβά καταστρέφοντας το πρωτύτερο έργο μου. Με λίγα λόγια, τα είχα κάνει σκατά.

Ρωτήστε όποιον ζωγράφο ξέρετε, να σας πει ποιά είναι αυτή η τελική απόχρωση που δε γίνεται πιά να αναμειχθεί άλλο και να δημιουργήσει οτιδήποτε. Λέγεται σκατουλί και είναι το χρώμα του ρατσισμού που μισεί τις ράτσες.

Όταν η ανάμειξη γίνεται χωρίς σεβασμό στις αποχρώσεις, ο αφανισμός των χρωμάτων είναι κάτι που θα το πληρώσουμε όλοι.


της Δέσποινας Ανδρεάδη
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.