Χαλί απο ροδοπέταλα





  Άφηνα τα χνάρια μου για όποιον ήταν πρόθυμος να τα ακολουθήσει…

  Σαν φτάσω στο μισό της διαδρομής μου, γυρίζω το κεφάλι μου στο δρόμο όπου έστρωσα κόκκινο χαλί για την υποδοχή του.
  Κοντοστέκομαι και παρακολουθώ με λαχτάρα να φανεί μια μακρινή σκιά που όλο και θα μεγαλώνει. 
 Σκιά πουθενά... μονάχα μια γλυκιά, χνουδωτή φατσούλα που κρυφομασουλάει το βελανίδι της, κάθεται και με κοιτάει πίσω από ένα δέντρο που βρίσκεται λίγα μέτρα πιο πίσω. 

Παίρνω βαθειά ανάσα και συνεχίζω… 

Σκορπάω τα ροδοπέταλα μου για να στρώσω δρόμο στο πρόσωπο που θα με αναζητήσει και θα δεί με τα ίδια του τα μάτια όλα τα όμορφα και άσχημα που συνάντησα μέσα σε αυτό δάσος. 

Το δάσος… το δάσος με τα πανύψηλα δέντρα που αγκάλιαζε το ένα το άλλο, και την πληθώρα από ευγενικά και άγρια ζώα. Λουλούδια που πρώτη φορά θα δει και θα μυρίσει κανείς σε αυτό τον κόσμο αλλά και ήχους που θα τον κάνουν να νιώθει ευλογημένος που ακούει. Αυτό το δάσος δεν έχει όνομα, μα σίγουρα έχει μαγική υπόσταση. Κάθε σου βήμα μέσα σε αυτό σου προσφέρει συναισθήματα που ξέρεις και άλλα πάλι… τα συναντάς για πρώτη φορά, ίσως και τελευταία. Και αυτό γιατί κανείς δεν γνωρίζει πόσο χρόνο και δρόμο θα διανύσει σε αυτό το δάσος. 
  
 Το καλάθι μου κοντεύει να αδειάσει και μπροστά μου τα δέντρα αμέτρητα… Θα μείνω στη μέση του δάσους και θα περιμένω.. Όσο με φτάσει το πέταλο θα χαράξω σημάδι στο άπειρο. 

 Θα χρειαστεί υπομονή…

 Θα περάσει χρόνος… 

 Θα έρθουν φόβοι να χτυπήσουν το κορμί, μα η ψυχή θα πολεμήσει. 

  Στάθηκα μπροστά στο δέντρο που έριξα και το τελευταίο μου ροδοπέταλο αφήνοντας αναστεναγμό από τα βάθη της προσμονής μου.
 Έκλεισα τα μάτια για να αφουγκραστώ την ησυχία και συνάμα την απίστευτη οχλαγωγία των μικρών πουλιών που τρύπωναν στα κλαδιά και φυλλώματα των γιγάντιων δέντρων.
Αγαπώ την φύση… σέβομαι κάθε τι μικρό και μεγάλο έχει δημιουργήσει. 

Αφού έφτασα ως εδώ θα περιμένω, δεν έχω άλλη επιλογή.

Μακρινέ επισκέπτη μην αργείς…υποσχέθηκα στο μικρό παιδί μέσα μου πως θα με βρείς.

Θα περιμένω στο χαλί απο ροδοπέταλα...


                                                                                                              ~ Λειβαρτζηνού Αντωνία ~


Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.