«Tα δικά μας είναι σύκα...»






Συνήθως βλέπουμε των άλλων τα στραβά και ποτέ τα δικά μας! Για ότι μας συμβαίνει πάντα οι άλλοι φταίνε, ποτέ εμείς! Για ότι πρέπει να γίνει, πάντα πρέπει να το εφαρμόσουν οι άλλοι, ποτέ εμείς!... Διδακτορικό έχουμε πάρει στο σχολιασμό, στην πράξη όμως μηδέν! Μια παροιμία λέει ‘’των άλλων είναι καρύδια και βροντάνε, ενώ τα δικά μας είναι σύκα…’’ Με μεγάλη ευκολία κρίνουμε, κατακρίνουμε, πετάμε λάσπη…άσε που αρκετές φορές βγάζουμε τα απωθημένα της δικής μας ζωής σχολιάζοντας και κρίνοντας τους άλλους!

Δίνουμε εύκολα και απλόχερα συμβουλές στους άλλους, κάτι που στην προσωπική μας ζωή δυσκολευόμαστε να κάνουμε ‘’δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν κρατούσες!...’’ μια άλλη παροιμία λέει!...

Και τώρα ακόμη, παρά τα όσα συμβαίνουν, παραμένουμε σχολιαστές, δεν ψάχνουμε να βρούμε ποια και τα δικά μας λάθη είτε στη νοοτροπία, τακτική, τρόπο ζωής, αξίες ζωής κ.ά. Βέβαια μας ήρθαν όλα απότομα (?), ήρθαν τα πάνω – κάτω, όμως μήπως κι εμείς είχαμε παρασυρθεί στο να ζούμε με περισσότερα απ’ αυτά που βγάζαμε; ‘’Να απλώνεις τα πόδια σου μέχρι εκεί που σε σκεπάζει το πάπλωμα’’ …τι να κάνω όλο παροιμίες θυμάμαι σήμερα! Μήπως τα πόδια μας τα απλώναμε έξω από το πάπλωμα;

Βέβαια ως μιμητικά όντα ακολουθήσαμε τους ρυθμούς της εποχής, του συστήματος, του απέναντι , του διπλανού, τα θέλαμε όλα από την καρφίτσα ως την τελευταία λέξη της τεχνολογίας στο σπίτι… ξενύχτια, ταξίδια, εκδρομές, ‘’μεγάλη ζωή’’, ψώνια αλόγιστα κ.ά. πολλά! Kαι καλά να έχεις, δικαιολογείται ας πούμε, το να δανείζεσαι όμως για να τα αποκτήσεις όλα αυτά, το σίγουρο είναι ότι κάποια στιγμή θα πιάσεις πάτο! Κάπως έτσι πιάσαμε πάτο από Κράτος ως τον απλό πολίτη!

Μια τάση που ξεκίνησε άνωθεν και μεταδόθηκε στο λαό, που θεώρησε δεδομένη την καλοπέραση, έστω και με δανεικά και τώρα καλείται να πληρώσει όχι μόνο τα προσωπικά του χρέη, αλλά και τα χρέη του Κράτους! Εστίασε την προσοχή του στην καλοπέραση και χάθηκε το ευ ζην! Η καλοπέραση συνήθως έχει να κάνει με υλικές απολαύσεις. Το πνεύμα και η ψυχή έμειναν χρόνια χωρίς τροφή!

Αυτό το μοντέλο λοιπόν λαμπρής και μεγάλης ζωής κάποτε θα έσπαζε!…Στις Κοινωνίες πάντα υπήρχαν διαβαθμίσεις Κοινωνικές βάσει εισοδήματος. Oι παλαιότεροι είχαν μάθει να ζουν σύμφωνα με την οικονομική τους κατάσταση!... μετά ήρθε το ζιβάγκο, η κατάργηση της ποδιάς, το τζιν και το ‘’ατημέλητο’’ ντύσιμο ακόμα και σε βραδινές εξόδους, η πενία της γλώσσας, η απελευθέρωση από κάθε ηθικό περιορισμό και ''καταπίεση'' και άλλα διάφορα, με πρόσχημα την απλότητα, την ισότητα, την μη διάκριση Κοινωνικών βαθμίδων είτε από οικονομικής πλευράς, είτε από πνευματικής!

Διαφορές του τύπου μορφωμένος και αμόρφωτος έπαψαν να είναι διακριτές εδώ και καιρό, όλοι μιλούν την ‘’ίδια γλώσσα’’! Όσο για διάκριση συμπεριφορών, εκεί κι αν το χάσαμε τελείως... επικρατεί γλώσσα και συμπεριφορά πεζοδρομίου! Τείνουμε μαζικά προς το ''αμόρφωτος'' καθότι το αμόρφωτος τα έχει όλα μέσα, όπως και το μορφωμένος!

Η μεγαλύτερη κρίση λοιπόν που περνάμε αυτή τη στιγμή δεν είναι το χρέος, αλλά η ηθική κρίση, η κρίση αξιών, έλλειψη παιδείας, τρόπου σκέψης, τρόπου ζωής και μοντέλου ζωής, η οποία και προϋπήρξε της οικονομικής!

Κι αυτή είναι η πιο δύσκολη για να ξεπεραστεί! ΄Οσο οι επιλογές μας θα εξακολουθούν να κυμαίνονται στα χνάρια αυτής της κατάπτωσης αξιών , τόσο και πιο πυκνό σκοτάδι θα συναντάμε!

Μια αναδρομή λοιπόν κι ένας απολογισμός είναι ότι καλύτερο για τον καθένα μας, επιβάλλεται θα έλεγα! Ανεξάρτητα από το όποιο πλήγμα δεχθήκαμε, βρίσκοντας και αναγνωρίζοντας τα δικά μας λάθη, μπορούμε πιο εύκολα να βρούμε τη δύναμη να αντιμετωπίσουμε τα λάθη των άλλων!

Μόνο με ειλικρίνεια αν κοιτάξουμε πίσω να δούμε από πού ξεκινήσαμε και πώς φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, μια βουτιά στα βαθιά και με ειλικρίνεια να αναγνωρίσουμε τα τυχόν λάθη μας, μόνον έτσι υπάρχει ελπίδα πως ίσως αλλάξουμε κάτι ... ίσως υπάρξει φως στο τούνελ!
Νίκη Παπουλάκου.
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.