Η μπουρζουαζία και τα φυτόσκυλά της



Δεν μισώ την μπουρζουαζία (και ό,τι την μιμείται) μόνο για τις λάθος γραβάτες της, για τα λάθος παπούτσια της, για τις λάθος κομμώσεις της, για την λάθος ψυχαγωγία της,  για τα λάθος καπέλα της κ.ο.κ - κυρίως την μισώ για τα φυτόσκυλά της που αγοράζει ακριβά για να προβάλει ένα είδος υποκριτικού ζωορομαντισμού.
Η υπέροχη Χρυσάνθη μου, όταν ήταν 14 χρονών, βρήκε ένα τρομερά πεινασμένο ζώο σ΄ένα μονοπάτι στο βουνό, ένα αληθινό τέρας. Όμως το φρόντιζε φανατικά. Και όταν μια μέρα το βρήκε πνιγμένο μέσα σ' ένα βαρέλι στον μυρωδάτο λαχανόκηπο, ξάπλωσε στο κρεβάτι και αρνήθηκε την τροφή για 8 ολόκληρες μέρες.
Και κάθεται η μπουρζουαζία και αγοράζει για βαριά χιλιάρικα βραβευμένους ρωσικούς "δρομείς", που ναι μεν πηδάνε εξωφρενικά ψηλά εμπόδια, δεν έχουν όμως καν  την ψυχική όσφρηση να βρούνε μόνα τους το δρόμο για το σπίτι του αφέντη τους που υποτίθεται πως αγαπούν.
Άκαρδα, εξωτερικά όμορφα ζώα προτιμά η μπουρζουαζία (και όποιος την μιμείται), μάσκες ιδανικών ξεφτιλισμένες, αντανακλάσεις της δικής της κενής προσωπικότητας, συχνά στολισμένες με μοντέρνα ενδύματα. Όπως η ίδια.
Κάποτε, στον καιρό του, ο πιο πιστός φίλος του ανθρώπου ήταν το λυκόσκυλο, αντάξιος αδερφός του λύκου, όπως και τα μπάσταρδα κοπρόσκυλα που ξέρουν να ανταποδίδουν.
Σήμερα όμως αγαπιέται εκείνο το άπιστο σκασμένο ντάκελ, το κομπλεξικό μιξιάρικο τσιουάουα, ο αδιάφορος ρωσικός λέλεκας, το γελοίο φοξ τεριέ, το υστερικό ψυχοπαθές τζακ ράσελ κ.ο.κ.
Σήμερα πάμε με το "χρώμα και τη φόρμα".
Και μη νομίζετε... αυτό θα μας εκδικηθεί.
Ακόμα και η "αισθητική" μπορεί να έρχεται μονο από τα βάθη της καρδιάς, αλλιώς είναι απλώς  ένα άνθος καταδικασμένο να μαραθεί από την ίδια του, την δική του παγωνιά.
Μόνο η καρδιά έχει την αιώνια αναζωογονητική ζεστασιά. Η ομορφιά μόνη της, σκοτώνει.



Άνα Ζουμάνη
(εφημερόπτερα)


Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.