Χειμερία νάρκη






Άκουσα πρόσφατα μια συζήτηση , και σκεφτόμουν πως θα ήταν τούτος ο κόσμος, αν γινόταν να μπαίνουν σε χειμερία νάρκη και οι άνθρωποι..
Όπως  οι πολικές αρκούδες για παράδειγμα, όπως ολόκληρη η φύση που το χειμώνα ησυχάζει, τα δέντρα απομένουν σκελετοί άγριοι και τρομακτικοί, χωρίς τα πανέμορφα φύλλα τους να τα στολίζουν.
Τα ίδια αυτά φύλλα κίτρινα απέραντα χαλιά στο υγρό χειμωνιάτικο χώμα..
Σε χειμερία νάρκη  από το Νοέμβρη με τα πρώτα γερά κρύα, με τα πρώτα δείγματα της φύσης για ανάπαυση και συγκέντρωση δυνάμεων…
Γιατί να μην  μας δείχνει κι εμάς η φύση το δρόμο για το δικό μας λαγούμι, να χωθούμε να κουρνιάσουμε, να μη βγάλουμε άχνα, να μην κουνηθούμε για κανέναν και για τίποτα.
Από το Νοέμβρη λοιπόν ως το Μάρτη, σε πλήρη και απόλυτη σιωπή και αδράνεια.
Όλοι μα όλοι.
Μήνες παραδείσιους, μήνες γλυκών ονείρων. Μήνες ενεργειακής  «συγκομιδής», κι επαναφόρτισης .
Όλοι μα όλοι, πολιτικοί , επιχειρηματίες, δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, δάσκαλοι, τεχνίτες , καλλιτέχνες, γραφειοκράτες, αγρότες, νοικοκυρές, νέοι, γέροι και παιδιά, γυναίκες και άντρες, gay straight, ανάπηροι και μη, δασοφύλακες, διασώστες, ψαράδες και πόρνες…. Όλοι να ξυπνούν ολάνθιστοι , φρέσκοι γεμάτοι δύναμη κι αισιοδοξία το Μάρτη ή ακόμη καλύτερα τον Απρίλη, ποτισμένοι απ’ το νέκταρ των γλυκών ονείρων της  γαλήνιας ύπνωσης της χειμερίας τούτης νάρκης.
Πολύχρωμες πεταλούδες να φτερουγίσουν πάλι, να ξυπνήσουν με κρότο, τα για τόσο καιρό κοιμισμένα μας μυαλά.
Θα ήταν αλλιώτικα άραγε τα πράγματα?
Θα καταλάγιαζαν οι αγάπες και τα μίση?
Θ’ άλλαζε άραγε τούτος ο κόσμος? Και πως?
Αφού η φύση δεν τόλμησε ακόμη να το κάνει αυτό στον άνθρωπο… ας επέμβει η Ιατρική… ας ανακαλύψει κάτι , να μας μπολιάσει όλους να μας ψεκάσει , να πέσουμε όμορφα γλυκά για λίγους μήνες…
Που ξέρεις , λίγη άπνοια, λίγο «σκοτάδι», λίγη απραξία και λιγότερη αρπαξία, μπορεί να μας κάνουν να εκτιμήσουμε και να σεβαστούμε λίγο περισσότερο  τη ζωή, το φως κι όλα τα δώρα που μας  χάρισε η φύση..
Να ησυχάζει για λίγο τούτος ο κόσμος ο Μικρός, ο Μέγας… όπως λέει κι ο ποιητής

Σημ.: Και σε τούτο τον όμορφο «ύπνο», δεν θα είμαστε μόνοι… αρκούδες νυχτερίδες, φίδια, ποντίκια, σκίουροι, σκαντζόχοιροι, βατράχια, χελώνες.. κλπ, θα μας κρατούν συντροφιά σε τούτα τα γλυκά όνειρα του σκοταδιού…!!!

Το κείμενο είναι εμπνευσμένο από κουβέντες του Διόδωρου Κυψελιώτη

Γιώργος Χρηστάκης
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.