Οι γαμιάδες



«Έλα Τέρρυ…. Κάνε γρήγορα», φώναξε η Κυρία Έλεν,  «κάποιοι χτυπούν την πόρτα».
«Άνοιξε λοιπόν τι περιμένεις» μούγκρισε ο Τέρρυ βγαίνοντας βιαστικά απ’ το ντουζ, φροντίζοντας να σκουπίσει προσεκτικά το υπερμεγέθες πέος, συγγνώμη πούτσο του.
Είχε αυτή την προκλητική αυτοπεποίθηση του μεγάλου γαμιά. Ήταν γαμιάς και το ήξερε.
Τυλίγοντας μια μικρή πετσέτα γύρω του προχώρησε στην κουζίνα, όπου έκπληκτος  βρέθηκε μπροστά στους μισητούς συγγενείς του. Θείοι και θείες , αδέλφια του πατέρα του που πάντα ήθελε να τους σκοτώσει.
Μεγάλοι γαμιάδες κι αυτοί. Α’ κατηγορία.  Σόι πήγαινε το βασίλειο!
Γύρω απ τους συγγενείς υπήρχαν κάτι άνδρες γυμνοί με σταυρωμένα τα χέρια στο στήθος και παρακολουθούσαν…
Γαμιάδες ήταν κι αυτοί αλλά μάλλον Β’ κατηγορίας. Μπροστά στα πόδια τους στο πάτωμα υπήρχαν περίστροφα στραμμένα σε διάφορες κατευθύνσεις.
"’Έκπληξη"..φώναξαν σαν σε χορωδία…
«Μη σκοτίζεσαι.. μείνε όπως είσαι» του είπαν, κι εκείνος ανασήκωσε την πετσέτα που λίγο ήθελε να αποκαλύψει  τον  απόκρυφο «θησαυρό» του.
Ο πιο μεγάλος θείος  έκανε ένα βήμα μπροστά και του πρότεινε ένα ποτήρι με βαρύ αλκοόλ που μύριζε χειρότερα απ’ τη μπόχα που έβγαζε το στόμα του.
«Αυτό ακριβώς χρειάζεσαι κι αυτό ακριβώς σου δίνουμε»…  είπε ο θείος Μικ  με τρανταχτή φωνή που τους έκανε όλους να κάνουν μισό βήμα πίσω χασκογελώντας.
Ο Τέρρυ πήρε απότομα το ποτήρι  και το έφερε βιαστικά στο στόμα του.
Ρούφηξε δυνατά το ποτό του κι ύστερα γύρισε το ποτήρι ανάποδα σαν να έκανε σήμα στους γαμιάδες Β’  να σκύψουν ν’ αρπάξουν τα πιστόλια και να σκοτώσουν πυροβολώντας όλους τους άλλους εκτός απ’ αυτόν.
Γέμισε το δωμάτιο πτώματα.
«Μπράβο άντρες»  φώναξε ο Τέρρυ. «Χρόνια ήθελα να το κάνω αυτό…. Σας ευχαριστώ πολύ».
Μετά διέσχισε το δωμάτιο προς τη μεριά του διαδρόμου, παραμερίζοντας τα σκόρπια πτώματα γύρω.
Μαζί με τους γαμιάδες Β’ κατευθύνθηκαν στο μεγάλο δωμάτιο να ξεκινήσουν κάποιο όργιο με τσιμπούσι και  σεξ  που θα το θυμόνταν όλοι για πολύ καιρό…

Ναι αυτά ζούμε σήμερα. Άνθρωποι που αναλαμβάνουν να τελειώσουν δουλειές άλλων... Πτώματα που δεν μυρίζουν, εξουσία των μίζερων οργασμών...,,,
Δεν ξέρω πια τι έχει μέσα το κεφάλι μου....
Το κορμί μου αλυχτά, ο νους σεργιανίζει, η ψυχή ανασαίνει ακόμη....


Γιώργος Χρηστάκης
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.