Δεν θα ξεχάσω μάνα...



Να το θυμάσαι όπου να είσαι σ' αγαπώ. Αυτό το σπαθί του πόνου είναι δικό μας.

Με αυτό έγραψα  στην καρδιά μου τ' όνομά σου, όταν τα δυο μου χέρια ακούμπησαν το δέρμα που φοράς

Θαρρώ τότε είδα το ανάστημά σου, να μην φοβάσαι την αγάπη την  κρατάς

Αγκάλιασα τον πόθο της καρδιάς σου, πετροβολώντας μέσα μου το εγώ

Έγινα, μένω και θα έχω την σκιά σου, για όσο ακόμα μου επιτρέπεται να ζω...




Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.