Ιάρθεια- Πατήρ, Υιός και Άγιο Ψέμα, απόσπασμα




  Πάνω στην γυάλινη επιφάνεια της ουράνιας θάλασσας, η απόλυτα επίπεδη στεριά της πόλης έμοιαζε με φύλο που πλέει σε γαλήνια νερά λίμνης. Μόνο τα κωνικά  πυραμιδοειδή κτήρια εξείχαν, όλο και πιο ψηλά προς το κέντρο της πόλης, σχηματίζοντας έτσι μια ακόμη κωνική πυραμίδα σε μεγέθυνση. Η εικόνα αυτή όμως ήταν παραπλανητική, αφού στο κέντρο της η Ιάρθεια ήταν μια διάτρητη φωτεινή άυλη μηχανή, μια λίμνη συσσωρευμένης ενέργειας.

   Ένα τεράστιο ωοειδές οικοδόμημα αιωρούταν ακριβώς στο κέντρο της πόλης πάνω από την πύρινη μάζα φωτός. Ήταν το  κέντρο λήψης αποφάσεων, η ψυχή της πόλης, το στρατηγείο και  σκάφος διαφυγής σε στιγμή κινδύνου. Την ώρα εκείνη το κτήριο ήταν άδειο, εκτός από τρεις παρουσίες σε ένα μικρό σκοτεινό δωμάτιο, που συζητούσαν με λίγες κοφτές κουβέντες, χαμηλόφωνα. Καθισμένοι σε απλές γυάλινες καρέκλες, ο καθένας σχεδόν αντικριστά στον άλλο, κατάφερναν να σχηματίσουν ένα ισόπλευρο τρίγωνο. Φαίνονταν να διαφωνούν σιωπηλά, πάντα διαφωνούσαν άλλωστε.  Κοιτώντας την πλάτη του ενός, πάντα φαίνονταν οι άλλοι δύο.

   Τώρα οι δύο εκείνοι που φαίνονταν ήταν πλάσματα με παραλλαγμένη ανθρώπινη μορφή, έμοιαζαν πολύ και συγχρόνως ήταν απόλυτα αντίθετοι. Ο ένας κατάλευκος και ο άλλος κατάμαυρος. Ο ένας ήταν η παύση, η φειδώ και ο άλλος η δράση, η πειθώ.  Ο  Παύελ και ο Πύθων, ο Λευκός Σελασφόρος Κύκνος και ο Μαύρος Κερασφόρος Όφις. Και ο τρίτος, που έμοιαζε να είναι αυτός που θα είχε τον τελευταίο λόγο, ήταν ο Σκοτεινός  Ήλιος, ο Ήττα, ο Ηγεμών. Ήταν ο μόνος που είχε απλά ανθρώπινη μορφή, αν και δεν ήταν η μοναδική που μπορούσε να πάρει. Και ήταν ο μοναδικός που γνώριζε πως οι άλλοι δύο δεν υπήρχαν πραγματικά. Μέσα στο δωμάτιο εκείνο ήταν μόνος του.

   Ωστόσο, δεν γνώριζε συνειδητά πως μέσα στο δωμάτιο εκείνο υπήρχαν επίσης τρεις πατέρες και τρεις γιοί, σύνολο τρεις, ο κάθε ένας πατέρας και γιός του εαυτού του. Και σαν κάποιον άλλο σοφό πρόγονό του, ρωτούσε τον εαυτό του και συζητούσε με εαυτόν. Πρέπει να ακολουθήσουμε το πρόγραμμα, έλεγε ο Πύθων. Όχι! Θα γίνει καταστροφή, αντέτεινε ο Παύελ. Και πιο σιγανά ακόμη από τους άλλους, με σιγουριά που δεν χωρούσε αντίρρηση, τίποτα δεν θα γίνει, είπε τελικά ο Η. Η  απόφαση είχε παρθεί, η ημερομηνία και η τοποθεσία ήταν φανερωμένες αλλά ακόμη άγνωστες. Πρέπει να ξέρεις να χάσεις για να κερδίσεις.

   Φεύγοντας από το κτήριο, πέρασε ανάμεσα από τις γιγάντιες στριφτές κωνικές κατασκευές, διανύοντας μια μεγάλη απόσταση σε απροσδιόριστο χρόνο και κατέληξε έξω από την πόλη, στο σκοτεινό περιφερειακό δρόμο. Μέσα στο σκοτάδι, στάθηκε μπροστά στο άγαλμα, όπως είχε κάνει αμέτρητες φορές, και ύψωσε με δέος το κεφάλι του για να αντικρύσει το οικείο της πρόσωπο. Η μικρή του άγρια επαναστάτρια! Φτιαγμένη από το ίδιο μαύρο μέταλλο που είχε κεντήσει αμέτρητα μικρά σημάδια στο κορμί του. Έτρεχε να γλυτώσει, κοιτώντας πάνω από τον ώμο της το χαμό της να την πλησιάζει.

   Πόσο λαχταρούσε να την κρατήσει ζωντανή στην αγκαλιά του. Πόσες φορές δεν την είχε ονειρευτεί, από τότε που ήτανε παιδί ακόμη, και το κορμί του αγρίευε και συστρεφόταν σαν ανήμερο θηρίο και σφάδαζε αποζητώντας το άγγιγμά της. Ήξερε πως πλησίαζε ο καιρός που θα την συναντούσε, θα την αναγνώριζε ανάμεσα σε εκατομμύρια άλλες, θα την έκανε δική του. Θα κατάφερνε  άραγε να την κρατήσει για πάντα  κοντά του; Θα κατάφερνε να την κάνει να τον πιστέψει, να τον αναγνωρίσει  μόνη της; Είχε γιορτάσει την γέννησή της, είχε παλέψει να την κρατήσει αμέτρητες φορές, είχε γίνει ο φύλακάς της, είχε πολλές φορές ταξιδέψει στα όνειρά της, μα δεν ήταν ελεύθερος να την πλησιάσει φανερά ακόμα. Έπρεπε να περιμένει τη σωστή στιγμή, να τον πλησιάσει εκείνη, να τον κοιτάξει και να τον επιθυμήσει, να τον αναζητήσει και να τον φωνάξει. Ήξερε πως η ώρα κόντευε. Μα ήταν πια μαρτύριο το κάθε λεπτό. Υπομονή...

   Αγάπη, προσκυνώ σε. Σκύβω άλλη μια φορά για να αφήσω τριάντα φιλιά στην τίμια πέτρα που με ελεεί με τη μορφή σου. Τριάντα φιλιά χίλιες φορές σου έχω δώσει, και άλλα τόσα ακόμη σου χρωστάω. Ανάμενε...



Τριανταφυλλιά Ηλιοπούλου, Πατήρ Υιός και Άγιο Ψέμα, απόσπασμα
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.