Άνευ



Στην τελική, αλλά πραγματικά μόνο στην τελική, μπορείς να υπάρχεις και χωρίς τσιγάρα.  Όμως κάπου, κάπως, κάποτε, αυτό θα εκδικηθεί. 
Ποτέ δεν θα το μάθεις, πότε, πώς και πού.
Στην τελική μπορείς να ζήσεις χωρίς έναν συγκεκριμένο άντρα, μια συγκεκριμένη γυναία, όμως κάπου, κάπως, κάποτε, αυτό θα εκδικηθεί. 
Ποτέ δεν θα μάθεις πότε, πού και με ποιον τρόπο. 
Μπορείς, φυσικά, να καταστέλλεις τις τρέχουσες ανάγκες των νεύρων σου, εύκολα ή δύσκολα, αναλόγως, όμως το πώς αυτή η καταστολή αργότερα θα σε εκδικηθεί, αυτό, αγαπητέ μου, αγαπητή μου, δεν μπορείς να το προβλέψεις. 
Στην εσωτερική μας δαιμόνια μηχανή είναι όλα προμελετημένα από το πεπρωμένο, ό,τι μας αξίζει και ό,τι δεν μας αξίζει. 
Για να λειτουργεί σωστά η πολύπλοκή μας μηχανή, χρειάζεται ο καθένας το καύσιμό του. 
Ας ελπίζουμε απλώς πως το καύσιμό μας θα είναι τουλάχιστον κάτι φυσιολογικό, όχι όπως στον παίχτη το «τρελό ρίσκο», στον Δον Χουάν η «εμμονή της κατάκτησης», στον καφαλαιοκράτη το «απεριόριστο κεφάλαιο», στον ματαιόδοξο, τον πιο ήλίθιο εδώ κάτω, να αποκτά «ό,τι οι άλλοι δεν έχουν». 
Μπορείς στην τελική να υπάρχεις και «χωρίς τα απαραίτητα τσιγάρα σου», αλλά να είσαι σε επιφυλακή όσον αφορά το νευρικό σου σύστημα. Υπάρχουν άπειροι  δρόμοι για να τους πάρεις λάθος. 



Άνα Ζουμάνη
(εφημερόπτερα)


Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.