Για την ομορφιά της ζωής






Για την ομορφιά της ζωής που θελήσαμε να ζήσουμε, για όπου περιπλανώνται οι ψυχές μας… και για όσα νιώθω για σένα…
θα σε διατάξω να φανείς με το φωτεινό στεφάνι μια μέρα  νωρίτερα, για να μη ξεχάσω
ούτε λέξη… να μη χάσω ούτε μια μικρή σύντομη ανάσα…
Κι εσύ θα πλησιάζεις κόβοντας τριαντάφυλλα κόκκινα στο διάβα σου, ένα ποτήρι να γεμίσεις να ξεδιψάσω….
Μικρές αχτίδες φωτίζουν τις ρυτίδες στα μάγουλά σου…
Κάθε μικρό φως μου θυμίζει τα κόκκινα χείλη σου, τα δάχτυλά σου, ονείρου φωνή στο κρύο ροδίζουν σαν μια εικόνα που ενώνει τα αίματά μας, και ορίζει πως κυλούν εντός μας…
Και κάθε πρωί,   σα μια μικρή ουρά αλεπούς που βρυχάται, στο θαμπό, το λίγο κίτρινο φως προτού με σκεπάσει η  ομίχλη και με ξυπνήσει το γκρίζο της … τρυφερό αγκάλιασμα..
Και ξυπνώ τρομαγμένος βλέποντας τα μαλλιά σου να πέφτουν στα μάτια μου και να τυλίγονται στο λαιμό μου…
ΑΓΑΠΗ εσύ……


Γιώργος Χρηστάκης
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.