Έρχονται τα Χριστούγεννα..

 
Πλησιάζουν Χριστούγεννα..
Οι μέρες μας θυμίζουν την εποχή που γεννήθηκε το φως στην γη, μέσα απ τα μάτια ενός βρέφους..
Γιορτές  λένε πως έρχονται.Κι εγώ σαν καλή οικοδέσποινα που ακόμα κρατάω κάποιες απ τις παραδόσεις ήθελα να στολίζω το δέντρο.Κατέβασα απ το πατάρι όλα τα αραχνιασμένα σακούλια και τα κουτιά. Ξετύλιξα ένα ένα τα γλομπάκια, τα δοκίμασα να δω αν ανάβουν και ξεκίνησα.

Κάθε κίνηση περίμενα να μου δώσει χαρά..
Έστησα το δέντρο, άρχισα να μπλέκω μέσα στα όμορφα αλλά ψεύτικα κλαδιά τα λαμπιόνια, με το μυαλό μου κολλημένο πάνω σε βουνά, που οι άνθρωποι τούτη την εποχή πετσοκόβουν τα έλατα προς χάρη του κέρδους..   

Έβαλα τα λαμπιόνια  όμορφα καταμερισμένα σωστά όσο ποτέ και
στάθηκα να τα χαζέψω, όταν έξω άκουσα φωνές. Δεν κατάλαβα για ποιο λόγο, ακούγονταν σαν ζώα πονεμένα.Πέρασαν λίγα λεπτά, κόντευα να τελειώσω το δέντρο, όταν άκουσα κλάματα..
Αναστατώθηκα και άνοιξα την πόρτα. Θέλει κανείς βοήθεια, νιώθοντας ενοχές που άργησα
Δεν πήρα κάποια απάντηση κι έκλεισα την πόρτα.
Άξαφνα μια πόρτα άνοιξε και μια άγνωστη φωνή ούρλιαξε

 Με έδιωξαν απ' την δουλειά μου παραμονές Χριστουγέννων. Πως να γυρίσω σπίτι μου; Πως να τους το πω;Τι θα απογίνω τώρα στα πενήντα επτά;
 Η πόρτα ξανάκλεισε, μα η φωνή ακούγονταν καθαρά..
Ο γιος μου είναι άνεργος εδώ και δυο χρόνια και η γυναίκα μου πάνε πολλά χρόνια από τότε που την απέλυσαν.Η κόρη μου σπουδάζει σε επαρχία και το κράτος όπως ξέρεις δεν προσφέρει τίποτα για να την καλύψει οικονομικά. Ο μοναδικός εργαζόμενος ήμουν εγώ και τώρα με τσάκισαν στα γόνατα!

Κοίταξα ξανά το δέντρο  μ' ένα κόμπο στον λαιμό, παρατηρώντας τα λαμπιόνια να αναβοσβήνουν, και ανατρίχιασα. Το απαλό όμορφο χρωματιστό φως τώρα έπαιζε με το σκοτάδι, αυτό που φυλακίζουν τις ζωές μας.Πόσοι αλήθεια μπορούν να δουν  αυτό το φως και πόσοι στο μαύρο σκοτάδι;
Πήρα την απάντηση τ' απόγευμα όταν το βλέμμα μου έπεσε πάνω στο σκοτεινό πια χριστουγεννιάτικο δέντρο.. 

Άναβε μόνο ένα μικρό λαμπιόνι, που και αυτό μέσα στα ψεύτικα κλαδιά δεν φαινόταν..
Χάθηκε μαζί με τις πολύχρωμες μπάλες που δεν γυάλιζαν πια..
Και ας λέμε πως έρχονται τα Χριστούγεννα..
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.