Το αηδόνι των Χριστουγέννων






Κάθε Χριστούγεννα, ένα αηδόνι μέσα μου κελαηδά γλυκά και φτερουγίζει.
Πετιέται κάθεται κοντά και λέει ιστορίες..
Μετά πιάνει το σπίτι, κάθε γωνιά χαμηλώνει, πετά ψηλά..
Φέρνει γλυκά των Χριστουγέννων.. χαμογελά
Ακούει ευχές.. ανταποδίδει με το καλύτερο φτερούγισμά του,  την πιο γλυκιά λαλιά του.
Μετά το τραπέζι… δεν βάζει ο νους τ’ ανθρώπου πόσα εδέσματα λουσμένα με τόση νοστιμιά..
Κάθεται στη γωνιά κι αρχίζει το σιγανοκελάιδισμα προσκλητήριο, να μαζευτούν όλοι να γευτούν τα καλούδια του.
Τούτο τ’ αηδόνι δεν θέλει δώρα, ούτε λεφτά. Χρυσές  ειν’ οι φτερούγες του και πεταρίζουν μέσα στο σπίτι, σα να θέλουν να σκορπίσουν το κακό..
Κανείς δε λέει τ’ όνομά του..
Κάθεται ήσυχα κοντά και πίνει τον καφέ του. Κοιτά και χαίρεται το γέλιο μας και το τραμπάλισμα των φουσκωμένων κοιλιών.
Κουνά τη μια φτερούγα … σαν να αποχεραιτά.. μα μένει ακόμη στην μεγάλη ζεστή πολυθρόνα κι αναρωτιέται γιατί όλοι γύρω δεν φορούν τα καλά τους ρούχα σήμερα.. Βλέπει μακριά… εκεί που εμείς δεν φτάνουμε..
Σε λίγο τα βλέφαρα τρεμοπαίζουν, οι κοιλιές δεν τραμπαλίζουν πια.
Έχει αρχίσει να έρχεται για τα καλά η νύχτα ν’ απλώσει το πέπλο της να μας σκεπάσει..
Τότε τ’ αηδόνι  κάνει τρεις στροφές πάνω απ’ τα κεφάλια μας, βουτά και ησυχάζει  ξανά μέσα μου..
Την αυγή ένιωσα πάλι το τελευταίο του τρεμουλιαστό φτερούγισμα στα σωθικά μου..
Άστα μητέρα τα λαμπιόνια να λαμπυρίζουν ακόμη στο δέντρο, μην τα σβήνεις.. Κοίτα πόσο όμορφα τρεμοπαίζουν ..
Κι εκείνη έγειρε το κεφάλι δεξιά… χαμήλωσε τα βλέφαρα, κι αποκοιμήθηκε..
Τα λαμπιόνια ακόμη λούζουν το δέντρο με το παιχνιδιάρικο φως τους.
Το πιο όμορφο, το πιο γλυκό κελάιδισμα του αηδονιού ακουγόταν τώρα σιγανό κρυμμένο, από πέρα μακριά που είναι το δάσος με τα κόκκινα λουλούδια.

Γιώργος Χρηστάκης
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.