Άλλωστε Θεός δεν είσαι






Περπατώντας στο δρόμο βλέπεις και δεν ασχολείσαι.

Συναντάς κόσμο να μαλώνει και να ωρύεται… εσύ όμως προσπερνάς δείχνοντας πως δεν είδες και δεν άκουσες. 

Δεν υπήρξες εκεί γύρω ποτέ.

 Ένα αερικό ήσουν που σε έφερε εκεί ο άνεμος του ελέους. 

Μα δεν νομίζω… 

Η μοίρα το έγραψε να είσαι εκεί που είσαι.

 Εσύ όμως διάλεξες να προσπεράσεις δίχως βλέμμα συμπόνιας και με ατροφικό χέρι βοηθείας.

 Έτσι έμαθες από μικρό παιδί… να προσπερνάς και να μην ανακατεύεσαι. 

Του αλλουνού τα χάλια δεν θα τα διορθώσεις εσύ! 

Γιατί τι είσαι άλλωστε… Θεός είσαι;! 

Ένας απλός θνητός που κάνει ότι μπορεί για το μικρό εαυτό του. 

Μα για πόσο θα κοιτάς την πάρτη σου και μόνο;

 Ενοχές δεν νιώθεις για όσα συμβαίνουν γύρω σου;

 Για το παιδί που σου ζήτησε χρήματα και δεν του έδωσες γιατί έκανες πως δεν το είδες.
 Για τον παππού που μπήκε στο λεωφορείο και δεν σηκώθηκες να κάτσει.
 Για την γειτόνισσα που ψάχνει το σκυλί της και έκανες πως δεν ακούς. 
 Για την οικογένεια που μένει από πάνω και μαλώνει συχνά πυκνά, μα εσύ… έπαψες να ακούς.

 Αυτά συμβαίνουν σκέφτηκες κρυφά και καθησύχασες το εγώ σου.

 Γελώ με την άγνοια σου. 

Σάπισες και βρώμισες! Ξέχασες να είσαι άνθρωπος.

 Ένα κενό σακί είσαι που απλά το κουβαλούν και το κλωτσούν παιδιά της γειτονιάς με πέτρες που συμβολίζουν μπάλες και εσύ το αυτοσχέδιο τέρμα.

 Μόνο αυτό αξίζεις να είσαι. 
 Συνέχισε να είσαι απλός θνητός που δεν βλέπει και δεν ακούει.

 Άλλωστε θεός δεν είσαι…

                                                                                                                               Λειβαρτζηνού Αντωνία
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.