Αιωρούμαι






Και αιωρούμαι.. 

Αιωρούμαι σε ιδέες και σκέψεις. 

Στροβιλίζομαι στον ύπνο και τον ξύπνιο εαυτό μου. 

Εγκλωβισμένη στο «θα» και το « μετά» με τις τρελές υποσχέσεις που δεν κράτησαν ποτέ. 

Στα λόγια που ειπώθηκαν και έβλαψαν για λίγο το εσωτερικό μου.

Όλα αυτά που καθημερινά κάνουν κύκλους γύρω μου και με αλλάζουν σαν οντότητα.

Βιβλίο που γράφει τις σελίδες του και δεν ξεγράφει. Αόρατο μελάνι ,που στο τέλος θα διαβάσω και θα βάλω υπογραφή. 

Στις ευχαριστίες οι εχθροί και δάσκαλοι μου,αυτοί που με έκαναν αυτό που Είμαι. 

Αυτοί που με έμαθαν να προσπαθώ και να επιμένω σε μια ιδέα, ένα πιστεύω και μια αρχή. 

Όλοι αυτοί που με αδίκησαν και τους αδίκησα για να πάρω και να δώσω μάθημα.

Το αόρατο μελάνι που γράφει και δεν το σβήνει κανείς, με αυτό θα βγει η απόφαση στο δικαστήριο. 

Η σεβαστή απόφαση που κανείς δεν αρνείται. 

Σαν το τρένο που σε αφήνει στον προορισμό του εισητηρίου που κρατάς και δεν σου χαρίζει χιλιόμετρο παραπάνω. 

Δικαιοσύνη της ψυχής που κουβαλάς και κουβαλώ αιώνια. 

Ο νόμος ο εσωτερικός που ευλογεί και συμβουλεύει τα παιδιά του.

 Αιωρούμαι… στο απύθμενο του εντός μου. 

 Και αυτός είναι ο νέος εαυτός μου.


                                                                                                                  Λειβαρτζηνού Αντωνία
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.