Η ιδιοφυΐα - (Άνα Ζουμάνη)



Γιατί είναι αντιπαθητικές οι ιδιοφυΐες συνήθως;
Επειδή είναι ιδιοφυΐες.
Αλλιώς θα ήταν αξιαγάπητα καρναβάλια. 

Για την ιδιοφυΐα το μέλλον είναι πιο σημαντικό από το παρόν. 
Η ιδιοφυΐα εγκυμονεί μελλοντικές εξελίξεις. Γι΄αυτό είναι θηλυκή, άλλωστε, μέσα στην λαχτάρα της να εμπλουτίσει την ανθρωπότητα με καινούρια πράγματα. 

Η ιδιοφυΐα το νιώθει μόνιμα ενστικτωδώς, πως υπάρχει για σημαντικότερα πράγματα...
Ως εκ τούτου, ο εγωϊσμός της είναι φαινομενικός, θα τα επιστρέψει Όλα τις ερχόμενες ημέρες... και παραπάνω.

Η ιδιοφυΐα σκέφτεται προληπτικά, σε όλους, για όλους: Γι' αυτό και δεν μπορεί εύκολα να την κερδίσει η μονάδα, η μικρή, η ομορφούλα, η καθάρια μοναδίτσα... φρουτς!

H ιδιοφυΐα επιθυμεί οικονομική άνεση -η αποδοχή της φτώχειας είναι για τους άθλιους- αλλά μόνο και μόνο για να διατηρεί το πνεύμα της ζωντανό και να μην σκέφτεται τους «χρωστούμενους τόκους» και: «Αμάν, σκίστηκε η σόλα μου!»

H ιδιοφυΐα είναι συνήθως λίγο ανώμαλη. Γιατί αν ήταν «νορμάλ», δεν θα ήταν ιδιοφυΐα. 
Για να σκεφτείς, να νιώσεις όπως οι άλλοι σκέφτονται και νιώθουν, δεν χρειάζεσαι την ιδιοφυΐα. 
Υπήρξαν (νομίζω) και κάποιες νορμάλ ιδιοφυϊες. Απλώς δεν μπορώ καθόλου να καταλάβω πώς το κατάφεραν. Ο Γκαίτε, π.χ. (Θα μου πεις πόσο νορμάλ μπορεί να ήταν και ο Γκαίτε που μετά το Βέρθερο τάχτηκε ενάντια στην Γαλλική Επανάσταση).

Για να σκεφτείς σωστά χρειάζεσαι μια μοναδική στιγμή, για να σκεφτείς λάθος χρειάζεσαι μια ολόκληρη ζωή. Και ούτε αυτή δεν φτάνει συνήθως. 
Κάτι σε αποπροσανατολίζει στα μισά του δρόμου.


Άνα Ζουμάνη
(εφημερόπτερα)
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.