Μόδα: Ένα αισθητικό έγκλημα




Η μόδα είναι ένα αισθητικό έγκλημα, γιατί επικεντρώνεται στο «ωραίο», στο «κάτι διαφορετικό», θέλει απλώς πάντα «κάτι καινούριο». Πέφτει από το ένα λάθος στο άλλο, ζεί από το λάθος που κάνει τόπο για το επόμενο λάθος, ζει απο παιδαριώδεις αλλαγές.

«Σήμερα φοριέται...», είναι μια χαζή και αδιάφορη διαπίστωση, διότι: Πρέπει πάντα να φοράμε κάτι που συμφωνεί με τους νόμους της υγείας, κάτι καλλιτεχνικό, κάτι απλό, κάτι αναπαυτικό, κάτι που δεν εμποδίζει την εξέλιξή μας.
Το ρούχο μας πρέπει να είναι μια «δεύτερη επιδερμίδα», να εναρμονίζει με το δέρμα μας, ως εκ τούτου καθήκον του πολιτισμένου ανθρώπου είναι να αντιταχθεί στις αυθαίρετες αλλαγές της μόδας.

«Σήμερα φοριέται...», είναι μια αδιάφορη χαζομάρα. 
Τι μας ενδιαφέρουν οι στατιστικές και τα πορίσματα των «ειδικών»; Αναπαυτικό, ανθεκτικό, απλό, φυσικό - χ ρ ή σ ι μ ο, θα πεί... ομορφιά.
Να ακολουθούμε δουλικά τη μόδα της μέρας και της στιγμής σημαίνει πως, έχουμε υποστεί πλήση εγκεφάλου.... σημαίνει «φασισμός»

Μια άσπρη βαμβακερή μπλούζα και ένα τζην δεν «φεύγουν» ποτέ από τη μόδα.
Ό,τι πέρασε και έφυγε δεν άξιζε ποτέ να φορεθεί από έναν πολιτισμένο άνθρωπο... ούτε μια στιγμή.
Να ακολουθούμε τη μόδα σημαίνει βαθιά παρακμή και αποδεικνύει νοοτροπία σκλάβου.
«Σήμερα φοριέται...», είναι αδιάφορο, είναι απολίτιστο
«Φοριέται αιώνια...», είναι η έκφραση του καλλιεργημένου ανθρώπου.
Εδώ και αιώνες ο ορειβάτης έχει τον ίδιο εξοπλισμό, προσαρμοσμένο... στο στόχο του.
Εμείς δεν ονειρευόμαστε; Εμείς δεν έχουμε στόχους; Εμείς δεν θέλουμε να κατακτήσουμε ψηλές κορφές;  Να αφήσουμε τη μόδα να βάλει εμπόδια στα όνειρά μας;
Όσο πιο ιδιαίτερος, πιο ιδιόμορφος, πιο ξεχωριστός είναι ο εσωτερικός κόσμος του ανθρώπου, τόσο πιο μεγάλη είναι η ανάγκη του τα ρούχα που φοράει να είναι η αναπαράσταση του κόσμου στον οποίο «ζει»... και παράλληλα να είναι «σύντροφοί» του.
Μάλιστα! Τα ρούχα μας πρέπει να είναι σύντροφοί μας. 

Μια ιδιοφυία δεν θα πει ποτέ: «Τι φοριέται;», θα πει με σιγουριά, «εγώ φοράω αυτό!».
Όπως ένα ποίημα βγαίνει μέσα από έναν ποιητικό οργανισμό, έτσι πρέπει ο άνθρωπος να ποιεί το ένδυμά του, ακολουθώντας μόνο τους δικούς του εσωτερικούς κανόνες. 
«Είναι τρελός!», θα είναι τότε ο τίτλος τιμής για το θάρρος της προσωπικότητας. Διότι αυτό σημαίνει πώς όλα τα χρώματα, τα υφάσματα, τα κουμπιά, οι κορδέλες, τα διάφορα «μπιχλιμπίδια» του,  θα ανήκουν σ' αυτόν όπως όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του.
-Εφημερόπτερα, τι παράξενη μπλούζα είναι αυτή που φοράς;
-Είναι Εφημερόπτερα-μπλούζα
-Και το καπέλο;
-Είναι Εφημερόπτερα-καπέλο
Να είμαι αυτό που λέει το μέσα μου... ούτε λιγότερο, ούτε περισσότερο.... 
Να είμαι σε όλα και στο καθετί...




Άνα Ζουμανάκη





εφημεροπτερα
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.