Δυο λόγια για τις ψυχικές ασθένειες



Δυο λόγια για τις ψυχικές ασθένειες. ( μετά από πολλά, και διαβάσματα και βιώματα ).
Ο άνθρωπος που ζει τη βία ή τον μεγάλο πόνο των ψυχικών παθήσεων, τον παραλογισμό, την διαρκή αβεβαιότητα και ανασφάλεια των κρίσεων και των υποτροπών, έχει ανάγκη κάπου να βρίσκει ανάσα και παρηγοριά, Άλλοτε είναι οι φίλοι, άλλοτε κάποιοι γιατροί ή νοσηλευτές, κάποτε η βελτίωση του αρρώστου, είτε είναι ο ίδιος είτε κάποιος δικός του, ακόμη και οι σύλλογοι των οικογενειών, που σε πολλά στηρίζουν και ανακουφίζουν. Κάποτε ακουμπά και σε ουσίες, στο κρασί, στα ναρκωτικά...Τελικώς όμως έχει την ελπίδα του κυρίως στον Θεό, στο αλλού και στο ανεξερεύνητο, και στην καλύτερη περίπτωση διοχετεύει την περίσσεια της ενέργειάς του στην τέχνη και τη δημιουργία.

Όμως, μια ζωή μέσα ή δίπλα στην ανίατη πάθηση είναι πολύ δύσκολη, σε κάνει να αναζητάς συχνά την έκταση του απείρου, γιατί το πεπερασμένο μοιάζει ώρες ώρες αδιάβατο, αδιέξοδο, απ' όποια μεριά του προβλήματος κι αν στέκεις. Ακόμη και μέσα σ' αυτά τα πλαίσια όμως μπορεί να φανούν μικρές χαραμάδες συμπάθειας, αγάπης, υγείας, ναι, και μ' αυτές συνεχίζεις. Αν υπήρχε μόνο το μίσος και η αποξένωση, όλα θα είχαν τελειώσει, κι εκεί αρχίζει η τραγωδία. Γι αυτό και δεν πρέπει ποτέ να μένουν ολομόναχοι ή εγκαταλειμμένοι οι ψυχικά ασθενείς. Γι αυτό και ο κλυδωνισμός του συστήματος των ειδικών ψυχιατρικών νοσοκομείων στη χώρα μας αποτελεί σκάνδαλο πρώτου μεγέθους για την υγεία, ιδίως μέσα στην κρίση όπου πολλαπλασιάστηκαν και τα περιστατικά..

Γι αυτό και έχει τεράστια σημασία να ενισχυθούν και να επιβιώσουν τόσο τα ψυχιατρεία όσο και θεσμοί όπως το 18 άνω, ο ΣOΨΑ και η Γεφυρα των οικογενειών, ο ΟΚΑΝΑ, οι Ανώνυμοι αλκοολικοί και οι ομάδες τους, κάθε πρόγραμμα που ενισχύει και συνοδεύει τις κλινικές του ΕΣΥ. Η ψυχική πάθηση δεν είναι ούτε πρέπει να είναι ταμπού, πολύ περισσότερο υπό διωγμόν, ούτε η ψυχοθεραπεία αποκλειστικό προνόμιο των ανωτέρων τάξεων. Αλίμονο αν καταφύγιο των ασθενών καταλήξουν να αποτελούν μόνο οι ιδιωτικές κλινικές και γιατροί, όπου ένας τρέχων μισθός θα επαρκούσε μόνο για τους...καφέδες.

μ.π.
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.