Υπάρχει ακόμα κάτι να παλέψουμε;





 Υπάρχει ακόμα κάτι να παλέψουμε; Η ιστορία δείχνει πως τις συλλογικές προσπάθειες άλλοι τις καρπώνονται και άλλοι τις χειρίζονται, με στόχο να επανέλθουν και να τους βγάλεις ξανά ασπροπρόσωπους. Τους πολέμους τους κερδίζουν οι πολλοί και τους χαίρονται οι λίγοι. 

 Προσπάθειες, θυσίες, υπερβάσεις, κλείστηκαν στη φυλακή και εξορίστηκαν για το συμφέρον της πατρίδας. Υπάρχουν αγώνες και τους αποφεύγουμε. Η στιγμιαία προστασία των υπαρχόντων μας υλικά και συναισθηματικά φαίνεται ανώτερη από κάποιο ρίσκο και ανάμειξη σε μια συλλογική προσπάθεια. 

 Συνηθίσαμε τη συνήθεια. Αναμένουμε έως ότου μας ταρακουνήσουν και μας στριμώξουν εξωτερικοί παράγοντες. Παράγοντες που σκοπίμως και εντέχνως είναι ανεκτοί. Διαδηλώσεις και γκρίνιες μέχρι να εμφανιστεί κάποια επίδοξη ελπίδα. Η ελπίδα ήρθε και έφυγε πολλές φορές. Έτσι θα γίνει και σε λίγους μήνες. Οι καταστάσεις δεν αντιμετωπίζονται όμως με αισιόδοξα ποιηματάκια. Θυσίες χρειάζονται και στόχος. Σεβασμός, κατανόηση, επικοινωνία, διαφωνίες, προσπάθειες, συνύπαρξη. Αυτά χρειαζόμαστε ανεξαρτήτως εθνικότητας. 

 Χορτάσαμε αναπαραγωγές και ψεύτικες αναπτερώσεις ηθικών. Η λεβεντιά δε φαίνεται απ' τη σημαία στο μπαλκόνι, ούτε από τα αποστηθίσματα. Η λεβεντιά δεν κληρονομείται, ούτε μεταδίδεται από μια αφήγηση. Δε μπορούμε να τροφοδοτούμαστε συνεχώς απ' το παρελθόν για να αντιμετωπίσουμε το παρόν. 

 Ντρέπομαι όταν χειροκροτούνται παιδιά που γυρνάν το κεφάλι σε επισήμους. Όταν επαινούνται ρατσιστικά συνθήματα. Όταν δεν ξεχωρίζουμε την πίστη από την αγάπη. Τη σκέψη από την εντολή. Οι λαοί δεν υπάρχουν για να αποπληρώνουν. 

 Δε μπορούμε να θυμώσουμε και να αντιδράσουμε; 

 Θα τιμωρηθούμε από τους δανειστές μας, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις Η.Π.Α, τις αγορές, το Ν.Α.Τ.Ο. Θα παραμείνουμε στάσιμοι και παθητικοί, δεχόμενοι ήπια χαδάκια στην πλάτη, ώσπου να ξεσπάσει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος και να βοηθήσουμε τους συμμάχους μας ξανά και ξανά. Έτσι δε θα χάσουμε τον ήλιο μας.


Σταύρος Καρέζης
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.