Η σοκολάτα και η ταχύτητα






Έχουμε φτάσει σε μια εποχή που εκμηδενίζουμε τις αποστάσεις, τα ενδιάμεσα διαστήματα.
Το κατ' ευθείαν στο στόχο έχει γίνει δόγμα κι όλοι τρέχουν πανικόβλητοι να το πετύχουν. Φοβούνται μήπως το πετύχει κάποιος άλλος πριν.
Μέσα από μια τέτοια πρακτική, προκαλείται ένα είδος μέθης, ένα κάτι σαν χάσιμο του νου. Αγνοούμε τη σημασία των πραγμάτων, των φαινομένων, των φυσικών μηνυμάτων.
Και μέσα σε μια τέτοια μεθυστική ταχύτητα τι άλλο να κάνουμε από το να πηγαίνουμε από το ένα σημείο στο άλλο, χωρίς να περνάμε από το χρόνο.
Τι άλλο να κάνουμε από το να πηγαίνουμε από τη μια στιγμή στην άλλη, χωρίς να περνάμε από τη διάρκεια και την κίνηση.
Πως να μην λατρέψεις λοιπόν την ταχύτητα. Ακόμη κι οι αυταπάτες φαίνονται εικονικές... και τόσο ελκυστικές, όλα μοιάζουν αληθοφανή, δηλαδή τόσο γυάλινα.
Ναι η ταχύτητα είναι πραγματικά εξαίσια.
Μόνο ο χρόνος, κι ότι ρουφάει στο διάβα του, είναι ανιαρός.

Στην εποχή της ώριμης ορχιδέας ξυπνούν τα φαντάσματα σαν ματωμένα γιασεμιά και σπέρνουν τρόμους κι έρωτες.

Αφιερωμένο στη σοκολάτα που δεν έφαγα, γιατί την έκρυψε την τελευταία στιγμή ο περιπτεράς.
Έφταιγε κι αυτός ο ήλιος που δεν την λυπήθηκε. Κι η ταχύτητα του αέρα που την έκανε μικρά κομμάτια.
Στο σκοτάδι και στο κρύο θα ζωντανέψεις και θα γλυκάνεις πάλι καλή μου σοκολάτα.
Τότε θ' ανθίσει πάλι το λουλούδι της νύχτας στο κρανίο μου και θα γεμίσει αρώματα και μυρωδιές το νου... και το φεγγάρι στο γυρισμό του θα γελά γλυκά πικρά υφαίνοντας τη σκιά σου..σε χρώμα κόκκινο.
Σαν πινελιά ρομαντικού ζωγράφου που κοιτούσε επίμονα τους αμπελώνες της Μπερνάντα Άλμπα, καθώς σκοτείνιαζε.


Γιώργος Χρηστάκης
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.