Το τελευταίο ψέμα



Τι κι αν έχασα την μάχη
Κέρδισα έναν ίσκιο
Πελώριο ξεδιάντροπα μεγαλειώδη
τόσο σκοτεινό και τρομερό
Που σε άλλους ίσκιους δεν θα βρει ποτέ του ταίρι

Ο ίσκιος με σκοτείνιασε και χάθηκα
Έμαθα όμως να αντέχω
Εκείνες τις δύσκολες
Τις πικρές τις ώρες
Αυτές που τόσο λαχταρούσα να υπερέχω

Και τώρα μόνος κάθομαι σε τεντωμένο ιστό
Αυτόν που η μοίρα έπλεξε για μένα
Και ο πελώριος μου ίσκιος φαντάζει τρομερός
Μα του ιστού είναι το είδωλο και όχι το δικό μου
Το τελευταίο ψέμα μου, στα δίχτυα της αράχνης

Ιστός και ίσκιος μου μαζί, η ίδια ιστορία

Γ.Ζ. 
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.