Γυναίκες από πορσελάνη




Καλοκαιρινή νύχτα στο Βερολίνο.
Μετά τις κακουχίες και τις ταπεινώσεις του κέρδους χρημάτων, με λουλούδια και σαμπάνιες στο Berlin Garten, μπαίνουν τρεις κοπέλες στο καφέ-μπαρ ως ελεύθερες και ανεξάρτητες ερωμένες, για τη δικιά τους ευχαρίστηση, ξαφνικά μεταμορφωμένες απο σκλάβες σε πριγκίπισσες.
Τέρμα τα: »ενοχλητικά πλάσματα«, η »παρακαλώ μην ενοχλείτε«.

Έγιναν κυρίες - μάλιστα, κυρίες - που προσφέρουν τη εύνοια τους με τη δική τους θέληση και διάθεση.
Μετά τις 3 το πρωί παίζει ο Λουτς το ζωηρό βιολί του και η Σασίτα, η Νανίτα και η Τέτσυ, αρχίζουν το χορό.
Η κάθε μια με τον τρόπο της, μία τελειότητα.
Η Νάννυ χορεύει με την άγρια, υπέροχη, ανεξάντλητη φυσική δύναμη ενός παιδιού. Η Σάσσυ σαν μια άρρωστη, παθιασμένη ψυχή που προσπαθεί να εκτονωθεί για να λυτρωθεί. Συχνά με δάκρυα σε μάτια που ψάχνουν βοήθεια. Η Τέτσυ με εκείνη την αρχοντιά κοριτσιών περασμένης Βιεννέζικης εποχής, σε χοροεσπερίδα με μουσική του Στράους. Μοιάζει με ανάγλυφο στο πάρκο του Δημαρχείου. Ιδιαίτερα το πρόσωπο της που είναι βαθιά συνεπαρμένο απο το χορό.
Γεμάτα με ρομαντικά όνειρα, φαντασιώσεις, ανεκπλήρωτες λαχτάρες και καλοσύνες είναι τα τρία κορίτσια. Μια καλλιτεχνική ομορφιά απελευθερώνεται μέσα στους ήχους της μουσικής και τις φινετσάτες πιρουέττες.
Εννοείται ότι απο στιγμή σε στιγμή θα μπορούσαν να γκρεμιστούν στην άβυσσο, μέσα στην τρέλα ενός ηρωικού και απερίσκεπτου έρωτα, να γίνουν χίλια κομμάτια, χωρίς να παραπονεθούν, παρά μόνο να έκπλαγούν με τη μοίρα τους.
Ομως ο άντρας είναι απαθής και ληθαργικός μέσα στην απογοητευμένη του ψυχή.. και ξεσπάει στις κοπέλες. Επειδή κάποιες άλλες, αμάρτησαν πάνω του, εκδικείται τις καλύτερες μεταξύ τους.
Άλλωστε ο άντρας ντρέπεται να νιώσει ενθουσιασμό, να βγει από τον εαυτό του, έστω για λίγες στιγμές. Να είναι απλώς εκτός εαυτού. Η ακόμη πιο απλά, να είναι ο εαυτός του.
Στον αγώνα της καθημερινότητας έχει ο καθένας, κάπου, μια μίζερη αξιοπρέπεια που πρέπει να διατηρεί, μια θέση στην κοινωνία να θυμάται, μια τιμιότητά να θυσιάσει, για ένα ψέμα.
Μόνο την αξιοπρέπεια του ενθουσιασμού του δεν σέβεται.
Δεν έχει το θάρρος να «ακούσει», να ανακαλύψει το καλλιτεχνικό ταλέντο αυτών των κοριτσιών.
Βλέπετε δεν είναι ακόμα «καταγεγραμμένες φίρμες» όπως η Κλειώ, η Ορατία, η Σαρλότ και η Παρκερέτ. Δεν "επενδύουμε" σε λουλουδούδες...
Τις γοητεύουμε, τις εκμεταλευόμαστε και μετά τις πετάμε σαν γαριδότσουφλα και στυμμένες λεμονόκουπες. Δειλό σκυλολόι... Μόνο με ακριβοπληρωμένες σταρλέτες έχετε το θάρρος να ενθουσιαστείτε...
Γιατί; Επειδή ένας Διευθυντής ενός βαριετέ τις πληρώνει 10.000 το μήνα..
Αυτό είναι που σας οδηγεί - κουφιοκέφαλοι - στο χρέος και το έγκλημα.
Απεριγραπτα συγκλονιστικά προσφέρουν -η Σάσσυ, η Νάνυ και η Τετσυ- την τέχνη τους -δώρο- στο καφέ-μπαρ στις 3 το πρωί.
Αθόρυβος πόνος ψυχής και κραυγάζουσα απελπισία... και όλα βγήκαν στο φως με λίγο οινοπνεύμα και λίγη μουσική... απελευθερωμένα σε σκλαβωμένη ψυχή.

Τέτσυ, είχες τα πιο φινετσάτα πόδια του κόσμου και την τρυφερή, ανεπανάληπτη "βιεννέζικη" ομορφιά...
Σάσσυ, χόρεψες τον πόνο της ψυχής σου και την απελπισία...
Νάννυ, είσαι η βασίλισσα του χορού και στο δρόμο να γίνεις ο εαυτός σου...
3 με 5 προσφέρετε τις τέχνες σας δωρεάν.
Στο Berlin Garten ήσασταν υπάλληλοι, πωλήτριες, δούλες.. εδώ όμως είστε ελεύθερες ερωμένες δίχως σκοπό. Πολύτιμες, γλυκές, λαμπρές χορεύτριες.
Σας ευχαριστούμε. Να είστε ευλογημένες...



Άνα Ζουμανάκη





εφημεροπτερα
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.