Όπου δεν βλέπει ο Θεός...












 Όμορφα λόγια των ονείρων
σαν κλέφτες σκέψεις και φωνές 
των αστεριών οι γαλαξίες γίνονται απάνθρωπες 
φιγούρες σκοτεινές
Μέσ΄ τα στενά δρομάκια της ασφάλτου
στα πεζοδρόμια πια κοιμούνται οι ψυχές 
και εκείνες σε κοιτάζουν από κάτω
κατήγοροι σου ρίχνουν ενοχές
Σαν λυχναράκια του ουρανού τρέμουν οι αξίες
που όλο πεθαίνουν σε υπόγειες στοές
ας είχε ορίσει ο θεός πόσες θυσίες
θα ζήσει ο τόπος σου,στις ξένες αγορές

Aν κοίταζε ο θεός ως εδώ κάτω
θα έκανε στο σκότος χαρακιά
θα έβλεπε το κρίμα του θανάτου
και θα είχε την δική του πινελιά.
Δεν με χωράει ο λόγος του καθένα
ούτε οι πράξεις που δεν έγιναν ποτέ
Σκοτώνουν τα παιδιά πριν απ' τη γέννα
γιατί φοβούνται τις επόμενες γενιές
Μέσ' το σκοτάδι πια μετράνε τις ζωές μας
να μη μας δουν να μας μετρούν σε ζυγαριά
και στέλνουν τα κοράκια ένα ένα
για να μας βγάλουν από μέσα την καρδιά

Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.