Ρώτησα...



Και αν η αυγή ξημερώνει δειλά...
και αν μέσ' την γη είναι όλα σιωπηλά...
 μικρά παιδιά φυλακισμένα σε κλουβιά
γιατί ο καθάριος o ουρανός είναι μακριά..

Ρώτησα εκείνη την γκρίζα ηλιαχτίδα
αν θα μπορέσει η γη να λευτερωθεί
 αν θα γεμίσει ο κάμπος με λουλούδια
αν θα γελάσει το ορφανό παιδί

Ρώτησα..

Μα δεν μίλησε ούτε αυτή...
την είχαν κλείσει σε ένα μαγικό κλουβί...
 Και εμείς τρελοί θα τραγουδάμε την ζωή
έτσι δειλά σαν ξημερώνει το πρωί
΄
έτσι δειλά θα ανεβαίνουμε την σκάλα 
για να μας κλείσουν τις ψυχές σε μια μπουκάλα
για να μας πάρουν τα φτερά από την καρδιά
για να μας κρύψουν το κορμί μεσ' την νυχτιά


Μην λυπηθείτε ήρθε η ώρα   του χωρισμού
θα ιδωθούμε στην άκρη του γκρεμού
  
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.