Brexit η αλυσιδωτή αντίδραση ξεκίνησε.



Η σημερινή μέρα είναι σίγουρα μια διαφορετική μέρα από τις προηγούμενες.
Ο Βρετανικός λαός έδειξε ξεκάθαρα την δυσπιστία του στο Ευρωπαϊκό οικοδόμημα και στην ενωμένη Ευρώπη.
Ίσως το δημοψήφισμα που έγινε στην μεγάλη Βρετανία, δεν ήταν τίποτα άλλο από την επικύρωση με ευθύνη του λαού, μιας ήδη  ειλημμένης απόφασης.
Η γηραιά Ήπειρος όντως φαίνεται να έχει γεράσει και για αυτό φταίει η πολιτική γραμμή που έχει ακολουθήσει τόσα χρόνια.
Το Γερμανικό μοντέλο διακυβέρνησης που θέλει μια Ευρώπη απόλυτα καθοδηγούμενη ως κλειστό κλαμπ με πολίτες που σαν στρατιωτάκια θα γίνουν οι παραγωγικές μηχανές του κλαμπ αυτού με συγκεκριμένους και αυστηρούς κανόνες σαν να είναι υπάλληλοι μιας πολυεθνικής και όχι σαν πολίτες ενός κράτους, δηλαδή το απόλυτα τεχνοκρατικό μοντέλο διακυβέρνησης, δεν αγαπήθηκε και δεν έπεισε κανέναν.
Η αρχική ιδέα μια ένωσης κρατών με ίσες ευκαιρίες και δικαιώματα, στο πέρασμα του χρόνου παραμορφώθηκε και έγινε ένα χωνευτήρι πολιτισμών με κύριο προβεβλημένο πρόσωπο του την δήθεν οικουμενικότητα και τις δήθεν αξίες που αυτή εκφράζει.
Όλοι μιλάνε για τις εμπορικές δυνατότητες που άνοιξαν στην ενωμένη Ευρώπη, όμως κανείς δεν σκέφτεται ότι όταν άνοιξαν αυτές οι δυνατότητες, γιγαντώθηκαν κάποιες επιχειρήσεις και άλλες κυρίως μικρομεσαίες εξαφανίστηκαν από τον χάρτη.
Το πείραμα φαίνεται να απέτυχε οικτρά και πλέον αυτή η ρομποτοποίηση και η δήθεν οικουμενική πολιτική αλλοτρίωσης, δεν πείθει κανέναν και το χειρότερο κακό είναι ότι πλέον δεν πείθουν και οι σοσιαλιστικές παρατάξεις που προέβαλαν αυτό το μοντέλο και είναι υπεύθυνες για αυτό.
Αυτή την στιγμή η τάση μέσα στην Ευρώπη, είναι καθαρά αντιευρωπαϊκή και οι περισσότεροι λαοί, τουλάχιστον οι ισχυροί, τείνουν προς μια εθνική κατεύθυνση και ένα εθνικό πρόσωπο το οποίο αισθάνονται ότι θα το χάσουν αν συνεχίσουν να είναι μέλη αυτού του μορφώματος.
Ο Κάμερον παραιτήθηκε σήμερα το πρωί από πρωθυπουργός της Βρετανίας και ο διάδοχος του θα επιλεγεί μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου από το συνέδριο των συντηρητικών.
Σε δυσμένεια πέφτει και η πτέρυγα των εργατικών εφόσον και αυτοί υποστήριζαν το Bremain.
Ο μεγάλος νικητής αυτής της αναμέτρησης στην μεγάλη Βρετανία, φαίνεται να είναι ο ακροδεξιός Νάιτζελ Φάρατζ και το Ukip το οποίο επισκίασε τα μεγάλα κυβερνώντα κόμματα και τις επιλογές τους.
Ταυτόχρονα με αυτή την συνθήκη ανοίγει ο δρόμος και για ανάλογα δημοψηφίσματα και σε άλλες χώρες στις οποίες όπως φαίνεται τα αποτελέσματα θα είναι περίπου τα ίδια ανεβάζοντας και εκεί, ή απλά δείχνοντας ότι η ακροδεξιά πλέον εχει την κυρίαρχη θέση με τις απόψεις της στην προτίμηση των Ευρωπαίων πολιτών.
Ήδη τα ακροδεξιά κόμματα χαιρέτησαν την απόφαση των Βρετανών, ως νίκη της αντιευρωπαϊκής και αντιμεταναστευτικής ρητορικής τους και θεώρησαν το δημοψήφισμα στην Μεγάλη Βρετανία ως το εφαλτήριο για ανάλογα δημοψηφίσματα στις χώρες τους.
Στην Γαλλία αν γινόταν τώρα εκλογές, το πιθανότερο θα ήταν να κερδίσει και με διαφορά το κόμμα της Λεπέν η οποία δήλωσε στο RTL ότι οι Βρετανοί πήραν την σωστή απόφαση και αυτό που έδειχνε αδύνατο μέχρι χθες, σήμερα γίνεται πιθανό.
Ο αντιπρόεδρος του κόμματος της Λεπέν, Φλοριάν Φιλιπό είπε η ελευθερία των λαών πάντοτε υπερισχύει στο τέλος. Μπράβο στους Βρετανούς, τώρα είναι η σειρά μας.
Ο Ολλανδός ακροδεξιός ηγέτης Geert Wilders ζήτησε και αυτός με την σειρά του την διεξαγωγή ανάλογου δημοψηφίσματος στην χώρα του λέγοντας ότι (θέλουμε να έχουμε τον έλεγχο της ίδιας μας της χώρας και της μεταναστευτικής πολιτικής της)
Όσο για την Μεγάλη Βρετανία, σίγουρα θα διανύσει μια δύσκολη περίοδο και ίσως το λεγόμενο ηνωμένο Βασίλειο, πλέον να μην είναι και τόσο ηνωμένο.
Ήδη η Πρωθυπουργός της Σκωτίας, Νίκολα Στέρτζων έριξε στο τραπέζι το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας. Ένα ανάλογο είχε γίνει το 2014 αλλά με 55% ο λαός ψήφισε να παραμείνει η Σκωτία στο ηνωμένο Βασίλειο.
Τώρα τα πράγματα όμως έχουν αλλάξει εφόσον η Σκωτία όπως και η Ιρλανδία δήλωσαν ότι θέλουν να παραμείνουν στην Ε.Ε.
Πριν ακόμα βγουν τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος η Στέρτζων είχε δηλώσει ότι εφόσον οι επιλογές της Σκωτίας και της Βρετανίας είναι τελείως διαφορετικές η Σκωτία έχει το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση της.
Στην Βόρεια Ιρλανδία ο επικεφαλής του Sinn Fein δήλωσε ότι τα αποτελέσματα της Βρετανικής κάλπης φέρνουν ποιο κοντα΄τον στόχο μιας ενωμένης Ιρλανδίας.
Επίσης δήλωσε ότι το αποτέλεσμα εγείρει πολλά ζητήματα, εφόσον οι επιλογές Σκωτίας και Ιρλανδίας είναι εντελώς διαφορετικές από αυτές της Βρετανίας.
Είναι σχεδόν σίγουρο ότι η υπόλοιπη ενωμένη Ευρώπη, πριν γίνουν και σε άλλα κράτη ανάλογα δημοψηφίσματα, θα κοιτάξει να τιμωρήσει την Βρετανία για την απόφαση της και σίγουρα θα ήθελε να το κάνει παραδειγματικά για να δείξει στους πολίτες και των υπόλοιπων χωρών τι θα πάθουν αν βγουν από την Ευρώπη.
Το ερώτημα βέβαια είναι κατά πόσο θα μπορέσει η υπόλοιπη Ευρώπη να τιμωρήσει την Βρετανία και αυτός ο πόλεμος που πάει να ανοιχτεί ίσως είναι δίκοπο μαχαίρι για την υπόλοιπη Ευρώπη, εφόσον θα μπορούσε να μετατρέψει την Βρετανία σε παράδειγμα προς αποφυγήν αλλά και σε παράδειγμα προς μίμηση εάν τελικά η Βρετανία σταθεί ξανά στα πόδια της χωρίς την βοήθεια των Ευρωπαίων.
Ήδη γίνονται συζητήσεις για τις νέες εμπορικές συμφωνίες που πρέπει να συνάψει η Μ. Βρετανία ως αυτόνομη χώρα διότι έως τώρα όλες οι συμφωνίες της περνάνε μέσα από τους κόλπους της Ευρωπαϊκής ασπίδας.
Ακόμα άκουσα και για μεταφορά του οικονομικού κέντρου της Ευρώπης από το City του Λονδίνου, σε άλλη ή σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Αυτά όμως είναι σενάρια φόβου και δείχνουν ότι η Ευρώπη δεν ήταν καθόλου έτοιμη να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο γεγονός.
Ίσως τα αντανακλαστικά της Βρετανίας, είναι τα σωστότερα και μοιάζουν με τα αντανακλαστικά των ποντικιών που πριν βυθιστεί το καράβι, αρχίζουν να τρέχουν για να βγουν έξω από αυτό και να σωθούν.
Πάντως αυτό που φαίνεται αυτή την στιγμή, είναι ότι η Ευρώπη δεν έχασε μόνο τον ποιο ισχυρό κρίκο της αλυσίδας της, αλλά η διάσπαση αυτή επέφερε και σε πολλά άλλα σημεία ραγίσματα σε αυτό το μεγάλο αλλά πολύ εύθραυστο οικοδόμημα που ονομάζεται Ε.Ε.
Οι επιλογές για οικουμενικότητα, η μεταναστευτική πολιτική, η προσπάθεια της γεωγραφικής γιγάντωσης της Ευρώπης ακόμα και με χώρες που ποτέ δεν θα πληρούσαν τις προϋποθέσεις για να εισαχθούν μέσα σε αυτό το μόρφωμα, οι οικονομικές σκληρές επιλογές κυρίως των Γερμανών καθοδηγητών, έκαναν την Ευρώπη του σήμερα ένα καθαρά νοσηρό μέρος το οποίο ασθενεί, κάτω από το ίδιο του το βάρος που πλέον δεν μπορεί να σηκώσει.
Γεγονός είναι ότι σε περιόδους ανέχεια αλλά και προβλημάτων, η ακροδεξιά ανεβαίνει και αυτή την στιγμή στην Ευρώπη αυτό συμβαίνει όπως φαίνεται να συμβαίνει και στην Αμερική, εφόσον ο υποψήφιος πρόεδρος και μάλλον φαβορί Ντόναλντ Τράμπ έχει αυτά τα χαρακτηριστικά.
Ο Κόσμος δεν είναι ηλίθιος ούτε και γίνεται ακροδεξιός επειδή έτσι του αρέσει. Η πολιτική των σοσιαλιστικών και φιλελεύθερων κυβερνήσεων των τελευταίων χρόνων και η κακοδιαχείριση της εξουσίας την οποία έχουν, έφερε αυτή την κατάσταση και έχει πλέον στρέψει τους λαούς του δυτικού κόσμου σε ποιο συντηρητικές απόψεις.
Οι λαοί δεν θέλουν ναζί, οι λαοί θέλουν να αισθάνονται υπερήφανοι για την καταγωγή τους και για την εθνική τους ταυτότητα και μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο να συναλλάσσονται ειρηνικά με άλλους λαούς.
Αυτό θα μπορούσαν να τους το προσφέρουν και οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις, όμως το πολέμησαν και οι μόνη πλευρά που υποστηρίζει κάτι τέτοιο σε όλο τον κόσμο, είναι δυστυχώς η ακροδεξιά.
Το μάθημα της ιστορίας δεν το πήραν οι ηγέτες μας φαίνεται ή απλά το ήξεραν και το αγνόησαν, ή απλά ήθελαν να στρέψουν τον κόσμο προς την ακροδεξιά.
Τελικά τα κατάφεραν και σήμερα ζούμε μια νέα μέρα, μιας καινούριας σελίδας της ιστορίας, η οποία θα δούμε στο μέλλον αν θα γραφτεί με χρυσά γράμματα ή θα ανήκει στις μαύρες και κατάπτυστες σελίδες που έχει γράψει τόσους αιώνες τώρα.

Γιάννης Ζωγραφάκης
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.