Brexit και Cox, Μια ιστορία δίχως αρχή και τέλος



Η  συζήτηση που γίνεται αυτή την στιγμή στην Μεγάλη Βρετανία για το λεγόμενο Brexit είναι αξιοπρόσεκτη.
Λίγο πριν την δολοφονία της βουλευτού των εργατικών Tzo Cox οι αντίπαλες παρατάξεις είχαν κάνει μια εικονική ναυμαχία στον Τάμεση προβάλλοντας η κάθε μια πλευρά τα επιχειρήματα της. 
Μετά την στυγερή δολοφονία της Cox τα ποσοστά υπέρ του Brexit, έπεσαν και σύμφωνα με κάποιες δημοσκοπήσεις από 44% υπέρ από την μια στιγμή στην άλλη έφτασαν στο 38% 
Ο Tzames Cameron υπέρμαχος του Bremain  δήλωσε 
«Οταν πέσεις από το αεροπλάνο, δεν υπάρχει πια τρόπος να ξανανέβεις. Εάν φύγουμε, θα είναι για πάντα, δεν υπάρχει δυνατή επιστροφή»,  σε συνέντευξή του στους Times κάνοντας λόγο για «υπαρξιακή επιλογή».
Ενώ από την άλλη πλευρά ο Νάιτζελ Φάρατζ ο οποίος υποστηρίζει σθεναρά το Brexit δηλώνει ότι η Βρετανία δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από ένα Brexit και αυτό θα την βοηθήσει να ανακτήσει την εθνική της κυριαρχία.
Τι όμως μπορεί να φοβάται η υπόλοιπη Ευρώπη από ένα ενδεχόμενο Brexit 
Αν η Μεγάλη Βρετανία φύγει από τους Κόλπους της Ε.Ε. τότε το μεγαλύτερο μέρος της στρατιωτικής ισχύος της ενωμένης Ευρώπης θα απολεσθεί, επίσης πιθανόν, θα υπάρξουν επιπτώσεις στην σχέση Ευρώ Δολαρίου με το δολάριο να ανεβαίνει έναντι του Ευρώ.
Το άλλο που φοβούνται κάποιοι αναλυτές είναι το ότι ένα ενδεχόμενο Brexit θα αποσταθεροποιήσει τις δομές σε όλη την γηραιά ήπειρο και θα δημιουργήσει κλίμα αβεβαιότητας κυρίως για τις υπό ένταξη χώρες όπως η Τουρκία αλλά και σε άλλες Βαλκανικές οι οποίες πιθανόν δεν θα θέλουν να βρίσκονται σε αυτό το παιχνίδι.
Το επόμενο που φοβούνται είναι το ότι σε μια τέτοια περίπτωση ο Πούτιν θα αδράξει την ευκαιρία να προσεταιριστεί κάποιες χώρες οι οποίες βρίσκονται ήδη στον τομέα επιρροής του όπως κάποιες Βαλκανικές, ισχυροποιώντας την στρατηγική του θέση στην περιοχή.
Το παιχνίδι που παίζεται εδώ, μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερο από ότι φαίνεται και πολύ πιο βρόμικο.
Ας μην ξεχνάμε ότι το -τυχαίο γεγονός - της δολοφονίας της Τζο Κοξ έχει παίξει τουλάχιστον για την ώρα καθοριστικό ρόλο στην μεταβολή της κοινής γνώμης, έστω και αν δεν το παραδέχεται αυτό κανείς.
Η Κοξ ήταν ένα ανερχόμενο αστέρι στην Βρετανική πολιτική σκηνή, ένα 24ωρο πριν την βάρβαρη δολοφονία της, ήταν παρούσα με τον σύζυγο της και τα δυο της παιδιά στην μεγάλη συγκέντρωση που είχε πραγματοποιηθεί στον Τάμεση υπέρ της παραμονής της Μεγάλης Βρετανίας στην Ε.Ε.το Bremain. 
Η κοξ είχε διακριθεί για τον φιλανθρωπικό της ρόλο και μετά την αποφοίτηση της το 1995 απ΄΄ο το πανεπιστήμιο του Cambridge έγινε υπεύθυνη χάραξης πολιτικής στην οργάνωση OXFAM με στόχο την καταπολέμηση της φτώχειας.
Αργότερα μετείχε ενεργά και σε άλλες ανθρωπιστικές οργανώσεις και είχε κάνει πολλά ταξίδια σε χώρες του τρίτου κόσμου με σκοπό να βοηθήσει τους ανθρώπους. 
Ήταν ακτιβίστρια δηλαδή η οποία είχε πιθανόν πολύ διαφορετικές απόψεις από τους περισσότερους πολιτικούς, αυτό κρατήστε το. 
Λίγο πριν ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική, η Κοξ εργάστηκε ως σύμβουλος της συζύγου του τότε πρωθυπουργού, Γκόρντον Μπράουν.
Στην κρίση στην Συρία και όντας η ίδια πλέον βουλευτής, ήταν μια από τις πιο ηχηρές φωνές στο Βρετανικό κοινοβούλιο η οποία ζητούσε επιτακτικά από το κοινοβούλιο της χώρας της, να δράσει ανθρωπιστικά προς ανακούφιση των προσφύγων, ενώ στην αινιγματική ψηφοφορία που είχε γίνει για το αν η Μεγάλη Βρετανία θα μετέχει στρατιωτικά στην Συρία, απείχε από την ψηφοφορία εμφανώς αντίθετη με την άποψη των υπολοίπων και λέγοντας ότι πρέπει να γίνει μια ποιο ευρεία προσέγγιση στο θέμα.



Με άλλα λόγια ήταν ακτιβίστρια, πιθανός ιδεολόγος και θα μπορούσε να είναι ένα αντιδραστικό στοιχείο ακόμα και στην δική της πολιτική πτέρυγα, εάν διαφωνούσε με την πολιτική της. 
Σε αυτή την φάση ήταν υπέρμαχος της παραμονής της Μεγάλης Βρετανίας στην Ε.Ε. και ο θάνατος της θα μπορούσαμε να πούμε με κάθε επιφύλαξη ότι ο θάνατος της, αυτή την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, συνέφερε εφόσον με αυτόν ένα αντιδραστικό πρόσωπο με ευρεία αποδοχή θα έφευγε από την μέση και μάλιστα σε μια περίοδο που η θέσεις της ήταν υπέρ της χαραγμένης πολιτικής και ο θάνατος της θα ενίσχυε  γεωμετρικά τις θέσεις αυτές. 
Γεγονός είναι ότι το δημοψήφισμα στην Μεγάλη Βρετανία, θα δώσει μια άλλη πνοή στην παγκόσμια πολιτική σκηνή εάν και εφόσον οι Βρετανοί πουν ότι θέλουν να φύγουν. 
Πάντως σύμφωνα με αναλύσεις που έχουν γίνει, η οικονομική ζημιά που θα έχει η Μεγάλη Βρετανία από την απομάκρυνση της από την Ε.Ε. θα είναι ελάχιστη, εφόσον προβλέπεται ότι θα έχει πτώση του ΑΕΠ της κατά 1% για κάποια χρόνια.
Πιστεύω ότι πίσω από αυτό το δημοψήφισμα, διακυβεύονται  πολύ περισσότερα πράγματα από αυτά που φαίνονται, ειδικά σε μια χώρα η οποία δεν έχει ούτε καν ως νόμισμα το Ευρώ.
Πιθανός αρχίζουν στο παγκόσμιο σκηνικό να διαμορφώνονται  καινούριοι συσχετισμοί δυνάμεων και να δημιουργείτε ένας καινούριος άξονας. 
Ένας ακόμα φόβος σε ένα ενδεχόμενο Brexit είναι και η άνοδος της ακροδεξιάς κάτι που πιστεύω ότι δεν είναι αληθές εφόσον το μόνο που θα κάνει θα είναι απλά να τονίσει αυτή την ανοδική τάση για την οποία υπεύθυνη είναι η πολιτική όλων των προηγούμενων χρόνων και η ύφεση που έχει φέρει χώρες σε αδιέξοδα, με κύρια χώρα την Ελλάδα η οποία μόνο ακροδεξιά δεν είναι και δεν ήταν ποτέ στην ιδεολογία της. 
Πάντως ότι είναι να γίνει, θα αργήσει να φανεί, εφόσον ακόμα και στο ενδεχόμενο του Brexit, η βουλή των λόρδων, θα επανεξετάσει το θέμα του δημοψηφίσματος μετά από δύο χρόνια, για το αν θα το δεχτεί ή όχι.
Κάτι που θεωρώ άτοπο, διότι σε δύο χρόνια μπορεί η κοινή γνώμη τότε να είναι τελείως διαφορετική, οπότε το δημοψήφισμα να μην ισχύει, μπορεί η Ε.Ε. να μην υπάρχει, μπορεί και ο ήλιος να ανατείλει από την Δύση.
Όλα πάντως δείχνουν ότι η ιστορία της Ε.Ε. είναι μια ιστορία δίχως αρχή και τέλος  καθώς η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Γιάννης Ζωγραφάκης  
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.