Η Αγάπη (του Τζακ Σκύλου)

Ένα από τα ομορφότερα κείμενα που έχω διαβάσει είναι ο Ύμνος της Αγάπης που περιλαμβάνεται στην «Προς Κορινθίους Α' Επιστολή» του Αποστόλου Παύλου:
«Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντα μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι.
Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.
Είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται, είτε γλώσσαι παύσονται, είτε γνώσις καταργηθήσεται. Εκ μέρους δε γινώσκομεν και εκ μέρους προφητεύομεν όταν δε έλθη το τέλειον, τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται. Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος έλάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα τα του νηπίου. Βλέπομεν γαρ άρτι δι' εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον άρτι γινώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς και επεγνώσθην. Νυνί δε μένει πίστις, έλπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μείζων δε τούτων η αγάπη».

Είναι εύκολο να μου κολλήσετε την ταμπέλα του θρησκόληπτου όμως, πιστέψτε με, δεν είμαι. Απλώς μου δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσω τη χριστιανοσύνη και το έκανα. Έμαθα να ξεχωρίζω τον αντικληρικαλισμό από την Εκκλησία και τον εγωισμό από την αθεΐα. Δεν πρόκειται να σας πρήξω με «τεχνικές λεπτομέρειες».
Μια απάντηση θα προσπαθήσω να δώσω σε όσους χώνουν τους κληρικούς και τους μοναχούς στο ίδιο τσουβάλι και σ’ εκείνους που θεωρούν λειψούς στο μυαλό όσους πιστεύουν στο Θεό.
Κάνοντας αυτό το λάθος, είναι σαν αμέσως να θεωρούν καλούς και έντιμους όλους τους μη ρασοφόρους. Είμαστε όλοι οι κοσμικοί «καλοί άνθρωποι»;  Ρητορικό το ερώτημα. Δεν είμαστε. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ρασοφόρους κάθε βαθμίδας. Από Πατριάρχες μέχρι διάκους και δόκιμους μοναχούς. Είναι η κοινωνία των κοσμικών μια κοινωνία «φιλανθρώπων»; Όχι, δεν είναι. Το ίδιο συμβαίνει και με τους μοναχούς στο Άγιο Όρος. Δεν είναι μια κοινωνία αγγέλων. Όπως στην κοσμική ζωή μπορείς να βρεις εγκληματίες, λαμόγια, παιδόφιλους και πονηρούς, έτσι μπορείς να βρεις και ανάμεσα στους ρασοφόρους. Όπως στην κοσμική ζωή βλέπεις τους πάντες και διαλέγεις με ποιους θα κάνεις παρέα, το ίδιο συμβαίνει και με τους ρασοφόρους. Απ’ όλα έχει ο κόσμος μας, ευθύνη δική σου να επιλέξεις με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις.
Υπάρχουν κοσμικοί που είναι καλύτεροι άνθρωποι και πιο φιλεύσπλαχνοι από τους ρασοφόρους; Σαφώς και υπάρχουν. Και η Εκκλησία το αναγνωρίζει και τους τιμά.  Στο «Προσευχητάριον», εκδόσεις Παπαδημητρίου μπορείτε να βρείτε Στιχηρά Προσόμοια, Καθίσματα, Απολυτίκια και δοξαστικά στους  Ανωνύμους Αγίους, ενώ κάθε χρόνο 56 ημέρες μετά το Πάσχα η Εκκλησία γιορτάζει την ημέρα των «Αγίων Πάντων», τιμώντας και τους γνωστούς και τους ανώνυμους Αγίους. Οπότε ας μην ανησυχούν οι σπλαχνικοί ακτιβιστές που νιώθουν αδικημένοι· αν αγιάσουν κάποια στιγμή θα τους μνημονεύουν ως άγνωστους που κέρδισαν την αγιοσύνη. Παρεμπιπτόντως, τυχαίνει φέτος η γιορτή των Αγίων Πάντων να πέφτει 26 Ιουνίου, σήμερα δηλαδή. Όσοι νοιάζονται, λοιπόν, για τους ανώνυμους αγίους της καθημερινότητας θα μπορούσαν σήμερα να είχαν ανάψει ένα κερί στη μνήμη τους.
Για να περάσουμε στη δογματική εγκόσμια λογική, λένε αρκετοί πως αξίζουν τα εύσημα της αναγνώρισης μόνο εκείνοι που προσφέρουν στον στίβο της ζωής. Φτωχή λογική καθώς αυτομάτως, οι γέροντες, οι ανάπηροι, οι άνεργοι και οι κατάκοιτοι που δε μπορούν να προσφέρουν κάτι, είναι άχρηστοι και τους αρμόζει μια θέση στην «κόλασή» τους. Ομοίως και οι μη λειτουργικοί ψυχασθενείς που δεν μπορούν να …. φιλανθρωπήσουν, αξίζουν για τους υποκριτές εύσπλαχνους μια θέση στον Καιάδα. Σε αντίθεση με την Εκκλησία που έχει ιδιαίτερη Αγάπη στους νοσούντες από ψυχικά νοσήματα και τους αντιμετωπίζει σαν λίγο πιο αγαπημένα της παιδιά.  

Θα σας έλεγα πως όλα αυτά σας τα γράφω με αγνή και άδολη Αγάπη, αλλά πιστεύω πως εκείνοι που αρέσκονται να δείχνουν την προοδευτικότητά τους βρίζοντας συλλήβδην το «παπαδαριό», δεν γνωρίζουν και πολλά γι' αυτήν, διότι διαφορετικά δεν θα τσουβάλιαζαν τους ρασοφόρους. Το τσουβάλιασμα δείχνει, δυστυχώς, ότι αγνοούν ακόμη και την ύπαρξη του Παπαφλέσσα, του Αθανασίου Διάκου, του καλόγερου Σαμουήλ και εκατοντάδων άλλων ρασοφόρων του αγώνα. Θα τη γνώριζαν αν είχαν διαβάσει το «Ιερείς και Επανάσταση του 1821» των εκδόσεων Σταμούλη. Επίσης φαίνεται να αγνοούν τον παπά - Χολέβα, τον παπά- Ανυπόμονο και πολλούς άλλους. Φαίνεται ότι δε γνωρίζουν κανέναν από τους χιλιάδες ασθενείς και βασανισμένους που ταξιδεύουν στο Άγιο Όρος αφήνοντας στις πλάτες φωτισμένων και φιλάνθρωπων γερόντων τα βάρη των παθών τους, συζητώντας όχι με 8ωρο και ένσημο, αλλά επί 24 ώρες και με προσευχή. Το μεγαλύτερο κακό της άγνοιας είναι η γενίκευση και ο εγωισμός μια τύφλωση που δεν επιτρέπει σε αρκετούς να δουν ιερείς ακούραστους που στήνουν τραπέζια Αγάπης για τους άπορους δίχως χορηγίες και κέρδος, παρά μόνο με τη βοήθεια ανθρώπων της γειτονιάς, αυτών των μικρών ανωνύμων Αγίων της καθημερινότητας που δήθεν θαυμάζουν όσοι θεωρούν τον εαυτό τους καλύτερο και σπουδαιότερο από τους υπόλοιπους. Ελπίζοντας να μην κούρασα πολύ, παραθέτω τον «Ύμνο της Αγάπης» του Αποστόλου Παύλου στη δημοτική, ευχόμενος να νιώσουν οι απολαμβάνοντες τον νοσηρό εγωισμό τους, ένα ελάχιστο τσίμπημα Αγάπης:  

«Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του. Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμη της ακόμη και τα βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως.

Και αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χορτάσω με ψωμί όλους τους φτωχούς, και αv παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω, τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι.

Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται (= δεν καυχιέται), δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει

Αν υπάρχουν ακόμα προφητείες, θα έλθει μέρα που και αυτές θα καταργηθούν αν υπάρχουν χαρίσματα γλωσσών και αυτά θα σταματήσουν αν υπάρχει γνώση και αυτή θα καταργηθεί. Γιατί τώρα έχουμε μερική και όχι τέλεια γνώση και προφητεία· όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το μερικό θα καταργηθεί. Όταν ήμουν νήπιο, μιλούσα ως νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, έκρινα ως νήπιο. Όταν έγινα άνδρας, κατάργησα τη συμπεριφορά του νηπίου. Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε το ένα πρόσωπο το άλλο πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος από την αλήθεια, αλλά τότε θα έχω πλήρη γνώση, όπως ακριβώς γνωρίζει και εμένα ο Θεός. Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η αγάπη».





Τζακ Σκύλος
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.