Η αέρινη χορεύτρια της ψυχής σου






 Μαργαριτάρι που ήρθε η ώρα να φανερωθεί μέσα από το όστρακο του.

 Ήλιος που βγήκε πίσω από τα βουνά για να σου πεί καλημέρα.

 Μπουμπούκι που είναι έτοιμο να ανοίξει τα πέταλα και να μοιραστεί την ευωδιά του.

 Όλα αυτά μαζί είχαν τον ίδιο ιδιοκτήτη. Εκείνο το μελαχρινό κορίτσι που χόρευες μαζί του.

 Σου έδειξε τα βήματα της ζωής, μα εσύ δεν θέλησες να τα μάθεις.

 Έκανες πως την παρακολουθείς, μα είχες ξεχαστεί στα αέρινα μαλλιά της και τα μελαγχολικά της μάτια.

- « Λοιπόν κατάλαβες;» ρώτησε.
- « Ποιο πράγμα;» απάντησες.
- « Το νόημα της ζωής σε αυτή την Γή ντέ!».
- « Νομίζω πως ναι» της είπες.
- « Ακόμα νομίζεις;! Τι λέμε τόση ώρα;»

 Και κάπως έτσι άρχισε να χασκογελάει μαζί σου και να σε κοροϊδεύει λεκτικά, μα εσύ δεν νοιάστηκες. Σου έφτανε μόνο να την κοιτάς και να την νιώθεις δίπλα σου. Να αναπνέετε τον ίδιο αέρα.Να σου χαμογελά και να χάνεσαι. Να σε παίρνει αγκαλιά και να λιώνεις.

 Ίσως για σένα αυτό να ήταν το νόημα της ζωής σε αυτή την Γή. Η αγάπη σου για εκείνη… την αέρινη χορεύτρια που λαχταρούσες να γίνει για πάντα δικιά σου.



Αντωνία Λειβαρτζηνού
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.