Λάφυρα…… (της Μάρως Βλαχάκη)



Τον κοροϊδεύω τον εχθρό
κάνω πως αντιστέκομαι
για να του κάνω πιο ποθητή τη νίκη.
Πόσο ανίδεος είναι ο κατακτητής!
Θαρρεί τα λάφυρα δεν τα ‘χω αποκρύψει.
Λάφυρα…..
Έχω στεριώσει προορισμούς σ’ ουράνια στρώματα
κι έχω ραντίσει μεσοπέλαγα βασιλικών μοσχοβολιές για καταβόδια
των ταξιδιάρικων ονείρων μου.
Τον κοροϊδεύω τον εχθρό.
Θαρρεί τα λάφυρα δεν τα ‘χω αποκρύψει.
Λάφυρα…..
Φορώ κατάσαρκα αγριελιάς καρπούς όλα τα δίκια μου
σαν άγιο φυλαχτό και κομποσκοίνι.
Ελπίδα ρόδι νεογέννητο καθημερνά δίνω στου χρόνου την παλάμη.
Λάφυρα…..
Είν’  της αγάπης ο καημός πάνω στην σάρκα μου
σαν τον ιδρώτα του φτωχού στο ζυμωτό καρβέλι
κι ο έρωτας αθάνατος στου νου το παραμύθι.
Τον κοροϊδεύω τον εχθρό!
Ξέρω πώς ν’ αντιστέκομαι
γιατί πριν απ’ τη γέννα μου τα διάβασα και τα ‘μαθα
της Ποίησης τα γράμματα τα πρώτα.
Με κυριεύει ο εχθρός
κι ας αντιστέκομαι.
Άραγε δίχως λάφυρα
πόσο αλήθεια μάταιος θα του φανεί ο αγώνας;


Μάρω Βλαχάκη



Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.