Παπαφλέσσας: Η καλλιεργημένη υστερία ωφελεί το σύνολο



Τέσσερα κορίτσια απο τέσσερα πολιτισμένα σπίτια διάβασαν στην εφημερίδα μια υπόθεση κακοποίησης παιδιού από τη μητέρα του.
Η μάνα αυτή  χτυπούσε με ένα κουτάλι τα χείλη του παιδιού της, τα άνοιγε - και μόλις αυτά επουλώνονταν, τα άνοιγε ξανά.
Το δικαστήριο άφησε την μητέρα ελεύθερη με μια προειδοποίηση.

«Τρομερό! Αλλά που θα φτάναμε αν προβληματιζόμασταν συνεχώς για τα δεινά του κόσμου; Θα αρρωσταίναμε και δεν θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε κανέναν τελικά...», είπε το πρώτο κορίτσι.

Το δεύτερο κορίτσι χλώμιασε και βυθίστηκε στη σιωπή.

Μία ώρα αργότερα το τρίτο κορίτσι ξέρασε τη σούπα που είχε φάει και άρχισε να κλαίει.

Το τέταρτο κορίτσι έψαξε και βρήκε το σπίτι της κακιάς μάνας και την άλλη μέρα της χτύπησε την πόρτα.
«Εσύ είσαι η αθώα;», της είπε, έβγαλε μια κουτάλα από την τσάντα της και της έσπασε το στόμα.

Η υστερία, δηλαδή η υπερευαισθησία των νεύρων, ο υπερβολικός ερεθισμός που προκαλείται από εντυπώσεις, έχει διάφορους βαθμούς, άρα και διαφορετικές συνέπειες.

Η Ιωάννα της Λωραίνης και ο Παπαφλέσσας είχαν προφανώς τον ύψιστο βαθμό καλλιεργημένης υστερίας.

Και οι αληθινοί καλλιτέχνες συνηθίζουν να υποφέρουν από υπερβολική αντίδραση σε ερεθίσματα.
Η άνοιξη, το φθινόπωρο τους αναστατώνουν τόσο, που ξεκινούν τους ύμνους. Αυτό τους κοστίζει την ηρεμία τους, την ειρήνη, συχνά και την ευτυχία τους.
Όμως σε γενικές γραμμές η «πάθηση» αυτή ωφελεί τον κόσμο.

Μπορούμε δηλαδή να πούμε πως:  «Η υστερία του καλλιεργημένου ανθρώπου είναι μια κατάσταση «ευερέθιστης αδυναμίας» που ωφελεί το σύνολο, αλλά βλάπτει τον «ασθενή» και εμποδίζει την ευτυχία του»




Άνα Ζουμάνη
(εφημερόπτερα)



εφημεροπτερα
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.