Απορρίπτω τη λέξη «ΑΝΑΠΗΡΟΣ»... Υπάρχουν σωστότερες λέξεις




Ως μη «ειδική» δεν μπορώ να πω πολλά πράγματα για την αναπηρία.

Ξέρω όμως το εξής:
Προσωπικά η λέξη «ανάπηρος» μου προκαλεί αρνητικά συναισθήματα, λύπηση, χωρίς να ξέρω το λόγο ακριβώς, χωρίς να έχω κάποιον συγκεκριμένο άνθρωπο στο μυαλό μου.
Μου προκαλεί επίσης και ενοχές, ίσως επειδή νιώθω έτσι που νιώθω όταν πρέπει να γράψω, ή να πω τη λέξη, χωρίς να έχω κάποια προκατάληψη. Δηλαδή μυστηριώδης και ανεξήγητη η κατάσταση.

Εγώ, για εμένα, πρέπει να βρω έναν τρόπο να μη νιώθω έτσι... για τους άλλους δεν ξέρω.

Έχω γνωρίσει κι έχω φίλους με αναπηρία, των οποίων η συμπεριφορά, η δράση και η εικόνα δεν θα μπορούσε ποτέ να μου προκαλέσει αρνητικά συναισθήματα, ή κάποιου είδους λύπηση.
Πολλές φορές μάλιστα συμβαίνει το αντίθετο.

Χρειάζομαι λέξεις που να περιέχουν ενέργεια, δηλαδή λέξεις που να αντιπροσωπεύουν τους «οδηγούς» και «χρήστες» αμαξιδίων και άλλων εργαλείων  που εγώ γνωρίζω και δεν συνάδουν καθόλου με τα συναισθήματα που μου προκαλεί η λέξη «αναπηρία» γενικά.

\
«Οδηγός» και «χρήστης αμαξιδίου», ΄«χρήστης πατερίτσας»... κλπ... λέξεις με τις οποίες μπορώ να ζω... εφόσον χρειαζόμαστε οπωσδήποτε κάποιες. 

Είναι  καθαρά δική μου η θέση αυτή, δεν σκοπεύω να την επιβάλλω στους άλλους.
Εγώ όμως μπορώ και θέλω να εκφράζομαι όπως νιώθω καλύτερα, ανεξάρτητα από το τι λένε κάποιες συμβάσεις.
Άλλωστε οι λέξεις και οι έννοιες αυτές  δεν είναι καινούργιες, ενώ ταυτόχρονα είναι κατανοητές από όλους



Άνα Ζουμάνη
(εφημερόπτερα)



εφημεροπτερα
Share on Google Plus

3 σχόλια:

  1. Είμαι λίγο αντίθετος με αυτήν την άποψη. Θεωρώ πως είμαστε σε φάση επανοικειοποίησης της λέξης "ανάπηρος" με την προσωπική θεώρηση πως αποτελεί άλλη μια κοινωνική ταυτότητα. Εγώ λοιπόν είμαι άνδρας, ετεροφυλόφιλος, ανάπηρος, ψυχίατρος, σεξολόγος, χριστιανός ορθόδοξος, χρήστης αναπηρικού αμαξιδίου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε καταλαβαίνω Στέλιο, όμως εγώ αμφιβάλλω βρισκόμενη στην άλλη πλευρά της γέφυρας -αν μπορούμε να το πούμε έτσι- και αμφιβάλλω επειδή εξ ιδίων ξέρω πως δεν θα οικιοποιηθώ ποτέ με τη λέξη... και τυγχάνει να έχω αρκετά ανοιχτό μυαλό. Ομως τίποτα δεν μπορείς να πεις με σιγουριά στην τελική

      Διαγραφή
    2. Είναι σα να περιμένεις να έρθει η μέρα που οι ανθρωποι θα λένε "σβάστικα" και δεν θα σκέφτονται τον Χίτλερ

      Διαγραφή

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.