Η έκθεση του Νίκου Καζαντζάκη για τα εγκλήματα των Γερμανών στην Κρήτη κατά τον ΄Β π.π.



Οι Γερμανοί είναι ξανά εδώ και αυτή την φορά αναίμακτα, ανενδοίαστα, χωρίς ίχνος μνήμης για ότι έκαναν στον τόπο μας τον ΄Β π.π. Ή μήπως θυμούνται και απλά θέλουν να πάρουν την ρεβάνς;
Στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο  ήρθαν σαν φονιάδες, σαν βιαστές, σαν πρόστυχοι ιερόσυλοι που ενώ λάτρευαν υποτίθεται τον πολιτισμό μας, δεν σεβάστηκαν ούτε στο ελάχιστο τους ζωντανούς ανθρώπους του τόπου και προσπάθησαν να εξοντώσουν κάθε ίχνος ζωής σε αυτούς που τόλμησαν να υπερασπιστούν τον τόπο τους και να τους πολεμήσουν.



Σήμερα ήρθαν πάλι. Αυτή την φορά σαν ληστές και θέλουν να εξοντώσουν κάθε ίχνος Έλληνα όχι αυτή την φορά με την φυσική εξόντωση, αλλά στην συνείδηση και την αξιοπρέπεια.
Δολοφόνοι είναι και θα παραμείνουν, όσα χρόνια και αν πάνε να σκεπάσουν τις μνήμες του παρελθόντος.



Ίσως ο διαμοιρασμός της Γερμανίας σε ανατολική και δυτική, μετά το τέλος του ΄Β παγκόσμιου πολέμου, ήταν η πιο σοφή κίνηση που είχαν κάνει ποτέ οι σύμμαχοι, φυσικά για τα δικά τους συμφέροντα, αλλά έκαναν την Γερμανία να αποδυναμωθεί.
Από την στιγμή που ενώθηκε ξανά, ήταν σαν να άφησαν έναν κατά συρροήν δολοφόνο, ελεύθερο μέσα στον κόσμο. Το αναμενόμενο ήταν να αρχίσει να σκοτώνει ξανά.
Αυτό λοιπόν το άρθρο, είναι αφιερωμένο σε όσους πιστεύουν ακόμα ότι η Γερμανία δεν έχει σχέση με το παρελθόν.



Είναι αφιερωμένο και στην μάχη της Κρήτης και στις τόσες ηρωικές ψυχές που χάθηκαν μετά την εισβολή των Γερμανών.
Είναι αφιερωμένο στις μανάδες που έχασαν τα παιδιά τους και τα μάζευαν όπως αναφέρει ο Καζαντζάκης "γουλιά γουλιά" από τον δρόμο για να τα θάψουν.
Αφιερωμένο στην μνήμη γενικά που δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ, όσο και αν κράζουν οι ηλίθιοι φιλελεύθεροι αδελφοποιητές που νομίζουν ότι τα πάντα συγχωρούνται.
Όχι δεν συγχωρούνται τα πάντα, ούτε και πρέπει να ξεχαστούν.



Καλύτερα που η Γερμανία δεν πλήρωσε ποτέ αποζημειώσεις στην Ελλάδα για τις θηριωδίες που διέπραξε, κανένα, νόμισμα και κανένα χρηματικό ποσό δεν μπορεί να ξεπλύνει την ντροπή τους, ούτε να εξαγοράσει τις αμαρτίες τους.



Ο λαός της Κρήτης τιμωρήθηκε από τους ΝΑΖΙ γιατί τόλμησε να υπερασπιστεί την πατρίδα του.
Μετά το τέλος του πολέμου, συστάθηκε μια επιτροπή με επικεφαλής τον Νίκο Καζαντζάκη η οποία ανέλαβε το βαρύ έργο να καταγράψει αυτές τις θηριωδίες.
Η επιτροπή ονομαζόταν (Κεντρική επιτροπή διαπιστώσεως ωμοτήτων εν Κρήτη) και μαζί με τον Νίκο Καζαντζάκη ήταν και οι καθηγητές του πανεπιστημίου Αθηνών, Ιωάννης Καλλιτσουνάκης και ο Ιωάννης Κακριδής.



Η περιοδεία της επιτροπής κράτησε από της 29 Ιουνίου έως της 6 Αυγούστου του 1945 και το φωτογραφικό υλικό της περιοδείας προέρχεται από τον Κωνσταντίνο Κουτουλάκη.
Η έκθεση Καζαντζάκη όπως έμεινε να λέγεται είχε για χρόνια χαθεί διότι η αθάνατη Ελληνική γραφειοκρατία, φρόντισε για αυτό.



Όμως ο Ίδιος ο Νίκος Καζαντζάκης είχε διαθέσει ένα αντίγραφο της έκθεσης στον φίλο και συνεργάτη του Παντελή Πρεβελάκη για διορθώσεις. Μια τακτική που ακολουθούν όλοι σχεδόν οι άνθρωποι των γραμμάτων.



Το 1983 ο Πρεβελάκης  παρέδωσε το αρχείο αυτό  στον Δήμο Ηρακλείου ο οποίος έκανε μια λυτή και μικρή έκδοση λίγων αντίτυπων τα οποία αυτή την στιγμή είναι πολύ σπάνια.
Τα χωριά που οι Γερμανοί σχεδόν ξεκλήρισαν, ήταν χωριά που είχαν αντισταθεί με σθένος στην μάχη της Κρήτης.
Σε όποια από αυτά οι άντρες έλειπαν γιατί είχαν κρυφτεί στα βουνά για να μην τους σκοτώσουν, οι Γερμανοί σκότωσαν τα γυναικόπαιδα.



Η Κρήτη, όπως και όλη η υπόλοιπη Ελλάδα, για μια ακόμα φορά ποτίστηκε στο αίμα.
Ακολουθούν μερικά αποσπάσματα από αυτή την έκθεση τα οποία αναφέρονται σε χωριά που υπέστησαν τα μεγαλύτερα μαρτύρια και γνώρισαν την ανελέητη σκληρότητα των ανθρώπων που σήμερα μας δείχνουν με το δάκτυλο.
Κανονικά θα έπρεπε αυτό το δάκτυλο να είναι κομμένο από ντροπή.
Πρώτο χωριό η Κάντανος η οποία πραγματικά σβήστηκε από τον χάρτη.



Κάντανος 
«Είς τάς 3/6 έπανελθόντες είς τήν Κάντανον, αφού έφόνευσαν όσους εύρον εις τά σπίτια των, άνέγνωσαν τήν διαταγήν τού Στρατ. Διοικητοΰ Κρήτης, διά τής οποίας άνεκοινοϋτο ότι ή Κάντανος θά καταστροφή, οί δέ κάτοικοί της θά εξοντωθούν. Πραγματικώς μετά γενικήν λεηλασίαν όλαι αί οίκίαι τού χωρίου έκάησαν ή άνετινάχθησαν διά δυναμίτιδος. Τά γυναικόπαιδα έξεδιώχθησαν μέ τόν σκληρότερον τρόπον. Παραλλήλως συνέλαβον γέροντας, γυναίκας καί παιδιά, τούς όποιους δεμένους καί άλυσωδεμένους ύπεχρέωσαν νά μεταφέρουν πυρομαχικά μέχρι τής Παλαιοχώρας. Έν συνόλω έφονεύθησαν κατά τάς ήμερας αύτάς 23 Καντανιώται. […]

Εις τήν είσοδον τοΰ χωρίου έστησαν μίαν πρόχειρον έπιγραφήν διά νά δεικνύη τό μέρος όπου άλλοτε έκειτο ή Κάντανος' άργότερον τήν αντικατέστησαν μέ άλλην μετριοπαθεστέραν καί τέλος μέ ακόμη μετριοπαθεστέραν. Εννοείται ότι τό λεγόμενον ότι οί γερμανοί στρατιώται «έδολοφονήθησαν έκ τών όπισθεν» αποτελεί τερατώδες ψεύδος, μόνον σκοπόν έχον τήν συγκάλυψιν τών ιδίων έγκλημάτιον.

Ή είσοδος εις τήν Κάντανον άπηγορεύθη έπί ποινή άμέσου τυφεκισμού εις πάντα Έλληνα. Οί κάτοικοι έπί έν καί ήμισυ έτος παρέμενον εις τά πέριξ, καί όταν διήρχοντο Γερμανοί — διότι ή μόνιμος φρουρά των εύρίσκετο εις τήν Παλαιόχωραν — ειδοποιούντο καί έφευγον. Έν τώ μεταξύ άπεφασίσθη ή περιοχή τής Καντάνου νά καλλιεργηθή διά λογαριασμόν τοΰ Ράϊχ».




Απόσπασμα από την έκθεση του  ο Καζαντζάκη για τη Βιάννο:


«Την επομένην, 14/9, εορτήν της Ανυψώσεως του Τιμίου Σταυρού, επέπρωτο να συντελεσθή μία από τας φοβερωτέρας καταστροφάς που είδεν η Κρήτη καθ'όλην την περίοδον της κατοχής· οι Γερμανοί εισέβαλον εις τα χωρία της Βιάννου, Αμιράς, Βαχός, Κεφαλοβρύσι, Κρεββατάς, Αγ. Βασίλειος, Πεύκος, Κατω Σύμη, Γδόχια, Μύρτος, Μουρνιές, Ρίζα, Μάλλες κτλ. φονεύοντες μεμονωμένως μεν όσους συνήντων καθ'οδον – ανδρας, γυναίκας και παιδιά- εντός δε των χωρίων συγκεντρούντες τους άνδρας όλους και εκτελούντες αυτούς ομαδικώς».




Η σφαγή στον Αμιρά:


«Καθώς οι Γερμανοί εισήρχοντο εις τον Αμιράν, οι κάτοικοι, κατά σύστασιν του δημάρχου, τους υπεδέχθησαν εις την είσοδον του χωρίου κρατούντες οίνον, ρακήν και εδέσματα. Εκείνοι, έχοντες κυκλώσει εν τω μεταξύ όλην την περιοχήν, συνέλαβον τους άνδρας όλους- περί τους 100- τους οποίους ανευ διαδικασίας εξετέλεσαν μέχρις ενός, ολίγον κατωτέρω της δημοσίας οδού. Το χωρίον αριθμεί εν συνόλω 117 νεκρούς κατά την ημέραν εκείνην. […] Όταν αργότερα απεχώρησαν και αυτοί, αι γυναίκες ετόλμησαν να πλησιάσουν εις τον τόπον της εκτελέσεως. Τα πρόσωπα των νεκρών ήσαν παραμορφωμένα, διότι οι Γερμανοί εσκόπευον επί της κεφαλής των εκ του πλησίον και δι αυτό η αναγνώρισις εγένετο συχνά εκ των ενδυμάτων και μόνον. “Τα μυαλά του πατέρα μου και του αδελφού μου ήσαν χυμένα χάμω”, μας είπε μια γυναίκα. Μια άλλη: Το γυιό μου γουλιά γουλιά τον έπαιρνα και τον έβανα στο σακκί, και πήγα και τον έθαψα».




Και στα Γδόχια:


«Τα ανατολικώτερον κείμενα χωρία της Βιάννου, τα εις τον νομόν Λασηθίου (επαρχ. Ιεραπέτρας) υπαγόμενα, επλήρωσαν την επομένην ημέραν (15/9). Ούτω οι Γερμανοί εφόνευσαν: Εις τα Γδόχια 37 εν όλω. Το σύστημα υπήρξε το ίδιον. Οι άνδρες οίτινες είχον προηγουμένως φύγει εκ του χωρίου επειδή οι Γερμανοί δεν προέβαινον εις καμμίαν βιαίαν πράξιν, επανήλθον, και τότε τους συνέλαβον και τους εξετέλεσαν μαζί με όσους ευρίσκοντο εντός του χωρίου. […] Εξ άλλου έκαυσαν επί της κλίνης του, επιχύσαντες βενζίνην, τον ανάπηρον Γεώργ. Μπεκράκην, ετών 40, πατέρα 4 ανηλίκων τέκνων. Επειδή όλη η περιφέρεια εκηρύχθη νεκρά, απαγορευθείσης πάσης εν αυτή κυκλοφορίας, οι νεκροί παρέμειναν επί δύο μήνας άταφοι, καταφαγωθέντες υπό των κυνών».




Σαν να μην έφτανε αυτό, οι Γερμανοί, ακολουθόντας την ίδια ακριβώς τακτική που ακολουθούν και σήμερα εξέδωσαν προκηρύξεις στις οποίες όχι μόνο δεν προσπάθησαν να στρογγυλεύσουν τις θηριωδίες τους, αλλά ανερυθρίαστα επεσήμαναν την σημαντικότητα τους, λέγοντας ότι το να σκοτώνεις γυναικόπαιδα ήταν μια απαραίτητη τιμωρία, ακολουθεί απόσπασμα από μια τέτοια προκήρυξη.
Όλη η επιστολή εδώ




«Τα χωριό Λοχριά, Καμάρες καί Μαγαρικάρι περιεκυκλώθησαγ από τά γερμανικά στρατεύματα την 3ην Μαΐου 1944. Εξεκενώθησαν κατά τήν διεξαγωγήν μιας μεγάλης έπιχειρησεως εναντίον τών συμμοριτών εις τό όρος Ψηλορείτης. Μετά τήν μεταφορά τού πληθυσμού έξω τών χωρίων, τούτα ίσοπεδώθησαν. Τά σκληρά μέτρα ήσαν αναγκαία, διότι ό πληθυσμός τών χωρίων τούτων έπανειλημμένως είχεν ένοχοποιηθή δια τήν ύποστήριξιν τών συμμοριτών εις μεγάλην κλίμακα. Τό χωρίών Βόρισα (γράφε Βοριζια) έβομβαρδίσθη κατά τήν διεξαγωγήν τών μέτρων τούτων, καί καταστράφή, διότι μέσα εις ούτό άνεκαλύφθησαν πολλά όπλα. Ό πληθυσμός των πέριξ χωρίων εκράτησε ύπουλον στάσιν εναντίον τών ένόπλων δυνάμεων. Από μηνών τά χωρία Λοχριά, Καμάρες καί Μαγαρικάρι ήσαν τόποι παραμονής καί κέντρα άνεφοδιαομού τών συμμοριτών τού Μπαντουβά καί τού Πετρακογιώργη. Τήν 3ην Μαρτίου 1944 τό χωρίον Λοχριά παρέσχε καταφύγισον είς 10 Άγγλους αξιωματικούς, ήτο ό τόπος διαβάσεως διά βρετανούς άνδρας τών κομμάντο προς τα όρη. Εναντίον τής έπιζημίου τούτης συμπεριφοράς, έναντίον τής ύποστηρίξεως τών Άγγλων πρακτόρων καί τών συμμοριτών εστράφησαν τά γερμανικά μέτρα. Κρήτες! Αυτά τα μέτρα άς είναι δι' όλους προειδοποίησις!».




Το έθνος αυτό και η πολιτική που ακολουθεί, τόσα χρόνια, ντροπιάζει το φως του ήλιου που ανατέλει επάνω από την Χώρα τους.
Δεν είναι απλά επαγγελματίες δολοφόνοι, είναι αισχροί μισάνθρωποι οι οποίοι για ακόμα μια φορά κλήθηκαν από την ιστορία για να αποδείξουν το πόσο κακό μπορεί να γίνει το ανθρώπινο είδος.
Όποιος δεν έχει θυμώσει με αυτά που διάβασε πιο πάνω, είναι απλά νεκρός
Γιάννης Ζωγραφάκης.



Τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες για το άρθρο τις συνέλεξα από εδώ 
Share on Google Plus

2 σχόλια:

  1. οι γερμανοι,εκτος των σφαγων,που διεπραξαν στο Β.Π πολεμο.ευθυνονται και για την γενοκτονια,που διεπραξαν,κατα των χριστιανικων λαων,στον Α.Π πολεμο.η γενοκτονια,που διεπραξαν οι τουρκοι,που ηταν με την καθοδηγηση των γερμανων.οι τουρκοι ηταν τα πηθηνια οργανα τους.εμεις οι ελληνες και ιδιεταιρα,οι ποντιοι το πληρωσαμε,πολυ ακριβα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειδικά οι πόντιοι το έχουν πληρώσει με πολύ αίμα αλλά συνεχίζουν να το πληρώνουν και με την αδιαφορία του Ελληνικού κράτους.
      Οι μνήμες δεν πρέπει να ξεχνιούνται, ούτε να χάνονται και αυτά που έγιναν δεν πρέπει να συγχωρεθούν γιατί αλλιώς θα ξαναγίνουν

      Διαγραφή

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.