Περί της γυναικείας φύσεως και άλλων τινων






Η διαδικασία της αναπαραγωγής διεκπεραιώνεται και ολοκληρώνεται στην ουσία μέσα στην γυναίκα.. που γεννά ουσιαστικά με την μέθοδο της διχοτόμησης όπως ακριβώς και μια αμιβάδα…
Ο άνδρας σε όλη αυτή τη διαδικασία έχει ένα ρόλο εξωτερικό, στιγμιαίο….
Συμπτωματικό θα έλεγα… και τελικά όπως έχουν αποδείξει τα εργαστήρια σήμερα, όχι απολύτως απαραίτητο…
Αν σκεφθούμε την ώρα του τοκετού, ο άνδρας στέκεται στο περιθώριο εντελώς αδύναμος να κάνει κάτι… και τότε σκέφτεται πόσο δευτερεύον είναι ο ρόλος του στο έργο της διαιώνισης του είδους. Αναγνωρίζει δε πως η γυναίκα βρίσκεται πολύ πιο κοντά στη ρίζα του είδους απ’ αυτόν.
Ίσως για αυτό η μητρότητα λατρεύτηκε τόσο από τους πρωτόγονους λαούς και τις μεγάλες Θρησκείες.
Οι γυναίκες έχουν την ικανότητα να διαχειρίζονται την ανθρώπινη φύση με πολύ καλύτερο τρόπο από έναν άνδρα διανοούμενο και ισχυρό.
 Όμως είναι και αρκετά έξυπνες ώστε να μην αποκαλύπτουν τον εαυτό τους μέσα από βιβλία, μάλλον εύχονται άλλοι να γράψουν γι αυτές.
Η «ντροπή» της αυτή που την κάνει να φεύγει, είναι κι ένα όπλο που τη βοηθά να επιλέξει με μεγαλύτερη καθαρότητα τον σεξουαλικό της σύντροφο, τον εραστή που θα γίνει πατέρας των παιδιών της.
Έχει αποδειχθεί επίσης και πιο έξυπνη στον έρωτα η γυναίκα.
Η επιθυμία της είναι λιγότερο έντονη με αποτέλεσμα να μην θολώνει η κρίση της…
Αυτό είναι και το πανάρχαιο μυστικό της…
Η σωματική ηδονή δεν είναι το κυρίαρχο ζήτημά της , αντίθετα τον πρώτο ρόλο έχουν ο θαυμασμός που της δείχνουν, η ευχαρίστηση να νιώθει πως είναι επιθυμητή, το ενδιαφέρον για την ικανοποίηση των αναγκών της, η επιθυμία της να την αγαπούν…..
Το «πνευματικό» στοιχείο δηλαδή στο κομμάτι του έρωτα που είναι απαλλαγμένο από τη σαρκική επιθυμία, είναι πολύ πιο ευχάριστο και έντονο σε μια γυναίκα παρά σε έναν άνδρα…




Τη ζήλεια επίσης ο άνδρας την αισθάνεται πολύ πιο έντονα από τη γυναίκα αλλά μάλλον είναι μικρότερης διάρκειας…
Η γυναίκα την αισθάνεται σε μεγαλύτερη έκταση, δεν ζηλεύει δηλ. μόνο τις ερωμένες – ανταγωνίστριες, αλλά και τους φίλους του άνδρα, την εφημερίδα του, τα βιβλία του, τα cd του, την πίπα του…… πολλές φορές μάλιστα καταφέρνει να αποσπά τον άνδρα απ’ όλα αυτά… με την γνωστή «αμαρτωλή» μέθοδο τις ερωτοτροπίας μαζί τους….
Κάνει τα πάντα για να προστατεύσει τον εαυτό της , καθοδηγούμενη από τα ένστικτά της, αφού σ’ αυτή βασίζεται η διαιώνιση του είδους…. Βλέπετε ο προορισμός της γυναίκας είναι να υπηρετεί το είδος, του δε άνδρα την γυναίκα… και το παιδί….

Έτσι λοιπόν περπατούσαμε στο μεγάλο παραλιακό δρόμο με τα φοινικόδεντρα, τον κόσμο που χάζευε τη θάλασσα και το θαλασσινό αεράκι να μας δροσίζει….
Μιλούσαμε για τις γυναίκες με το φίλο μου τον Αναστάση…
Τυχαία λίγο πιο κάτω συναντήσαμε ένα φίλο μας τον Νικόλα να κάθεται σ’ ένα παγκάκι συλλογισμένος με μισοσκυμμένο το κεφάλι απ΄ το βάρος των σκέψεών του μάλλον.
Τον πλησιάσαμε, μας είπε σκεφτόταν τον καλό του φίλο τον Αλέξανδρο. Είχε παγιδευτεί σε μια απόκοσμη δίνη... δεν γινόταν να τον βοηθήσει...
Καθίσαμε εκεί κοντά του και συνεχίσαμε την κουβέντα μας για τις γυναίκες…
Αυτός μας άκουγε μα δεν μιλούσε… για πολλή ώρα….
Σε μια στιγμή αρκετή ώρα μετά γύρισε το κεφάλι του προς το μέρος μας ξαφνικά και είπε :
« Εγώ την αλήθεια για τις γυναίκες θα την πω λίγο πριν πεθάνω… κάπου ανάμεσα στον επιθανάτιο ρόγχο και το αδιέξοδο της τελευταίας μου πνοής….
Μετά θα τρυπώσω αφήνοντας τα εγκόσμια μέσα στην τρύπα που θα με οδηγήσει στη σφαίρα της αθανασίας, βεβαιωμένος πια πως εκεί , οι γυναίκες δεν θα μπορούν να μου κάνουν τίποτα, φωνάζοντάς τους: – κάντε μου ότι θέλετε τώρα….»

Γιώργος Χρηστάκης 
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.