Κάνε ένα διάλειμμα και απόλαυσε τα γλυπτά σε βιβλίο της «Σου»



Θέλω να πιστεύω ότι επενδύω όσο περισσότερο χρόνο μπορώ στο να γιορτάζω το παιδί μέσα μου... και όποιος άνθρωπος κάνει το ίδιο, αυτόματα γίνεται πρόσωπο αγαπητό.

Η Σου Μπλάκγουελ, δημιουργός αυτών των φανταστικών γλυπτών από χαρτί, ανήκει σ' αυτούς τους ανθρώπους




Κατ' αρχάς πιστεύω πως ως παιδιά είχαμε πολλά κοινά:

«Ως παιδί», λέει η Σου, «ξόδευα πολύ χρόνο παίζοντας στα πάρκα και στα δάση, στον δικό μου κόσμο. Έδινα ονόματα στα δέντρα και πίστευα πως με προστατεύουν. Έφτιαχνα κρησφύγετα και καταφύγια με κουρτίνες, πανιά και ό,τι άλλο μπορούσα να "κλέψω" από το σπίτι»




Δευτερον πιστεύω ότι τα παιδιά που αγαπούν το δάσος, δεν αγαπούν το σχολείο... βασική προυπόθεση: Οι γονείς έχουν πάει τα παιδιά στο δάσος και τα παιδιά ξέρουν τι σημαίνει «δάσος». Δεν θα το πιστέψετε, αλλά οι οικογενειακές εξορμήσεις στη φύση είναι δράση προς εξαφάνιση.

Έτσι λοιπόν η Σού δηλώνει:
«Δεν αγαπούσα το σχολείο, εκτός από τα αγγλικά (εννοεί την μητρική της γλώσσα), όπου μου άρεσε να γράφω ιστορίες αφήνοντας την φαντασία μου να καλπάζει».

Δεν ξέρω τι ιστορίες φαντασίας έγραφε η Σου στο σχολείο που πήγαινε, στα δικά μας τα σχολεία η φαντασία απαγορεύεται αυστηρά. ΄«Αυτό είναι το θέμα και μην τολμήσεις να ξεφύγεις.... εκτός θέματος!»

«Μου άρεσε και το μάθημα της τέχνης», συνεχίζει η Σου, «όμως δεν μου άρεσε ο τρόπος που την δίδασκαν»

Συμφωνώ με την Σου, παρα-είναι διδαδικτικό το μάθημα... για να είναι διδακτικό.




Θα μου πείτε: Τι σχέση έχει όλο αυτό με το δάσος....
Έχει. Κάθε βιβλίο μυρίζει σε δάσος και η τέχνη της Σου εκτός από παραμυθένια, είναι και φυσιολατρική.
Παραμύθι και δάσος... τι άλλο να δώ




Η Σου τελείωσε ένα σεμινάριο κλωστοϋφαντουργίας στο τοπικό κολέγιο και αργότερα εργάστηκε ως «τοπική καλλιτέχνης» στη Σκωτία.
Στο σημείο αυτό το έργο της άρχισε να ελκύει την προσοχή των ανθρώπων και έτσι την κάλεσαν να κάνει ατομικές εκθέσεις στο Λονδίνο.
Σήμερα έχει το εργαστήριο της κάπου στην ακτή της Αγγλίας.




 


Νομίζω πως μπορούμε να διακρίνουμε την επιρροή της κλωστοϋφαντουργίας στα έργα της Σου. Υπάρχουν πολλαπλές επαναλήψεις και κάθε γράμμα είναι σαν μια βελονιά. Η Σου υφαίνει με λέξεις.

 



Όχι "σχολή καλών τεχνών" παρακαλώ... κλωστοϋφαντουργία έμαθε η Σου και αυτό την κάνει ξεχωριστή, εκτός φυσικά από το ταλέντο της.

Σ' αυτό το σημείο θυμήθηκα τον Στήβεν Τζόμπς όταν δήλωσε πως,  αντί να πάει το πανεπιστήμιο που περιφρονούσε, έμαθε καλλιγραφία.... και αργότερα, όταν δημιουργώντας βρήκε αδιέξοδο, η καλλιγραφία τον βοήθησε να ενώσει τα "σημεία" και να κάνει το θαύμα του










Η ιστοσελίδα της Σου είναι  εδώ 


Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.