Τα δάκρυα






Τα λένε δάκρυα και μοιάζουν με κρύσταλλα που η ψυχή χαρίζει απλόχερα σε όποιον ανοίξει την πύλη της.
Η εξομολόγηση του Είναι  μας .
Μέσα από το καθρέφτισμα των αισθητήριων οργάνων της όρασης.
Οι καταρράκτες του προσώπου… τα υγρά μας μάτια.
Το νερό αυτό που καθαρίζει και μαλακώνει με μιάς, θλίψη, φόβο και πόνο.
Σβήνει την ένταση των συναισθηματικών καταστάσεων, σαν πυροσβεστικό όχημα που προστατεύει το όμορφο δάσος. Θεραπεύει τις πληγές της καρδιάς σαν αγιασμός της εσωτερικής μας εκκλησίας.
Δίχως δάκρυα θα είμασταν κούκλες... ακίνητες, ανέκφραστες πορσελάνινες κούκλες.
Με κούφιο εσωτερικό και ψεύτικη ζωγραφισμένη με λαδομπογιά έκφραση.

Αντωνία Λειβαρτζηνού
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.