Περάστε κύριοι ελάτε! (της Μάρως Βλαχάκη)



Η υπάλληλος τινάζει το σουσάμι
ξερό της φαίνεται το πρωινό κουλούρι.
Καίει κι ο άτιμος καφές
σαν κάρβουνο στο στόμα.
Κι οι άνθρωποι μπροστά της
της φαίνονται σα μια σειρά
τσουβάλια παλιωμένα.
Άει στο καλό…

Η υπάλληλος το δάχτυλο
σαλιώνει μαζεύει το σουσάμι
μην και χαθεί κανένα.
Ποιος ξεροβήχει;
Ιώσεις πάλι κουβαλούν
αυτοί οι ξεμωραμένοι.
Σκληρό κι αυτό το άτιμο κουλούρι.
Σαν την ανείπωτη βρισιά
που γυροφέρνει η γλώσσα.
Άει στο καλό…

Η υπάλληλος σηκώνει το κεφάλι.
Μήπως κανένας από σας
ξέρει να ξεματιάζει;
Δεν βγάζει άχνα η σιωπή.
Κι οι άνθρωποι μπροστά της
της φαίνονται σαν στοίβα από Χειμώνες.
Σαν το θεριό που τη ζαρώνει την ουρά
όταν λαγοκοιμάται
Άει στο καλό….

Χαμογελάει η υπάλληλος
κι αρχίζει να ψελλίζει.
Περάστε κύριοι ελάτε!
Αει στο καλό.. αυτό το μυαλό!
Μες στα καλά καθούμενα
θυμάται τη γιαγιά της.
Θυμάται τη γιαγιά της.
Και τότε σιγουρεύεται πως..
Άει στο καλό!
Για όλους, ο χρόνος ειν’ θεριό
που απλά, λαγοκοιμάται.



Μάρω Βλαχάκη

Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.