Οι Αμαζόνες της Δαχομέης - Η Μαύρη Σπάρτη - Ο φόβος και ο τρόμος των εχθρών


Πρώτα κόρες μετά στρατιώτες, πρώτα συζυγοι, μετά όπλα. Παραμένουν οι μοναδικές γυναίκες πρώτης γραμμής στην σύγχρονη ιστορία του πολέμου.
Μία υποσαχάρια ομάδα πολεμιστριών που εγκατέλειψε τις Ευρωπαϊκές αποικίες.
Ξένει παρατηρητές τις ονόμασαν «Αμαζόνες της Δαχομέης», ενώ οι ίδιες ονόμασαν την ομάδα τους «Ν'Νονμιτον», που σημαίνει «οι μάνες μας».
Προστατεύοντας τον Βασιλιά σου στα πιο αιματηρά πεδία μάχης, αναδείχτηκαν ως μία από τις ελίτ πολεμικές δυνάμεις της Δημοκρατίας του Μπενίν.
Περιγράφτηκαν ως απρόσιτες, ορκισμένες παρθένες, το αστραπιαίο κόψιμο των κεφαλιών ήταν το σήμα κατατεθέν τους. 



Οι γυναίκες αυτές δεν είναι μύθος. Η τελευταία Αμαζόνα της Δαχομέης πέθανε, 100 χρονών, το 1979.
Μια γυναίκα που άκουγε στο όνομα «Νάουι» και βρέθηκε να ζει σε ένα απομακρυσμένο χωριό.
Στο Ζενίθ της δράσης τους, οι Αμαζόνες αποτελούσαν το 1/3 του στρατού της Δαχομέης και μάλιστα κρίθηκε πως ήταν ανώτερες των αντρών σε αποτελεσματικότητα και αντρεία.
Τα ιστορικά τους ίχνη μας οδηγούν στον 17ο αιώνα, όπου τις βρίσκουμε να δρουν ως κυνηγοί ελεφάντων και να εντυπωσιάζουν τον Βασιλιά τους με τις ικανότητές τους την στιγμή που οι σύζυγοί τους έλειπαν στον πόλεμο.
Μια άλλη θεωρία λέει πως μόνο σε γυναίκες επιτρεπόταν η είσοδος στο βασιλικό παλάτι τις νύχτες, οπότε κατέληξαν να είναι οι σωματοφύλακες του βασιλιά.
Όποια και να είναι η αλήθεια, μόνο οι πιο δυνατές και υγιείς στρατεύονταν για την σκληρή εκπαίδευση που τις μεταμόρφωσε σε πολεμικές μηχανές και αδίστακτες εκτελέστριες.
Οι Αμαζόνες της Δαχομέης ήταν ο φόβος και ο τρόμος της Αφρικής για δύο ολόκληρους αιώνες. 




Οι Ν'Νονμιτον ήταν οπλισμένες με μουσκέτες και ολλανδικά μαχαίρια, οι περισσότερες ήταν εθελόντριες, όμως κάποιες την κατέτασσαν οι άντρες τους στον στρατό επειδή ήταν απείθαρχες και ακατάλληλες ως σύζυγοι



Από την αρχή εκπαιδεύονταν στο να είναι δυνατές, γρήγορες, ανελέητες και να αντέχουν στον πόνο. Για τον λόγο αυτό πηδούσαν και σκαρφάλωναν πάνω σε τοίχους τυλιγμένους με αγκάθια.
Η εκπαίδευση περιείχε και άσκηση επιβίωσης, όπου οι Αμαζόνες πήγαιναν για δέκα μέρες στην Ζούγκλα, χωρίς τροφή και νερό, οπλισμένες μόνο με ένα μαχαίρι.
Για να αποδείξουν τον εαυτό τους έπρεπε να είναι δυο φορές πιο γενναίες από τους άντρες, ως εκ τούτου συχνά τις έβλεπες να μένουν τελευταίες στο πεδίο τις μάχης, αν δεν υπήρχε διαταγή οπισθοχώρησης.
Οι Ν'Νονμιτον πολεμούσαν ως το θάνατο, η ήττα δεν ήταν επιλογή. 




Στις Αμαζόνες της Δαχομέης δεν επιτρεπόταν να παντρευτούν και κάνουν παιδιά όσο βρίσκονταν στην υπηρεσία του Βασιλιά. Ήταν όλες δεμένες με τον Βασιλιά μέσω ενός όρκου αγνότητας.
Ούτε ο Βασιλιάς ο ίδιος τολμούσε να τις αγγίξει γιατί αυτό θα σήμαινε το θάνατό του.  




Την άνοιξη του 1863 κατέφθασε ο εξερευνητής Ρίτσαρντ Μπάρτον στα δυτικά προάκτια της Δαχομέης, αποσταλμένος της Βρετανικής Κυβέρνησης, για να διαπραγματευτεί την ειρήνη με τους Δαχομέους.
Οι Δαχομέοι ήταν ένας πολεμικός λαός που συμμετείχε στο εμπόριο σκλάβων, το οποίο εκμεταλευόταν προς όφελός του εφόσον έπιανε αφρικάνους και τους πουλούσε στον εχθρό του (Μπράβο!)
Όμως ήταν οι πολεμίστριες που κατέπληξαν τον Μπάρτον.

«Αυτή περίπου ήταν η κατασκευή μιας Αμαζόνας, η θηλυκότητα αναγνωρίζεται μόνο από το στήθος τους»




Ο στρατός των Αμαζόνων ήταν τοποθετημένος παράλληλα με τον υπόλοιπο στρατό, με μια κεντρική ομάδα που λειτουργούσε ως σωματοφυλακή του βασιλιά.
Ο Μπράρτον ονόμασε τον στρατό των Αμαζόνων «Μαύρη Σπάρτη»




Οι  Ν'Νονμιτον μάθαιναν την επιβίωση, την πειθαρχία και την αναλγησία. Η εκπαίδευση της αναισθησίας ήταν το κλειδί για να γίνουν στρατιώτες του βασιλιά.
Για να αποδείξουν την αναισθησία τους, γινόταν μια τελετή κατά την οποία οι γυναίκες έπρεπε να ρίχνουν αιχμαλώτους πολέμου σε μια βαθιά χαράδρα.




Μία Γαλλική αντιπροσωπεία που επισκέφτηκε την Δαχομέη το 1880, αναφέρει πως μια Αμαζόνα αφαίρεσε με τρεις μόνο αστραπιαίες κινήσεις του μαχαιριού της το κεφάλι ενός αιχμαλώτου.
Μετά σκούπισε το αίμα από το μαχαίρι της και το κατάπιε, ενώ οι υπόλοιπες Αμαζόνες ούρλιαζαν σε φρενήρη έγκριση.
Ήταν παράδοση να επιστρέφουν στην πατρίδα τους με το κεφάλι και τα γεννητικά όργανα ενός αντιπάλου.




Παρά την σκληρή και απάνθρωπη εκπαίδευση, οι Δαχομέες πήγαιναν με προθυμία στο στρατό, κυρίως για να αποφύγουν τις συζυγικές υποχρεώσεις και την ενδοοικογενειακή βία.
Υπηρετώντας στις  Ν'Νονμιτον οι Δαχομέες αποκτούσαν επιρροή με συνέπεια να έχουν εξέχοντα ρόλο στο «Μεγάλο Συμβούλιο» συζητώντας τα πολιτικά θέματα του Βασιλείου.
Έτσι αποκτούσαν την ελευθερία του και πλούτο. Καπνός και οινόπνευμα ήταν πάντα στη διάθεσή τους και η κάθε μία Αμαζόνα είχε την σκλάβα της.
Ο Στάνλευ Άλπεν, που έγραψε μια μελέτη πλήρους μήκους για τις Δαχομέες, αναφέρει πως: «Όταν οι Αμαζόνες έβγαιναν από το παλάτι, συνοδευόταν από μία σκλάβα η οποία κρατούσε και χτυπούσε ένα κουδούνι. Ο ήχος του κουδουνιού ανακοίνωνε πως περνάει μια πολεμίστρια και πως όλοι οι άντρες που βρίσκονται στον δρόμο, πρέπει να απομακρυνθούν και να κοιτούν σε άλλη κατεύθυνση.
Απαγορευόντας αυστηρά στους αρσενικούς ναι κοιτάζουν τις Αμαζόνες.»





Ακόμα και μετά την επέκταση των Γάλλων και την υποδούλωση των Δαχομέων, ο φόβος από αυτού συνέχιζε να υπάρχει. Τους Γάλλους που έκαναν το λάθος να πάρουν Δαχομέα στο κρεβάτι τους -δεν λέει "για να τις βιάσουν"- ο συγγραφέρας, τους έβρισκαν το πρωϊ με κομμένη την καρωτίδα.
Στο τέλος του δεύτερου πολέμου μεταξύ Γάλλων και Δαχομέων, νίκησαν οι Γάλλοι, όμως μόνο εφόσον έφεραν ξένες λεγεώνες οπλισμένες με πολυβόλα.
Ο τελευταίος βασιλιάς παραδόθηκε και οι περισσότερες Αμαζόνες σκοτώθηκαν στην διάρκεια των 23 μαχών που έγιναν κατά τον Β' Πόλεμο.
Οι Λεγεωνάριοι αργότερα έγραψαν για το «απίστευτο θάρρος και θράσος» των Αμαζόνων.




Οι Δαχομέες Αμαζόνες ανέγγιχτες, οι Γαλλίδες Αμαζόνες απολύτως παρθένες, οι Ελληνίδες  Αμαζόνες... στο ένα βυζί τους το μωρό, στο άλλο βυζί τους το κουμπούρι.



Άνα Ζουμάνη
(εφημερόπτερα)



εφημεροπτερα
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.