Με την μικρή Αφρικάνα, μπίμπι Αλεγιά




Καθόμουν στο παγκάκι του πάρκου με την μπίμπι Αλεγιά στην αγκαλιά, η οποία μετρούσε τα λεφτά της που τα είχε υπέροχα μοιρασμένα σε δύο πορτοφόλια.
Μια πανέμορφη γυναίκα πλησίαζε, μαζί με τον άντρα της.
Η Αλεγιά μόλις είδε την γυναίκα, σηκώθηκε και έτρεξε προς τα πάνω της, με τα χέρια ανοιχτά για να την φιλήσει στο στόμα, επειδή ήταν τόσο όμορφη.
Η γυναίκα έκανε ένα βήμα πίσω.
Το παιδί ήρθε και κόλλησε πάνω μου, βαθιά ντροπιασμένο.
«Κυρία...», είπα με τα μάτια, «σας παρακαλώ...».
«Όχι στο στόμα...», είπε η κυρία με τα μάτια και τα χέρια. Ήταν αμήχανη.
Πήρα την Αλεγιά στην αγκαλιά μου και την φίλησα στο στόμα. Η ανάσα της μύριζε βραδινά λιβάδια.
«Έλα τώρα...», την έσπρωξε χωρίς φωνή ο άντρας της, «μια στα γρήγορα..»
«Δεν μπορώ...», είπε η γυναίκα με το στόμα.
«Αυτή η γυναίκα σιχαίνεται Αλεγιά...», είπα, «και εγώ συμπεριφέρομαι σαν να είμαι η μάνα σου, μια μάνα, την οποία κανείς δεν καταλαβαίνει.... Με συγχωρείτε Κυρία, ήμουν μια ανόητη μάνα...το πιο χαζό, το πιο καθυστερημένο, το πιο ποταπό που υπάρχει στον κόσμο. Η αγάπη του μυαλού της κότας, απλά...»
Τότε η γυναίκα έβγαλε κάτι λεφτά και τα πρόσφερε στην Αλεγιά.
Το παιδί τα έδωσε πίσω..
«Ήταν ανάγκη αυτές οι υπερβολές;» είπε ο άντρας..
Η γυναίκα είπε αντίο, μου έδωσε το χέρι της και με κοίταξε λυπημένα..
Σιγά σιγά το ζευγάρι απομακρύνθηκε.
Η Αλεγιά χώθηκε στην αγκαλιά μου...


.......


«Τι επιθυμείς από τον κόσμο, Αλεγιά;»
«Μπλέ γυάλινα μαργαριτάρια»
«Και τι άλλο;»
«Κόκκινα γυάλινα μαργαριτάρια»
«Και;»
«Τίποτα...»


........


Κοκκινίζουν τα μαύρα μικρά κορίτσια;
Κοκκινίζουν. Και τότε γίνονται χάλκινα, δηλαδή πιο ανοιχτόχρωμα.
Και χλωμιάζουν τα μικρά μαύρα κορίτσια;
Όχι. Αντιθέτως σκοτεινιάζουν
Παραδείγματος χάριν όταν τα φλερτάρεις...
Τότε σκοτεινιάζουν.


........



«Άνα, θα έρθεις μαζί μου στην Αφρική για διακοπές;»
«Όχι δεν μπορώ...»
«Δουλεύεις;»
«Ναι δουλεύω»
«Τότε τι δώρο θα μου κάνεις που θα φύγω;»
«Θα γυρίσεις»
«Όμως τι δώρο θα μου κάνεις;»
«Μπλέ και κόκκινα μαργαριτάρια»
«10!»
«Οκ»
«15!»
«Ναι, 15»
Με κοίταξε: (Δεν έρχεσαι μαζί στην Αφρική γιατί έχεις δουλειά. Αν δεν είχες δουλειά θα ερχόσουν!)
Σαν βασίλισσα της ζωής με κοίταζε με την μαύρη ομορφιά της: «Αν δεν είχες δουλειά θα ερχόσουν μαζί μου! Ως την Αφρική!»
Από αυτό ζουν οι βασίλισσες. Από την πνοή της νίκης.
Θα πήγαινε μαζί της! Θα πήγαινε ωωωωως την Αφρική!




Άνα Ζουμάνη
(εφημερόπτερα)



εφημεροπτερα
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.