Η παλαιά νέα τάξη πραγμάτων πεθαίνει, Ζήτω η νέα τάξη πραγμάτων που έρχεται (Μέρος δεύτερο)




Δεύτερο μέρος 

Οι εποχές των αλλαγών, είναι πάντα επικίνδυνες, γιατί η εξέλιξη μιας κατάστασης δεν είναι πάντοτε προς το καλύτερο. Όμως το ζητούμενο εδώ, είναι να αναζητήσουμε το καλύτερο και να στοχεύσουμε σε αυτό δίνοντας του την ορμή να εκδηλωθεί στον κόσμο.
Μέχρι στιγμής, ο ανθρώπινος πολιτισμός έχει δημιουργήσει εκπληκτικά επιτεύγματα τα οποία πολλές φορές ξεπερνούν ακόμα και την ίδια την φαντασία. 
Αυτή την στιγμή ο κόσμος θα μπορούσε να είναι πραγματικά ένας επίγειος παράδεισος  και όχι το καθαρτήριο ανθρώπινων όντων.
Αυτό που έχει στρέψει τον κόσμο σε αυτό το μονοπάτι, δεν είναι η ανικανότητα του ανθρώπου να δημιουργήσει το καλό, αλλά η ικανότητα του να μπορεί να ελέγξει το περιβάλλον του.
Έλεγχος, ο έλεγχος είναι δύναμη, είναι ισχύς, είναι όμως και δείγμα φόβου και αδυναμίας αν προέρχεται από νοσηρά πάθη και αυτή την στιγμή, νοσηρά πάθη κυβερνούν αυτόν τον κόσμο.
Ένας έξυπνος, και φωτισμένος, όσο αυτό γίνεται, άνθρωπος ποτέ δεν θα σκεφτεί να πράξει το κακό στην κοινωνία γιατί ούτε το θέλει, αλλά ταυτόχρονα ξέρει ότι αυτό κάποια στιγμή θα στραφεί εναντίον του με όλους τους τρόπους που έχει εφαρμοστεί απέναντι στους άλλους. 
Δυστυχώς η σκέψη και η βούληση που κυβερνά τον σημερινό κόσμο έχει ως διαχειριστές ανθρώπους κακόβουλους, με την κοντόφθαλμη ευφυΐα  του υλισμού η οποία απαιτεί τον πλήρη έλεγχο, και την πλήρη πτώση των συνανθρώπων τους ούτως ώστε αυτοί, ως κοινωνία να μην είναι επικίνδυνοι.
Οι διαχειριστές αυτοί δεν θέλουν μια ισχυρή πνευματικά και ηθικά κοινωνία με κρίση και με βούληση γιατί δεν έχουν την δυνατότητα να την αντιμετωπίσουν ούτε την ικανότητα να την διαχειριστούν και το μόνο που ζητάνε είναι την σκλαβιά.
Όμως αυτά τα φαινόμενα, πάντα δείχνουν την παρακμή και την εξαθλίωση των ιθυνόντων μιας κατάστασης και τον καιρό όπου η θύελλα πρέπει να ξεσπάσει για να φέρει τις αλλαγές.
Το ερώτημα λοιπόν σε αυτό το σημείο είναι γιατί θα πρέπει να πολεμήσουμε ετούτη την περίεργη ώρα, ποιος θα είναι ο στόχος αυτού του πολέμου, ποια είναι τα όπλα που διαθέτουμε, ως άνθρωποι και ως πολίτες, ποιος θα πρέπει να είναι ο άνθρωπος του μέλλοντος, ο οποίος θα διαχειριστεί και θα διαμορφώσει την νέα τάξη πραγμάτων, ποια στοιχεία θα πρέπει να έχει αυτή η νέα τάξη πραγμάτων.

Δια ταύτα 
Για να γίνει ο σύγχρονος πολιτισμός, με τα τόσα θαυμαστά επιτεύγματα ένα μέρος που αξίζει κανείς να ζει χρειάζεται...
Ανθρώπους μορφωμένους, με δυνατότητα κρίσης η οποία θα μπορέσει ίσως να τους δώσει την ευκαιρία να σκέφτονται ως ελεύθεροι άνθρωποι, ικανοί να διαχειριστούν  την ζωή τους, να σέβονται την ελευθερία τους και συνεπώς και την ελευθερία του συνάνθρωπου τους.
Οικονομική και υλική ανεξαρτησία η οποία είναι επακόλουθο της πνευματικής ανεξαρτησίας και όχι της κατοχής άχρηστων και πολλών υλικών αγαθών, γιατί ο πνευματικά ανεξάρτητος και σκεπτόμενος άνθρωπος γνωρίζει τι χρειάζεται, τι επιδιώκει, ξέρει ότι αυτό που επιδιώκει δεν πρέπει να βλάψει τον συνάνθρωπο του και πρέπει να έχει την ευκαιρία  και την δυνατότητα να το αποκτήσει 
Ισονομία και ισοτιμία. Όλοι θα πρέπει να είναι ίσοι απέναντι στον νόμο και τις ευκαιρίες και να έχουν απέναντι στην κοινωνία την ίδια καλή μεταχείριση  η οποία εκπορεύεται από τις δυνατότητες και την διάθεση τους προς αυτήν. Κανείς δεν είναι ίδιος με τον άλλο, όμως όλοι οι άνθρωποι έχουν δυνατότητες σε κάποιους τομείς τις οποίες θα πρέπει να μπορούν να τις αξιοποιήσουν από μόνοι τους και όχι κατευθυνόμενοι από ένα δύσκαμπτο και αυστηρό σύστημα. Αυτή ίσως θα ήταν η ιδανική τάξη του μέλλοντος από την οποία θα μπορούσε πραγματικά να εκπορευθεί η πραγματική αξιοκρατία.
Ελεύθερο εμπόριο το οποίο θα βασίζεται στις ποιο πάνω ανθρωπιστικές αρχές, που σημαίνει ότι η ποιότητα των υπηρεσιών, των προϊόντων, αλλά και οι ευκαιρίες που θα δημιουργηθούν βάση όλων αυτών θα είναι καλύτερες, πιο λειτουργικές περισσότερες, πιο αποδοτικές, με αποτέλεσμα την καλύτερη και αρμονικότερη κατανομή τους στην αγορά.
Για να συμβούν όλα αυτά, τα ψευδεπίγραφα πρότυπα ισχύος και δύναμης του παρελθόντος θα πρέπει να αλλάξουν, γιατί τα πρότυπα μιας κοινωνίας καθορίζουν και την ποιότητα της και εδώ ο φιλοσοφημένος και ηθικός άνθρωπος έχει πολύ σημαντικό ρόλο ανάλογο με την επιρροή που μπορεί να ασκήσει.
Παιδεία υψηλής ποιότητας και ανάδειξη πνευματικών και φιλοσοφικών ιδεωδών και αξιών που υπάρχουν μέσα στον φιλοσοφικό πολιτισμό και προέρχονται κατά το μέγιστο μέρος τους από τον  Ελληνικό πολιτισμό.
 Αυτά  ήδη έχουν διαμορφώσει έως ένα βαθμό την σύγχρονη κοινωνία αλλά τείνουν να ξεχαστούν η να πάρουν κακή τροπή, 
Όλα τα παραπάνω θα βοηθήσουν τις επιστήμες και την τεχνολογία να αναπτυχθούν ακόμα περισσότερο, ανεμπόδιστες και πάνω σε γερά ηθικά θεμέλια τα οποία θα βοηθήσουν την επιστήμη και την τεχνολογία να έρθει πιο κοντά στην φύση και να μην είναι πλέον ο αποσταθεροποιητικός παράγοντας της.
Σημαντικό για τα πιο πάνω βήματα είναι η εκ νέου σύνδεση της επιστήμης με την φιλοσοφία, διότι αποστεγνωμένη η επιστήμη από την φιλοσοφία γίνεται στείρα και αποστεγνωμένη η φιλοσοφία από την επιστήμη, γίνεται επικίνδυνα αιθεροβατούσα.  Η κβαντική φυσική έδωσε ένα τέτοιο δείγμα σύνδεσης και πραγματικά έλαμψε και έδωσε στον κόσμο και τον πολιτισμό ένα φοβερό άλμα στην πρόοδο του μέχρι σήμερα.
Ο Ελληνικός πολιτισμός, έχει ένα πλήρες φιλοσοφικό οπλοστάσιο, ηθικές αλλά και λειτουργικές αξιοκρατικές αρχές που μπορούν ως ένα σημείο σαν ποιότητα, να μεταλλαμπαδευτούν στον νέο κόσμο που έρχεται και οι άξιοι γνώστες του, να γίνουν οι φορείς αυτών των γνώσεων και ιδεών και να τις μεταφέρουν επαγωγικά στην υπόλοιπη κοινωνία.
Για να γίνουν όλα αυτά όμως και ο Ελληνισμός να πάρει την  θέση που πρέπει στα πράγματα, θα πρέπει εμείς, οι συνεχιστές και φορείς του, να μην αρνηθούμε τον ρόλο, που οι καιροί που έρχονται, επιτάσσουν, όσο δύσκολος και αν είναι. 
Κάθε αλλαγή μέσα από την μάχη και τον πόλεμο εκδηλώνεται σε αυτόν τον κόσμο και εμείς θα πρέπει να δεχτούμε ως ισχυροί και κραταιοί την σύγχρονη πρόκληση, όχι γιατί αν δεν την δεχτούμε, πόλεμος δεν θα γίνει,  αλλά γιατί αν δεν την δεχτούμε, ο καινούριος κόσμος μπορεί να είναι χειρότερος και τότε δεν θα έχουμε ρόλο και θέση σε αυτόν, δεν θα την αξίζουμε εξάλλου αν φανούμε λίγοι τώρα, σε αυτή την δύσκολη στιγμή.
Κλείνοντας θα πω ότι δεν φτάνει σε καμία περίπτωση η θέληση για αλλαγή. Όλοι νομίζω εκτός από την κακιά μάγισσα του παραμυθιού θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο και μια καλύτερη ζωή για εμάς μέσα σε αυτόν.
Όμως ο άνθρωπος έχει την τάση να κοιτάζει τον κόσμο φοβισμένος, να ζει μέσα στην κοινωνία που στην ουσία ο ίδιος έχει φτιάξει, υποκρινόμενος την επιτυχία, την ευτυχία, την ηθική, τα ιδανικά, χωρίς να έχει κάνει κάτι για να τα κερδίσει.
Τελικά η ευτυχία είναι προσωπική υπόθεση και θέλει θάρρος και τόλμη για να αποκτηθεί, δεν είναι παιχνίδι για λιγόψυχους.
Από την στιγμή λοιπόν που το συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας, δεν ενδιαφέρετε για τα ιδανικά, δεν έχει ή δεν θέλει να έχει ηθικές βάσεις, δεν κοιτάει την προσωπική του βελτίωση σαν ον αλλά κοιτάει την εικόνα που θα κτίσει, είναι κενός, άδειος, ασθενής, ανυπεράσπιστος απέναντι σε αυτούς που θα του σκάψουν τον λάκκο.
Η εξωτερική εικόνα εύκολα γκρεμίζεται και αν δεν υπάρχει κάτι φτιαγμένο πίσω από αυτήν, τότε δεν μένει τίποτα.
Και ξέρετε έναν απλό και εύκολο τρόπο που μπορεί αυτή η εξωτερική εικόνα να γκρεμιστεί; 
Απλά σου παίρνω τα λεφτά, σε βάζω να πληρώνεις πράγματα που δεν μπορείς, σε χρεώνω και τα αγαθά που τόσα χρόνια σου έδωσα με δάνειο για να κτίσεις αυτή την εικόνα στα παίρνω πίσω.
Αν δεν υπάρχει μια γενναία ψυχή πίσω από αυτή την εικόνα και ένας ισχυρός νους, τότε δεν μένει τίποτα και δεν θα προβάλεις καμία αντίσταση γιατί έχεις μάθει να βλέπεις πόσο καθαρός είναι ή δεν είναι ο καθρέπτης στο οποίο προβάλεις τον εαυτό σου και όχι τον ίδιο σου τον εαυτό

Γιάννης Ζωγραφάκης 

 "Πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστί, πάντων δε βασιλεύς. Και τους μεν θεούς έδειξε, τους δε ανθρώπους, τους μεν δούλους εποίησε, τους δε ελευθέρους."
Ηράκλειτος 

Για να διαβάσετε το πρώτο μέρος πατήστε εδώ 
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.