Φάρος Τουρλίτης, ο ακοίμητος φρουρός της Άνδρου

Κατασκευασμένος το 1887, ο φάρος Τουρλίτης είναι ο μοναδικός φάρος ο οποίος έχει κτιστεί πάνω σε βράχο μέσα στην θάλασσα.



Το όνομα του βράχου είναι Τουρλίτης, και από εκεί πήρε και ο φάρος το ίδιο όνομα.
Βρίσκεται αριστερά των εισερχομένων, στο λιμάνι της Άνδρου και εδώ και σχεδόν 130 χρόνια φυλάει σαν ακοίμητος φρουρός τους ναυτικούς που ψάχνουν να βρουν καταφύγιο για τα καράβια τους ή τους συμβουλεύει για την θέση που βρίσκονται.



Στην αρχή της ζωής του λειτούργησε σαν καταδιοπτρικός φάρος Έ τάξεως και η φωτοβολία του έφτανε τα 11 ναυτικά μίλια.
Η πρώτη χρονιά λειτουργίας του ήταν το 1897
Το 1943 ο φάρος καταστράφηκε από τους Γερμανούς και το 1950 στο πλαίσιο της ανασυγκρότησης του φαρικού δικτύου της χώρας λειτούργησε ξανά ως αυτόματος ασετιλίνης.



Εκείνη την εποχή λόγο των ισχνών οικονομικών δεν έγινε πλήρης αποκατάσταση του φάρου αλλά πάνω στα ερείπια του παλαιού κτίσματος, τοποθετήθηκε σιδηρόπλεκτος οβελός ο οποίος φώτιζε τον νυκτερινό ουρανό πλησίον του λιμανιού της Άνδρου.



Ο πύργος ανακατασκευάστηκε ε' ολοκλήρου το 1994 με δωρεά από την οικογένεια Γουλανδρή και από τότε λειτουργεί με την αρχική μορφή του, πάλι ως αυτόματος ασετιλίνης.
Πάνω στον βράχο Τουρλίτη στον οποίο στέκεται περήφανα ο φάρος υπάρχουν λαξευμένα σκαλιά που οδηγούν μέσα στον πύργο του.



Ο κυλινδρικός πύργος έχει ύψος 7 μέτρα και το στρογγυλό φανάρι από πάνω 5 μέτρα, συνολικά το εστιακό του ύψος είναι 36 μέτρα.



Κάθε φάρος είναι ένα σύμβολο για τους ναυτικούς, ένας προστάτης της ύπαρξης τους, ένας ακίνητος ναυτίλος που τους συμβουλεύει για την πορεία τους, ο οφθαλμός που θα τους δείξει τον δρόμο προς την ασφάλεια, μακριά από τις ξέρες που περιμένουν με λαχτάρα να σπάσουν τα καράβια.
Ένας σύμμαχος των ναυτικών στα σημεία εκείνα που τα καράβια αν πλησιάσουν θα χαθούν για πάντα στην θάλασσα.



Καταδικασμένος να είναι μόνος, απρόσιτος, περίοπτος μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες, να στέκεται όρθιος μέσα στα στοιχεία της φύσης για να προστατεύει τις ζωές των ναυτικών.
Δεν θα δει ποτέ του κάποιον ναυτικό να τον ευχαριστεί που υπάρχει, θα βλέπει τα καράβια που ταξιδεύουν για άλλες θάλασσες και για άλλους κόσμους να περνούν, όμως θα ξέρει ότι το φως του πάντα θα γαληνεύει τις ψυχές των ναυτικών, εκεί στις μεγάλες μοναξιές και θα τους κάνει να αισθάνονται ότι δεν είναι μόνοι και ότι πάντα η ελπίδα, έρχεται με το πρώτο φως που θα αντικρίσουν.

Τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες τις αντλήσαμε από εδώ  
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.