Πόσοι είμαστε;

Περιμένοντας λύσεις στο κουβάρι της υπομονής, ξεχαστήκαμε.
Στριμώξαμε τα όνειρα μας σε ένα μπαούλο, και περιμέναμε.
Ζήσαμε όλα τα συναισθήματα εις διπλούν, αγανάκτηση, θυμό, ντροπή και οργή.
Μετά χωθήκαμε και εμείς στο μπαούλο για να κρύψουμε την ανημπόρια μας,
ζώντας στα σκοτάδια, νομίζοντας πως είμαστε μόνοι.
Κι όμως δεν είμαστε...
Στριμωγμένοι στο μπαούλο καθημερινά πετάμε ένα ένα τα όνειρά μας,
να βολευτεί το κορμί μας στο σκοτάδι. Ως πότε;
Όταν τα όνειρα όμως θα τελειώσουν, θα είμαστε έτοιμοι για το τέλος του ταξιδιού.
Βγες απ' το δικό σου μπαούλο και μίλησε.
Δεν είσαι μόνος!
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.