Αισθητική, κατανόηση, έρωτας: Μια ιερή Τριμαχία



Εδώ και πολύν καιρό κρίνω τους ανθρώπους απλώς από τις λεπτομέρειες.
Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν μπορώ να περιμένω τα «μεγάλα γεγονότα» στη ζωής τους, όπου θα αποκαλυφθούν τελείως, συνεπώς τους κρίνω από τα «μικρά πράγματα».

Πχ, την αλυσίδα στο λαιμό τους, την ομπρέλα που επέλεξαν, το ύφασμα του ρούχου τους, την κατάσταση των παπουτσιών τους, φοράνε δεν φοράνε κάλστες, τι κάλτσες φοράνε, τον σκύλο, την γάτα τους, χιλιάδες μικροπάγματα, ως πέρα στο πρώτο κουμπί του πουκαμίσου τους.
Όλα αυτά τα πράγματα συνθέτουν ένα δοκίμιο για τον άνθρωπο. Μας αποκαλύπτεται. «Έγραψε ένα υπέροχο τραγούδι, όμως διαβάζει το ιστολόγιο "μακελειό"». Αυτό τα λέει όλα. Κάτι δεν πάει καλά στη χώρα Ψυχή.

Το ότι κάποιος μας απατά δεν είναι σημαντικό, γιατί η ζωή θα τον τιμωρήσει ούτως ή άλλως -αναπόφευκτα- με βαθιά απογοήτευση. Όμως στο πρώτο του πυρομανές βλέμμα που ανήσυχα τρέχει πέρα δώθε... εκεί είναι το «πόιντ».
Μπορώ να ανταγωνιστώ με εκείνον που με απάτησε, όμως με εκείνον που ρίχνει λάγνες ματιές από μακριά, δεν μπορώ. Τα μικρά πράγματα σκοτώνουν. Η ολοκλήρωση είναι πάντα ευάλωτη, η προσδοκία είναι ανίκητη.

Ως εκ τούτου κολλάω στα μικρά πράγματα της ζωής, γραβάτες, ομπρέλες, ατάκες, ανεπαίσθηκα στολίδια, μαργαριτάρια της ψυχής που κυλούν κάτω από το τραπέζι και που δεν τα βρίσκει κανείς.
Τα μεγάλα γεγονότα της ζωής δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα.  Διότι στην μεγάλη ανάγκη λειτουργούμε όλοι με τον ίδιο τρόπο, λίγο ή πολύ. Όμως στις λεπτομέρειες είναι οι σημαντικές διαφορές.
Πχ, ποια λουλούδια θα σου αγοράσει, ποιο καρπούζι θα σου φέρει και από πού, πιο κινέζικο μήλο θα διαλέξει για σένα από τα εκατό.
Όλα αυτά αποδεικνύουν πολύ περισσότερες συνδέσεις από ότι το όργιο του λεγόμενου «έρωτα» με τα παραληρήματά του.

Αισθητική, κατανόηση και έρωτας πρέπει να συνθέτουν  μια ιερή «Τριμαχία».
Με τα μικρά πράγματα πρέπει να συνθέτουμε την συμφωνία της απλής ύπαρξης.
Γιατί να περιμένω τα μεγάλα γεγονότα. Κάθε μικρό γεγονός είναι ένα μεγάλο γεγονός.

Το τσίριγμα του ποντικιού στην φάκα είναι ένα τρομερά τραγικό γεγονός. Και ακόμα πιο τραγικό είναι το μικρό κουνέλι στην φωλιά της αλεπούς. Τα αλεπουδάκια το ροκανίζουν σιγά σιγά, μέρα και νύχτα... ζωντανό... με τα κοφτερά τους δοντάκια.
Αυτές είναι οι τραγωδίες της ύπαρξης.
Τα «μικρά πράγματα» αντικαθιστούν τα «μεγάλα γεγονότα». Αυτή είναι η αξία τους, αν την καταλάβεις... σωστά. 



Άνα Ζουμάνη
Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.