Επιστολή προς τον πρωθυπουργό





«Είμαι ο Κωνσταντίνος, είμαι 13 χρονών, ζω στην Αθήνα, την πρωτεύουσα της Ελλάδας. Γνωρίζω στο φβ συνομήλικους μου που ζουν στο εξωτερικό και όταν μιλάμε αυτοί κάνουν σχέδια για το μέλλον, αλλά και για το παρόν και εγώ δεν ξέρω τι να πω, γιατί διστάζω. Οι γονείς μου προσπαθούν να με μορφώσουν για να έχω ένα καλύτερο μέλλον, όμως συχνά ακούω τον πατέρα μου να λέει πως δεν υπάρχει κανένα μέλλον. Προσπαθώ να μαθαίνω για να ξέρω τι συμβαίνει στο περιβάλλον μου, ξέρω πως είναι χάλια η κατάσταση στην πατρίδα μου, όμως δεν ξέρω τι φταίει ακριβώς. Δεν ξέρω αν εσύ, κύριε Τσίπρα, είσαι αυτός που φταίει, ή αν υπάρχουν και άλλοι πάνω από εσένα, ακούω τους γονείς μου να μιλάνε κάθε τόσο για σένα και για ονόματα που δεν γνωρίζω, όμως ένα ξέρω, ότι μου έχεις στερήσει το δικαίωμα να ονειρεύομαι και να κάνω σχέδια. Είμαι καλός στα μαθηματικά από μικρός και θέλω να σπουδάσω, όμως εσύ και οι δικοί σου τα έχετε καταφέρει, με μαθηματική ακρίβεια, να μην αξίζει να σπουδάσω. Σκέφτομαι πως είναι πιο χρήσιμο να βγάλω δίπλωμα για μηχανάκι, γιατί στην Ελλάδα σήμερα μόνο ντελιβεράς μπορώ να γίνω ή να πάω στο χωριό της γιαγιάς μου να φυτεύω ντομάτες και το πτυχίο των μαθηματικών μπορώ να το κάνω κορνίζα να το βλέπω. Με λένε Κωνσταντίνο και σε λίγο θα πάρω το παλιό μου ποδήλατο να πάω στην πλατεία. Θα βάλω στο κινητό μουσική να ακούω και ίσως ξεχαστώ για λίγο. Θα πάω μια βόλτα, αλλά δεν θα μου αρέσει. Πώς να μου αρέσει με ένα κάρο σκοτούρες; Σκέφτομαι πολύ. Τσαντίζομαι και φοβάμαι. Ξέρεις όμως Αλέξη γιατί το κάνω; Για να ξεφύγω από το σπίτι. Δεν αντέχω τη γκρίνια και τους καυγάδες. Δεν μπορώ να ακούω την μάνα μου να κλαίει γιατί δεν έχει άλλο βερεσέ από τον μπακάλη και δεν θέλω να δω τον μπαμπά μου να έρχεται άλλη μια φορά βαριά στεναχωρημένος και με σκυμμένο το κεφάλι στο σπίτι, επειδή εσύ το αποφάσισες να του κλείσεις την δουλειά και πια ούτε για ένα μεροκάματο δεν τον παίρνει κανείς. Είναι βλέπεις μεγάλος και κοστίζει και κάποια στιγμή φοβάμαι ότι δεν θα το ανέχεται άλλο να κοστίζει. Και εγώ φοβάμαι γιατί νιώθω πως δεν έχω δικαίωμα στα όνειρα μου, αφού εσύ κύριε Τσίπρα και όλοι οι όμοιοί σου τα σκοτώνετε – για να μην πω τα σκατώνετε- μέρα με τη μέρα.»


~Κωνσταντίνος Απόλλων Ηλιόπουλος
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.