Η φουνάρα - του Κώστα Γραμματικάκη






Όταν ήμουν πιτσιρίκος, τις μέρες αυτές τις περνούσα στο Οροπέδιο.
Μεγάλη Τρίτη παιάνιζε η έναρξη συλλογής των φουναριξιών, που θα καιγόταν στη μεγάλη φουνάρα, που θά 'καιγε με την σειρά της τον Ιούδα- συνηθέστερα βέβαια τα μπούτια μας, καθώς προσπαθούσαμε να πηδήξουμε πάνω από τις ουρανομήκεις φλόγες.
Χωριζόμαστε σε ενορίες και τιμή και δόξα σ΄αυτούς που θα πετύχαιναν τη μεγαλύτερη φουνάρα.
Το "Δώστε μας ένα φουναρίξι¨" αντηχούσε σ΄όλο το χωριό, κι αλίμονο σ΄εκείνον που θα αρνιόταν! Το πρωί που θα ξυπνούσε, δεν έβρισκε στην αυλή του ούτε κλαδί για να τηγανίσει μια πατάτα!
Τώρα μεγαλώσαμε λέμε, πολυπλυθήνανε κι οι Ιούδες και καίμε τους κώλους μας! Νηστεύομε όμως!...




Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.