Ρινόκερος vs Λιοντάρι
























Κάποτε ο ιππότης ήταν το λιοντάρι. Ήταν ο αριστοκράτης μεταξύ των ζώων, ήταν το πιο ευγενές και ταυτόχρονα το πιο επικίνδυνο θήραμα.
«Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις, αγαπούλα μου;», ρωτούσαν οι θείες τα αγόρια.
«Κυνηγός λιονταριών!», έλεγαν τα παιδιά και οι θείες καμάρωναν στοργικά συνεπαρμένες.
Αργότερα όμως το λιοντάρι εκτέθηκε ως άνανδρο. Διαδόθηκε πως επιτίθεται στον άνθρωπο μόνο σε ακραίες περιπτώσεις και πως συνεχώς την σκαπουλάρει από το κυνήγι και αφήνει τη λέαινα να κανονίσει.... 
Ο ρινόκερος που παλαιότερα είχε τη φήμη πως είναι ύπουλος, δειλός, αδέξιος και κακοήθης, αργότερα ανέβηκε στο νούμερο 1 της λίστας προτίμησης των κυνηγών.
Ξαφνικά διαδόθηκε πως η αδεξιότητά του μετατρέπεται σε ξέφρενη ορμητικότητα μόλις αντιληφθεί τον εχθρό και το ατέλειωτο θάρρος του ζευγαρώνει με μια παράφορη οργή.
Τότε ο ρινόκερος τιμήθηκε με τον τίτλο «ένα επικίνδυνο θήραμα που απαιτεί έναν ολόκληρο άντρα» και εγινε ο πρωταγωνιστής των σαφάρι.
Ο ρινόκερος δεν υποχωρεί ποτέ, ούτε τρέπεται σε φυγή  και ακολουθεί τον εχθρό του με τρελή ταχύτητα. Μόνο ένα ξαφνικό άλμα στο πλάι  μπορεί να σώσει τον κυνηγημένο, ένας "ελλιγμός".
Για να μην εξαφανιστεί  το γενναίο ζώο, αλλά ταυτόχρονα να έχει ο άνθρωπος τη δυνατότητα να αποδείξει ότι είναι «ολόκληρος άντρας» και υπόδειγμα κυνηγού, αποφάσισαν οι κυβερνήσεις, κάπου αρχές του προηγούμενου αιώνα, να επιτρέψουν σε κάθε νόμιμο  κυνηγό τη δολοφονία ενός ρινόκερου και μόνο.
Ο τρόπος που ο ρινόκερος σκοτώνει τον αντίπαλό του είναι το «τσαλαπάτημα», αν και ο ίδιος προτιμά να σκοτωθεί με έναν άκρως πιο ιπποτικό τρόπο. Το «κέρατο». Αυτό το γνωρίζουν οι ρινόκεροι μεταξύ τους, είναι κώδικας τιμής.
Από το κέρατο αυτό οι άνθρωποι φτιάχνουν ακριβές λαβές για μπαστούνια και μαχαίρια, επίσης και για πόμολα. 

Το βοδινό κέρατο είναι ίδιο και απαράλλακτο με αυτό του ρικόκερου, όμως τι φταίει η παγκόσμια αγορά αν η ζήτηση για τα κέρατα «γενναίων ζώων» είναι μεγαλύτερη;
«Τι θες να γίνεις αγοράκι μου;»
«Κυνηγός ρινόκερων!».
Οι θείες χαμογελούν τρυφερά συνεπαρμένες....
Παλαιότερα οι θείες αρκούνταν με το λιοντάρι, αλλά αργότερα ένας «ολόκληρος άντρας» έπρεπε να σκοτώσει έναν αδέξιο, δειλό και κακοήθη ρινόκερο για να αναγνωριστεί ως τέτοιος. Έναν ρινόκερο που παλαιότερα ήταν οικτρά περιφρονημένος.
«Θεία, αν με κυνηγάει ο ρινόκερος πρέπει να πηδήξω απότομα στο πλάι;»
Ναι μικρέ, αυτό θα κάνεις, οπωσδήποτε! Ελλιγμός! Είναι θέμα ζωής ή θανάτου... ή μάλλον...  η ζωή η ίδια είναι ένας ελλιγμός...




Άνα Ζουμάνη
(εφημερόπτερα)

Share on Google Plus

0 comments:

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.