Οι πορτοκαλιές του Μύρτους






Αυτές οι ανθισμένες πορτοκαλιές με ταξιδεύουν στα περβόλια του Μύρτους μα η απρόσμενη βροχή νικάει την πατρική ρίζα και γίνομαι μικρό παιδί στη παραστιά της γιαγιάς(μάννα της μάνας) στην άλλη μου ρίζα.. στ΄ ασβεστωμένα παρτέρια με τις διπλές ντάλιες και τους καντιφέδες.. το φαί στην παραστιά κι η γιαγιά να δίνει τρόπους να μετρήσω τον χρόνο της απουσίας της ".ίσαμε τ΄αποπερα σπίτι θα πάω ..σα ντο πουλάκι..γερά γερά θα γιαγύρω..ίσαμε να στεγνώσει το σάλιο μου θα νάμαι παέ.". κι έμενα να κυττώ το σάλιο της που στέγνωνε αργά .. το βράδυ κολτσίνα και γκαζόζα.. τα σάββατα επίσημη έξοδος..κινηματόγραφος στο σεντόνι και για after στο καφενείο.του Πολύδωρου γλυκό κεράσι.. σαν τσι χοχλιούς παιδικές μνήμες σύρνονται αργά στο βρεγμένο χώμα.. τι δώρα μπορεί να φέρει μια ανοιξιάτικη βροχή..

Λ.Α.
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.