Η ενοχή



Και εκεί γυμνός ασάλευτος.
Να περιμένεις μια δύσκολη ώρα
Να σε γλυτώσει απ' της ζωής σου το πικρό μαρτύριον
Χειρότερο από ποτέ, ετούτο το πικρό ποτήρι
Πενία πραγματικά αισχρή να έχεις μείνει μόνος
Όχι γιατί δεν γνώρισες ανθρώπους
Αλλά γιατί δεν βρήκες τον εαυτό σου.
Και τώρα κείτεσαι βουβά εκεί
Στον δρόμο εκείνο τον μικρό, τον λίγο
Προσμένοντας μιαν κούφια ώρα.
Αντίδοτο να δώσει στους συλλογισμούς.
Μάταιη η θλίψη και η χαρά
Εκείνου του σκονισμένου δρόμου.
Όλα μικρά και ασύμφορα
Μα σε βολεύουν κάπως.
Μάταιη και η ενοχή για τον μικρό τον δρόμο.
Ο δρόμος είναι εκεί ψηλά.
Εκεί ποτέ δεν είδες.
Να μια ενοχή που έπρεπε.
Και σου αξίζει να χεις.

Γιάννης Ζωγραφάκης 
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.