ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ


«Ο έρωτας δεν καταλαβαίνει από χρήμα και φτώχεια. Ο έρωτας είναι η τρέλα που υπάρχει στα μάτια». Και όταν λέμε τρέλα, μην το πάρεις αρνητικά. Η τρέλα είναι το πάθος και ο πόθος. Αυτό τουλάχιστον μου είχε πει κάποτε μια φίλη. Και η αλήθεια είναι πως δεν μπορείς να διαφωνήσεις σε αυτό. Τουλάχιστον έτσι τον ζήσαμε όλοι τον έρωτα στα... καλά τα χρόνια. Και τον ζούμε ακόμα και σήμερα. Αλλά τα τελευταία χρόνια οι ανθρώπινες σχέσεις περνούν μέσα από τη κρίση - και το αποδεικνύουν οι δεκάδες έρευνες που εμφανίζονται στα media συχνά-πυκνά. Τελικά πώς η κρίση επηρεάζει τον έρωτα; 
Σε αυτό έρχεται να μας απαντήσει (ή να μας μιλήσει θα έλεγα εγώ) το ντοκιμαντέρ «Έρωτας στα χρόνια της κρίσης». Ένα project για την επίδραση της ελληνικής οικονομικής κρίσης στον έρωτα, την αγάπη, το σεξ και την οικογένεια. Tο ντοκιμαντέρ προσφέρει μια ματιά στις ζωές των ανθρώπων που τη βιώνουν, πέρα από τη στερεοτυπική προσέγγιση της καθημερινής ειδησεογραφικής κάλυψης. Οι πρωταγωνιστές του είναι οι νέοι που είναι αναγκασμένοι να ζουν σαν έφηβοι, τα ζευγάρια που ζουν τον έρωτά τους μέσα από την πολιτική δραστηριοποίηση, οι ονειροπόλοι που συνεχίζουν να ονειρεύονται αλλά και όσους η ανάγκη εξώθησε στην λύση του πληρωμένου σεξ.
Τι κάνουν οι άνθρωποι γενικά; Χωρίζουν ή παντρεύονται σε περίοδο κρίσης; Κατά την διάρκεια της έρευνας και των γυρισμάτων είδαμε και τα δύο. Ζευγάρια λόγο της κρίσης χώρισαν, γιατί υπήρχαν πολλές εντάσεις και προβλήματα, ενώ υπήρχαν και ζευγάρια που ήρθαν πιο κοντά και η κρίση τους έκανε πιο δυνατούς» τονίζει και μου εξηγεί πώς αποφάσισαν να κάνουν ένα ντοκιμαντέρ για τη σχέση του έρωτα και της κρίσης: «Εδώ και περίπου 3 χρόνια συνεργάζομαι με ξένους δημοσιογράφους που δουλεύουν στην Ελλάδα και κάνουν θέματα για τη κρίση. Τα βασικά ρεπορτάζ, που είχαν σχέση με την κατάσταση στη χώρα μας, έγιναν από την αρχή. Μετά αρχίσαμε να κοιτάμε θέματα που δεν είχαν καλυφθεί και είχαν ενδιαφέρον. Και η συνάδελφος Θεόπη Σκαρλάτου, σκέφτηκε αυτή την ιδέα όταν, έχοντας έρθει στην Ελλάδα για ένα ρεπορτάζ του BBC, το βλέμμα της έπεσε σε ένα graffiti που έγραφε “Έρωτας ή Τίποτα”. Της άρεσε ως νόημα, το ανέλυσε ως θέμα, μιλήσαμε και αποφασίσαμε να συνεργαστούμε. Άλλωστε η κρίση είναι μια έννοια που έχει συνδεθεί πολύ με την Ελλάδα και ο έρωτας αφορά όλο τον κόσμο». 
Πόσο εύκολο ήταν, όμως, για την ομάδα να βρει τους ανθρώπους και τα ζευγάρια που θα μιλήσουν ανοικτά για τη σχέση ανάμεσα στον έρωτα και τη κρίση; «Θέλαμε να δείξουμε όλες τις πτυχές αυτής της κατάστασης. Και αρχικά πιστεύαμε ότι θα ήταν πιο δύσκολο, όμως ο κόσμος ήθελε να μιλήσει. Βέβαια είχαμε και περιπτώσεις ζευγαριών που δεν ήθελαν να συμμετέχουν. Όπως, για παράδειγμα, ένα ζευγάρι που γνωρίστηκε στις διαδηλώσεις των αγανακτισμένων, που μας είπαν ότι δεν ήθελαν να μιλήσουν γιατί θα είχαν πρόβλημα με τις δουλειές τους. Κατανοητό και δεν μπορείς να πεις κάτι σε αυτό». 
Και δουλεύοντας για 8 μήνες (και κάτι παραπάνω) το ντοκιμαντέρ, ο Κώστας άκουσε και είδε πολλά. «Όμως τη πιο συγκλονιστική ιστορία μου την είπε ένας γυναικολόγος. Για μια γυναίκα που προσπαθούσε να μείνει αρκετά χρόνια έγκυος. Τελικά όταν κατάφερε να πιάσει παιδί, την είχαν απολύσει από τη δουλειά και θα έδιωχναν και τον άντρα της από τη δικιά του. Και ήθελε να κάνει έκτρωση. Προσπάθησε ο γιατρός να της αλλάξει γνώμη, της είπε ότι θα τη βοηθήσει, ότι δεν χρειάζεται να πληρώσει το νοσοκομείο και να μην υπολογίζει την αμοιβή του, αλλά το θέμα της γυναίκας ήταν άλλο: πώς θα μεγάλωνε το παιδί. Όταν ο γιατρός αρνήθηκε να της κάνει έκτρωση, απλά η γυναίκα πήγε σε άλλο γιατρό. Αυτή είναι η πιο δυνατή ιστορία, έστω κι αν δεν μας τη λέει η ίδια. Είναι μια ιστορία ζωής, κάτι που μπορεί να συμβεί σε όλους μας». 
Ιστορίες σκληρές, που όμως αρκετοί άνθρωποι στην Ελλάδα τις ζουν. «Όταν τελείωσαν όλα και είδα το project ολοκληρωμένο, η αλήθεια είναι ότι μαύρισα λίγο. Ιδιαίτερα εκεί που μιλάμε για τον αγοραίο έρωτα, ένιωσα μια κατάθλιψη» μου λέει ο Κώστας. Ωστόσο πάντα υπάρχει μια ωραία στιγμή, αυτό που κάνει τη διαφορά στον έρωτα. Ακόμα και στα χρόνια της κρίσης: «Αυτό που μου έμεινε ήταν μια γλυκιά ανάμνηση από μια πολύ ωραία συνέντευξη, που είναι στο τέλος του ντοκιμαντέρ. Μας μιλάει ένα ζευγάρι περίπου 90 ετών, που έχει ζήσει πολέμους, κατοχή, δικτατορία, πολύ πιο σοβαρές κρίσεις από αυτές που ζούμε σήμερα. Και όμως αυτοί οι δύο άνθρωποι είναι τόσο ερωτευμένοι, λες και γνωρίστηκαν χθες. Αυτοί σε κάνουν να πιστέψεις ότι ο έρωτας είναι διέξοδος, ιδιαίτερα όταν σε ρίχνει μια κατάσταση. Ήταν πολύ ωραίο».

Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.