Με αφορμή την βύθιση του Παναγία Τήνου στο κεντρικό λιμάνι του Πειραιά



Το παναγία Τήνου είναι ένα ιστορικό αν θέλετε καράβι της ακτοπλοΐας. Είχε κατασχεθεί λόγο μη καταβολής των δεδουλευμένων και πιθανός ήταν και τελείως ασυντήρητο.
Το καράβι εδώ και πολλές δεκαετίες εξυπηρετούσε τα νησιά του Αιγαίου και τις άγονης γραμμής και έχει γράψει την δική του ιστορία στην ακτοπλοΐα.



Είναι εξαιρετικά θλιβερό που ένα τόσο ζωντανό κομμάτι την σύγχρονης ναυτικής Ελλάδας καταλήγει με τέτοιο τρόπο να πλαγιάζει ηττημένο στο λιμάνι του Πειραιά, δίπλα στο blue horizon.
Δεν είναι ένα κομμάτι παλιοσίδερα, είναι ένα καράβι το οποίο έχει συνδέσει την Ελλάδα από άκρη σε άκρη και έχει πολλές φορές φύγει με απαγορευτικά για να μεταφέρει ασθενείς που έχριζαν βοήθεια. 
Ένα καράβι που υπηρέτησε την Ελληνική ακτοπλοΐα πιστά και αυτό και το πλήρωμα του κάτω από αντίξοες συνθήκες. 

Το παλιό Παναγία Τήνου, ένα πραγματικά υπέροχο καράβι το οποίο μια εποχή ήταν το ταχύτερο της ακτοπλοΐας με μέγιστη ταχύτητα τους 24 κόμβους. 

Η θάλασσα είναι η Ελλάδα και τα καράβια της είναι η ψυχή της, χωρίς αυτά δεν είμαστε τίποτα και το λέω μετά λόγου γνώσεως.
Αλίμονο εάν μείνουμε στα ασφάλιστρα του πλοίου και στο σκραπ των παλιοσίδερων. Αυτή είναι η κατάντια ενός λαού που έχει πάψει να σέβεται  την παράδοση και την ιστορική δύναμη του.
Αν ήμασταν πιο κοντά στην θάλασσα, αν ήμασταν πιο κοντά στα καράβια και στην ναυτική τέχνη θα είχαμε αυτή την στιγμή τελείως διαφορετική μοίρα.
Δεν είναι ηλίθιοι οι βόρειοι λαοί, ούτε οι Αμερικάνοι που με νύχια και με δόντια διατηρούν αιώνων πλοία στην αρχική τους κατάσταση γιατί αυτά είναι ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορίας, της κουλτούρας, του πολιτισμού τους και χάρη στην θάλασσα και τα καράβια τους επιβίωσαν. 
Πριν από περίπου ένα χρόνο το παλιό φαλαινοθηρικό charles W. Morgan που τώρα ανήκει στο μουσείο του mystic seaport έκανε το 38 ταξίδι του πλήρως ανακαινισμένο και έτοιμο να σαλπάρει για οπουδήποτε, το σκάφος ναυπηγήθηκε το 1841 και μετά από σχεδόν 180 χρόνια κανείς δεν έχει τολμήσει να το πει καυσόξυλα. Θα ήταν ύβρης.

Το φαλαινοθηρικό Charles W. Morgan Το οποίο ναυπηγήθηκε το 1841, σήμερα είναι σε άριστη κατάσταση και πριν από λίγο καιρό άνοιξε και πάλι τα πανιά του μετά από 180 περίπου χρόνια.

Το πλοίο Loyal, Ναυπηγημένο στην Νορβηγία το 1877 από τον αρχηναυπηγό Knut Johannesen, ο οποίος είχε κτίσει επίσης και το διάσημο πλοίο Gjoa το πρώτο πλοίο που διέσχισε το βορειοδυτικό πέρασμα, αυτή την στιγμή ταξιδεύει σαν κρουαζιερόπλοιο μετά από 140 χρόνια από τα οποία τα 100 δούλεψε ως ψαράδικο εμπορικό πλοίο το οποίο μετέφερε παστούς μπακαλιάρους και ρέγγες.
Σήμερα είναι το ίδιο ενεργό όπως και όταν ναυπηγήθηκε

Το παλιό ψαράδικο Loyal σήμερα στην αρχική του μορφή όπως ήταν πριν περίπου 140 χρόνια και σε άριστη κατάσταση

Το παναγία Τήνου είναι ένα υπέροχο σκαρί του βορρά και στολίδι για την Ελληνική ακτοπλοΐα. Στεναχωρήθηκα πολύ όταν διάβασα την είδηση, όχι για τους εφοπλιστές αλλά για το ίδιο το πλοίο, την κατάντια του, αλλά και την κατάντια της Ελληνικής ναυτιλίας και των Ελλήνων που δεν σέβονται καθόλου την θάλασσα αλλά και τα πλοία της.



Σύμφωνα με την καταγγελία του ιδιοκτήτη του πλοίου, Ευάγγελου Βεντούρη το ΝΑΤ είναι ο φορέας που κατάσχεσε το πλοίο. Το ΝΑΤ όρισε φύλακες για την συντήρηση και την αξιοπλοΐα του αλλά ποτέ δεν γνωστοποιήθηκε  στον ιδιοκτήτη του ούτε ο αριθμός αλλά ούτε και οι ειδικότητες τους.
Στην επιστολή του ο Κος Βεντούρης εκφράζει φόβους για δολιοφθορά ενός μέχρι πριν λίγο καιρό  αξιόπλοου πλοίου το οποίο όταν κατασχέθηκε είχε όλες τις προδιαγραφές να συνεχίσει να ταξιδεύει και οι κατασχέτες του είχαν την υποχρέωση να το διατηρήσουν έτσι.



Εκφράζει την μεγάλη απορία του για το πως ένα πλοίο της ακτοπλοΐας κινδυνεύει να βυθιστεί μέσα στο κεντρικό λιμάνι του Πειραιά χωρίς  πριν να έχει επισημανθεί κάποιο πρόβλημα.
Πως είναι δυνατόν να βυθίζεται μέσα στο κεντρικό λιμάνι την ώρα που μερικές ώρες πριν δεν υπήρχε κανένα σημάδι εισροής υδάτων και όταν άρχισαν τα νερά να μπαίνουν μέσα στο καράβι γιατί οι φύλακες δεν έκαναν τις απαραίτητες ενέργειες ώστε να αποτρέψουν το κακό.
Αναφέρει ότι μέχρι την 12η μεσημβρινή, δεν είχαν γίνει σοβαρές προσπάθειες για την απάντληση των υδάτων ενώ αυτό φυσικά θα ήταν πολύ εύκολο διότι το πλοίο είναι δεμένο στην προβλήτα σε σημείο που είναι προσβάσιμο και από ξηράς και από θάλασσας ανά πάσα στιγμή.
Είναι ανάγκη να βγει στο φως το τι ακριβώς έγινε για πολλούς λόγους. Κατ αρχήν διότι η εικόνα που παρουσιάζει ένα ημιβυθισμένο πλοίο στο κεντρικό λιμάνι της χώρας χωρίς να υπάρχει κάποιος προφανής λόγος είναι πολύ κακή για την ίδια την χώρα, δεύτερον γιατί η Ελλάδα ως ναυτική χώρα θα έπρεπε να δείχνει μεγαλύτερη ευαισθησία σε τέτοια ζητήματα. 



Πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι δεν προσπαθούμε να προστατεύσουμε την φήμη ενός εφοπλιστή, αλλά την ναυτοσύνη και την παράδοση της Ελλάδας η οποία αν χάσει την επαφή της με την θάλασσα είναι σαν να της δένονται τα χέρια και τα πόδια και αυτό έχει συμβεί αυτή την στιγμή, όχι μόνο με αυτό το περιστατικό, αλλά με την συνεχή απομάκρυνση των Ελλήνων από την θάλασσα και την ναυτοσύνη της.
Η θάλασσα είναι το μεγάλο μας όπλο και το έχουμε παραδώσει. Οι Μινωίτες είχαν έναν τεράστιο και πανίσχυρο στόλο για την εποχή τους και γιατί;. Η Κρήτη είναι πλούσιο μέρος και για να ζήσεις δεν χρειάζεται να βγεις στην θάλασσα, τα έχει όλα όμως οι Μινωίτεε είχαν καταλάβει πολύ καλά ότι ο στόλος και τα καράβια ήταν αυτά που θα τους έδιναν την δύναμη στο εμπόριο, στις εξερευνήσεις αλλά και στην στρατιωτική ισχύ κάτι που ξεχάστηκε σήμερα.
Οι Έλληνες νίκησαν τους Πέρσες στην Σαλαμίνα, εκεί κρίθηκε η μάχη.
Οι Ισπανοί ήταν υπερδύναμη, όσο ο στόλος τους ήταν πανίσχυρος, το ίδιο συνέβη και με τους Βρετανούς.
Ο Μέγας Πέτρος για να δώσει στην Ρωσία ισχύ και δύναμη, έφτιαξε έναν μεγάλο στόλο και προσπάθησε να βρει θάλασσα για το κράτος του και να φτιάξει λιμάνια, την μεγάλη αδυναμία της Ρωσίας να μην έχει μεγάλη ακτογραμμή, γιατί αναγνώριζε την σημασία της θάλασσας στο εμπόριο αλλά και στον πόλεμο.
Η Ελλάδα, ένας τόπος πραγματικά πλημμυρισμένος από θάλασσα και ίσως στο σημαντικότερο γεωστρατηγικό κομμάτι της υδρογείου, έχει χάσει την επαφή της με την πηγή της δύναμης της και οι Έλληνες δεν έχουν πλέον ναυτικές γνώσεις ούτε και εκτίμηση για το μεγαλύτερο όπλο της χώρας μας.
Θέλει πολύ κόπο και προσπάθεια για να αποκτήσει αυτός ο λαός, ξανά, ναυτική συνείδηση και κουλτούρα, κάτι όμως που είναι απαραίτητο, εάν θέλουμε κάποια στιγμή, όχι απλά να φύγουμε από τα μνημόνια αλλά να ξαναγίνουμε περήφανοι και ισχυροί σαν έθνος.

Γ.Ζ.

Ολόκληρη η επιστολή του Ευάγγελου Βεντούρη εδώ 
Share on Google Plus

0 comments:

Για τον σκοπό της ύπαρξής μας ενημερωθείτε στην ομάδα μας, «ΜΕΣΑ - Μαζί Ενάντια Στην Αδικία», στο facebook

ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.