Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Αθήνα: Μια πόλη τράνζιτ

Αθήνα... .Δεν είναι αυτή η πόλη που γνωρίσαμε... Βλέπεις παντού μια κακομοιριά. Μαγαζιά ξενοίκιαστα. Παντού μια ταμπέλα"διατίθετ...

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Dilemma



Μια συνθήκη που σου προσφέρει πάντα δύο πιθανότητες εξόδου επίλυσης…

Κατάσταση λειτουργικής ακαμψίας...
Συγκρουσιακή εμπειρική αναφορά που ζητά λύση..

Α η Β.... Στάση η έξοδος.... Έξοδος η είσοδος..

Στάση η είσοδος...

Το δίλημμα των σκαντζόχοιρων στο κρύο..

Θέλουν να πλησιάσουν ο ένας τον άλλο να ζεσταθούν αλλά τα αγκάθια τους θα τους τραυματίσουν...κι έτσι απομακρύνονται.... Δεν έμαθαν οι κακόμοιροι πως είναι μοιραίο να υπάρξουν γρατζουνιές όταν χτίζεται μια σχέση...

Η μήπως το ήξεραν αλλ' αυτό ήταν το άλλοθί τους για να απομονωθούν...

Ασαφείς λογικές συγκρούονται με τους ευσεβείς τους πόθους...

Ψευδοδιλήμματα και πλάνες που επιμένουν...

Ξεχνούν ότι στην πραγματικότητα υπάρχει τουλάχιστον μία ακόμη επιλογή πάντα, η οποία όμως δεν γίνεται σχεδόν ποτέ αντιληπτή....

Φοβισμένες αβλεψίες που αγνοούν την οικειότητα...την γοητεία της συνεργατικής δημιουργίας...

Το κόστος του εγωισμού...

Ένα αόρατο και αθόρυβο παίγνιο που χειραγωγεί τις συνειδήσεις...και σκάβει λακούβες στα μονοπάτια των ονείρων...

Ποιός πληρώνει στο τέλος το λογαριασμό...




Γιώργος Χρηστάκης

Η κακή διατροφή σκοτώνει περισσότερο από το κάπνισμα



Eνας στους πέντε ανθρώπινους θανάτους το 2017 προκλήθηκε από καρδιαγγειακές παθήσεις, καρκίνο και διαβήτη, ασθένειες που, με τη σειρά τους, σχετίζονται άμεσα με τη μη ισορροπημένη δίαιτα.
Βασικοί υπαίτιοι θεωρούνται αφενός μεν η μεγάλη κατανάλωση αλατιού, επεξεργασμένου κρέατος και ζαχαρούχων ποτών, αφετέρου δε η περιορισμένη κατανάλωση δημητριακών ολικής αλέσεως, φρούτων και λαχανικών, αποξηραμένων φρούτων, ξηρών καρπών αλλά και των φυτικών ελαίων.
Μόνο ο συστηματικός περιορισμός των πρώτων τροφών σε συνδυασμό με την αυξημένη κατανάλωση των δεύτερων μπορεί να θεωρηθεί ένα ασφαλές κριτήριο ισορροπημένης διατροφής.

Σύμφωνα με μια διεθνή έρευνα που μόλις δημοσιεύτηκε στο έγκυρο περιοδικό Lancet, μόνο το 2017 η διατροφική ανισορροπία ήταν ένα από τα βασικά αίτια για τον θάνατο 11 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Ο δραματικός απολογισμός προέκυψε από μια διεθνή έρευνα που πραγματοποίησαν 130 επιστήμονες, οι οποίοι συνέλεξαν δεδομένα σχετικά με την κατανάλωση 15 διαφορετικών κατηγοριών τροφής σε 195 διαφορετικές χώρες.

Τα δεδομένα που προέκυψαν από τη συγκεκριμένη έρευνα αναλύθηκαν, κατόπιν, από την ερευνητική ομάδα του Αμερικανού γιατρού Christopher Murray, διευθυντή του περίφημου Ινστιτούτου Ιατρικής Τεκμηρίωσης στο Σικάγο (Institute for Health Metrics and Evaluation).

Αναλύοντας τα διατροφικά ήθη από το 1990 έως το 2017 σε 195 διαφορετικές χώρες του κόσμου, η συγκεκριμένη έρευνα μας αποκαλύπτει με ακριβή ποσοτικά δεδομένα το πώς η μη ισορροπημένη διατροφή επηρεάζει τη σωματική υγεία, μειώνοντας δραματικά το προσδόκιμο ζωής των ανθρώπων.

«Η έρευνα επιβεβαίωσε ό,τι υποψιαζόμαστε εδώ και πολλά χρόνια, το γεγονός δηλαδή ότι μία μη ισορροπημένη δίαιτα ευθύνεται για τον πρόωρο θάνατο των ανθρώπων, περισσότερο από κάθε άλλο αίτιο υψηλού κινδύνου», όπως δήλωσε ο Murray.

Το πρακτικό συμπέρασμα από αυτή την έρευνα είναι ότι δεν αρκεί να εστιάζουμε μόνο στους κινδύνους από την υπερβολική κατανάλωση σακχάρων, αλατιού ή ζωικών λιπών, αλλά πρέπει, ταυτοχρόνως, να αναδεικνύουμε τις καταστροφικές συνέπειες από τη στέρηση τροφών όπως τα δημητριακά ολικής αλέσεως, οι ξηροί καρποί, οι φυτικές ίνες και τα ψάρια και οστρακοειδή, μοναδικές πηγές της Ω-3.

 Σπύρος Μανουσέλης

Ιάπωνες διαμαρτύρονται γιατί αυξήθηκαν οι ημέρες διακοπών



Το αυτοκρατορικό σύστημα στην Ιαπωνία δεν συναντά σοβαρή αμφισβήτηση και η είσοδος σε μία νέα εποχή αντιμετωπίζεται με θετικό πνεύμα, αλλά υπάρχει κάτι που στεναχωρεί τους εργατικούς Ιάπωνες: η αλλαγή συνοδεύεται παραδοσιακά από άδεια δέκα ημερών.
Απίστευτο, αλλά αληθινό: το 45% των Ιαπώνων δηλώνουν «δυσαρεστημένοι» με την παράταση των αργιών της παραδοσιακής «Χρυσής Εβδομάδας», που αυτήν την χρονιά θα αρχίσει στις 27 Απριλίου και θα παραταθεί μέχρι τις 6 Μαΐου. Μόνο το 35% είναι «ικανοποιημένοι» από αυτήν τη παρατεταμένη εορταστική αργία, σύμφωνα με δημοσκόπηση της εφημερίδας Asahi.
«Ομολογώ ότι με αυτές τις 10 ημέρες διακοπών σερί, δεν πολυξέρω τι θα κάνω τον ελεύθερο χρόνο μου», λέει ο Σεΐσου Σάτο, 31 ετών, εργαζόμενος στον χρηματοπιστωτικό τομέα στο Τόκιο.
«Θα μπορούσα να ταξιδέψω, αλλά θα έχει παντού πολυκοσμία και όλα θα είναι ακριβά. Το πιθανότερο είναι ότι θα καταλήξω να μείνω στο σπίτι των γονιών μου», λέει, εκφράζοντας την άποψη των περισσότερων Ιαπώνων.
Οι Ιάπωνες δεν συνηθίζουν να κάνουν μεγάλες διακοπές: σύμφωνα με το Υπουργείο Εργασίας, από τις 18 ημέρες διακοπών που δίνονται κατά μέσο όρο ετησίως στους μισθωτούς, χρησιμοποιήθηκαν μόνο οι εννέα.
Αλλά και όσοι πρόκειται να εργασθούν τις ημέρες της επίσημης αργίας ανησυχούν επίσης. «Για τους εργαζόμενους γονείς στον τομέα των υπηρεσιών, για παράδειγμα στα εστιατόρια, θα είναι σπαζοκεφαλιά. οι βρεφονηπιακοί, οι παιδικοί σταθμοί, όλα θα είναι κλειστά», γράφει στο Twitter με αγωνία ένας εργαζόμενος.
Οι τράπεζες θα είναι επίσης κλειστές και οι πελάτες καλούνται να αποσύρουν αρκετά χρήματα για την εορταστική περίοδο για την περίπτωση που τα ATM θα ξεμείνουν από ρευστό.
Αντίθετα, τα περισσότερα καταστήματα θα παραμείνουν ανοικτά και, για την τρίτη οικονομία στον κόσμο, αυτό θα δώσει ώθηση στην κατανάλωση, αν και περιορισμένη.
Τα ταξιδιωτικά γραφεία τρίβουν τα χέρια. «Οι περισσότερες προσφορές μας έχουν κλείσει από την περασμένη χρονιά», εξηγεί ο Χιντέκι Γουακαματσού, εκπρόσωπος της Nippon Travel Agency. Πολλοί πελάτες βρίσκονται σε λίστα αναμονής.
«Σεβασμός για την Αυτοκρατορία»
Πέραν των κατ΄ εξαίρεσιν διακοπών στο αρχιπέλαγος των πρόθυμων σκληρά εργαζόμενων, οι Ιάπωνες παρακολουθούν σε ατμόσφαιρα γαλήνης και ευμένειας την διαδικασία της παραίτησης του αυτοκράτορα Ακιχίτο και την έναρξη της νέας εποχής που ονομάστηκε Reiwa (όμορφη αρμονία).
Η συντριπτική πλειοψηφία τρέφει «θετικά αισθήματα» ή «σεβασμό» για τον αυτοκράτορα, ενώ το 22% εκφράζει αδιαφορία, αλλά όχι και εχθρική διάθεση, σύμφωνα με έρευνα της δημόσιας τηλεόρασης NHK.
«Η εγγύτητα με την οποία αντιμετωπίζονται τα τελευταία τριάντα χρόνια οι ηλικιωμένοι, οι ανάπηροι, οι μοναχικοί, τα θύματα φυσικών καταστροφών, οι εγκαταλελειμμένοι από την επίσημη πολιτική, έχει αναπτύξει την ενσυναίσθηση, τον σεβασμό», λέει ο Τακέσι Χάρα, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών του Ανοικτού Πανεπιστημίου της Ιαπωνίας.
Το γεγονός ότι ο αυτοκράτορας Ακιχίτο παντρεύτηκε τη Μιτσίκο, στον πρώτο γάμο από έρωτα στην ιστορία της αυτοκρατορίας, «ενίσχυσε την σύγχρονη εικόνα τους», προσθέτει.
Η δημοφιλία του βρίσκεται επίσης «στην συναίσθηση της ευθύνης της μεταπολεμικής γενιάς» για τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν από την Ιαπωνία, δηλώνει ο Χιντέτο Τσουμπόι, του Κέντρου Διεθνών Ερευνών Ιαπωνικών Σπουδών του Κιότο.
Αντίθετα με πολλές συνταγματικές μοναρχίες, δεν επιτρέπεται σε κάθε περίπτωση να κακολογηθεί ο αυτοκράτορας, φαινόμενο που ονομάζεται «ταμπού των Χρυσανθέμων» από την ονομασία του ιαπωνικού θρόνου.
Δημόσιοι πόροι και θρησκευτικές τελετές
Εάν οι σκανδαλοθηρικές εφημερίδες τολμούν όλο και περισσότερο να τρυπώσουν στην ιδιωτική ζωή της αυτοκρατορικής οικογένειας, «υπάρχει πίεση να μην επικρίνεται δημόσια ο αυτοκρατορικός θεσμός», σημειώνει ο Τακέσι Χάρα, για τον φόβο αντιποίνων από φανατικούς της άκρας δεξιάς.
Το 1961, ένας εξτρεμιστής είχε εισχωρήσει στο σπίτι του ιδιοκτήτη εκδοτικού οίκου που είχε εκδώσει μυθιστόρημα που είχε θεωρηθεί υπερβολικά επικριτικό, και μαχαίρωσε την γκουβερνάντα.
Πιο πρόσφατα, το 1990, ο δήμαρχος του Ναγκασάκι πυροβολήθηκε και τραυματίσθηκε, αφού δήλωσε ότι ο αυτοκράτορας Χιροχίτο, πατέρας του Ακιχίτο, ήταν εν μέρει υπεύθυνος για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το μόνο στοιχείο που μπορεί να προκαλέσει συζήτηση, η χρηματοδότηση με δημόσιους πόρους των καθαρά θρησκευτικών τελετών που θα διεξαχθούν για την ενθρόνιση του Ναρουχίτο.
Περισσότεροι από 200 πολίτες, ανάμεσά τους χριστιανοί και βουδιστές μοναχοί, έχουν προσφύγει στην δικαιοσύνη κατά της κυβέρνησης, με το επιχείρημα ότι η χρηματοδότηση των τελετών με δημόσιους πόρους παραβιάζει τον διαχωρισμό κράτους και θρησκείας.
Σε αυτές τις προσφυγές δε, δέχθηκαν την απροσδόκητη υποστήριξη του μικρότερου γιου του αυτοκράτορα Ακιχίτο, του πρίγκιπα Ακισίνο, που θα γίνει πρίγκιπας διάδοχος τον Μάιο.
«Αναρωτιέμαι αν είναι σωστή η χρηματοδότηση ενός τόσο θρησκευτικού πράγματος με δημόσιους πόρους», δήλωσε στο τέλος του 2018, προσθέτοντας ότι είχε εκφράσει την αντίθεσή του στον επικεφαλής της Υπηρεσίας του Αυτοκρατορικού Οίκου. «Δεν με άκουσε», είπε ο πρίγκιπας.
Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Το σώμα - Μια χώρα μαγική



Το σώμα: μια έννοια πραγματική, μέρος της καθημερινότητάς μας και μάλιστα ιδιαίτερα σημαντική.

Το βλέπουμε σε διάφορες μορφές και όψεις.

Σώμα ντυμένο, καλυμμένο, σώμα γυμνό η σχεδόν γυμνό. Το συναντούμε παντού άλλοτε σκληρό κι άλλοτε τρυφερό, αθώο και προκλητικό. Ένα μέγεθος με πάρα πολλές όψεις.

Απαραίτητο «εργαλείο» στη διαφήμιση, τη μόδα, τα media, την τέχνη.

Το σώμα που τριγυρίζει απ’ τα χαρέμια της Ανατολής ως τις απονομές βραβείων στις Κάννες.

Μια οντότητα με τόσο διαφορετική χρήση μέσα στην πολυπολιτισμική πραγματικότητα, η οποία προσπαθεί να το χειραγωγήσει ανάλογα με τις ανάγκες της.

Κάθε σώμα έχει θεϊκή υπόσταση υπό την έννοια πως του αρέσει να κρύβεται. 
Μια συνεχής παρουσία – απουσία.

Η συνεχής εμφάνεια όταν μάλιστα γίνεται εξαιρετικά επίμονη προβολή, τότε μπορεί να σημαίνει ακριβώς το αντίθετό της δηλ. κάτι σαν αφάνεια, σαν απόσυρση, σαν απαξίωση, σαν φόβο.

Αυτή η συνεχής ενασχόληση με το σώμα μπορεί να σηματοδοτεί και τη βαθειά του κρίση, που μπορεί να οδηγήσει στη ριζική του μετάλλαξη, πολύ συχνά με δραματικό τρόπο και τραγικές συνέπειες.

Τα φαινόμενα του βομβαρδισμού των προβολών και των αναφορών του σώματος στον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας, δείχνουν τη στέρηση της αυτονομίας του και τον εγκλωβισμό του σε άλλα πλαίσια, άοσμα, άχρωμα, εικονικά.

Η αποξένωση που συχνά οδηγεί το σώμα σε μια «ανοίκεια», ξένη εικόνα.

Η σύγχυση της δυναμικής του εμπλοκής στην επιθυμία, τον πόνο, την έλξη, τη δράση, τον έρωτα, στην ίδια τη ζωή και τον θάνατο, αφήνει τεράστια κενά – παγίδες που το σώμα και κατ’ επέκταση και το πνεύμα εγκλωβίζονται μέσα σε μονοδιάστατα πλαίσια ακίνητων η κινούμενων εικόνων (photos και video).

Η ηδονή τόσο στενά συνδεδεμένη με το σώμα δείχνει κι αυτή εγωιστικά τα όριά της. 
Ποτέ δεν είχε μα τώρα φαίνεται πως έπιασε ταβάνι κι αυτή, χόρτασε, κουράστηκε στον χωρίς οσμές και χρώματα αγώνα.

Σώμα γυμνό και ντυμένο, επιθυμητό, προκλητικό, απαγορευμένο, ατιμωμένο, αποσιωπημένο, βάναυσα ακρωτηριασμένο.

Φωτογραφίες γυμνών γυναικείων κορμιών να κρέμονται σε νταλίκες και σε συνεργεία αυτοκινήτων στο Τέξας και στη Νάπολη, ζωντανά κορμιά ανδρικά και γυναικεία να αναζητούν τη σαγήνη στα bar και τα clubs στο Βερολίνο και στην Αθήνα. 
Κορμιά γυμνά σκεπασμένα με την «αυλαία» του ρούχου - παλτού να κάνουν βόλτες στο νυχτερινό Παρίσι. 
Κορμιά να συνουσιάζονται στις ήσυχες γωνιές του κόσμου. 
Κορμιά να διδάσκονται τον έρωτα σε λίμνες και λιβάδια, σε μπορντέλα και ιδρωμένα αστικά κρεβάτια . 
Απαγορευμένα κορμιά σκεπασμένα με μπούργκες και τσαντόρ στο δημόσιο χώρο, και σε δυό στιγμές γυμνά και νόμιμα να χορεύουν με λαγνεία στα χαρέμια της Ανατολής.

Τόσες μορφές και όψεις. Τόσος φόβος κι αδήλωτη θλίψη. Τόση υποκρισία κι ανήσυχη σιωπή.

Σώματα που δεν αισθάνονται πια την επαφή με το χώμα, αυτή τη γήινη πρωτόλεια ενέργεια τη χαραγμένη στην πιο βαθιά μνήμη. 
Το αγγείο έχει ραγίσει. Έχει αλλοιωθεί, και πορεύεται χαμένο αναζητώντας ασυνείδητα τις απώλειές του.

Σώματα που δεν τ’ αγγίζει η σκόνη της σπασμένης πέτρας του βουνού, που δεν μεθούν με μυρωδιές του δάσους την Άνοιξη.

Σώματα που θυσιάζονται μπροστά σε οθόνες, τυλιγμένα με καλώδια, που αγωνιούν αγρυπνώντας τις νύχτες γι αυτό που θαρθεί. 
Ποιο;

Ο Ηρόδοτος ήταν ο πρώτος που μίλησε με σαφήνεια και συνείδηση για το ζωντανό και το νεκρό σώμα, δηλαδή για τον έρωτα και το θάνατο.

Στον έρωτα το σώμα αναζητά την αποκάλυψή του, την λύτρωσή του, την επαφή του, τον διάλογό του με το άλλο σώμα για να ορίσει κι άλλο στοιχείο της ταυτότητάς του.

Στο χαρτί το σώμα δεν μιλάει ούτε ακούει, στα video μιλάει αλλά δεν ακούει, στα τηλέφωνα μιλάει κι ακούει μα δεν βλέπει. 
Στα video chat, ακούει, μιλάει και βλέπει αλλά δεν μυρίζει, δεν αγγίζει. 
Πλανεμένο στην φαντασιακή του πραγματικότητα, υποκρίνεται πως συνάντησε την ευτυχία που το ίδιο είχε κατασκευάσει.

Στο θάνατο το σώμα είναι μόνο.

Γιώργος Χρηστάκης

Let the Rain Fall by Lakis Fourouklas



...It can be cleansing, if you allow it to be.
The water that pours and spills and drops
On people and on land alike and like
Three words that mean only one.
Let the rain fall,
It brings with it no evil,
It carries no malice,
It just is,
A way to wash away the dirt,
To cleanse the ashes of
Man-made mad-made catastrophe.
Do not be afraid of the rain,
But let it fall,
Not like a hummer but
Like a curtain of joy,
A curtain that no longer seems to
Know its place in this world.
See, listen, feel, do not be afraid,
The rain is not your enemy,
Unless of course you made it be.
The thunder rolls and the skies are alight
And the rain falls,
Let it fall,
And let it spirit away all your sins.
Do it while you can,
While it still falls.

Lakis Fourouklas
On a rainy afternoon in Chiang Mai

The picture is taken from here.

Mr Μοχάντας Καραμτσάντ Γκάντι



Όταν ο Γκάντι μελετούσε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, είχε έναν καθηγητή του οποίου το επίθετο ήταν Mr. Peters και ο οποίος δεν τον συμπαθούσε καθόλου.

Κάποια μέρα, ο Mr. Peters κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματός του καθόταν στο εστιατόριο του Πανεπιστημίου όταν ο Γκάντι ήρθε με τον δίσκο του και κάθισε δίπλα του.

Σοβαρά ενοχλημένος ο υπερόπτης καθηγητής είπε στον Γκάντι:

«Κύριε Γκάντι, δε γνωρίζετε ότι ένα γουρούνι και ένα περιστέρι δεν κάθονται μαζί κατά τη διάρκεια του φαγητού τους;» και η απάντηση του Γκάντι ήταν:

«Μην ενοχλείστε, κ. καθηγητά, θα πετάξω παραπέρα» και λέγοντας αυτά πήγε και κάθισε σ' ένα άλλο τραπέζι.

Πράσινος από τα νεύρα του ο Mr. Peters θέλησε να πάρει τη ρεβάνς στις επόμενες εξετάσεις αλλά ο φοιτητής του απάντησε ορθότατα σε όλες τις ερωτήσεις του.

Τότε ο Mr. Peters του έθεσε την παρακάτω ερώτηση:

«Κύριε Γκάντι, τι θα κάνατε αν περπατώντας στον δρόμο βρίσκατε ένα πακέτο γεμάτο σοφία και ένα άλλο γεμάτο λεφτά; Ποιο από τα δύο θα παίρνατε;»

Χωρίς να το πολυσκεφτεί ο Γκάντι του απάντησε: «Σίγουρα το πακέτο με τα χρήματα.»

Τότε ο Mr. Peters μ' ένα χαμόγελο γεμάτο ειρωνεία του είπε: 
«Αν ήμουν στη θέση σας θα έπαιρνα αυτό με τη σοφία, δε νομίζετε;» 
Kαι ο Γκάντι του απάντησε με απάθεια: «Ο καθένας παίρνει αυτό που του λείπει.»

Ο Mr. Peters ήδη υστερικός από την απάντηση του φοιτητή του έγραψε στην κόλλα του διαγωνίσματος "Ηλίθιος" και την έδωσε στον Γκάντι.

Ο Γκάντι πήρε την κόλλα του διαγωνίσματος και κάθισε κάτω. 
Μερικά λεπτά αργότερα πάει στον καθηγητή του και του λέει: 
«Mr. Peters, υπογράψατε το γραπτό μου, αλλά ξεχάσατε να το βαθμολογήσετε.»



Επετειακό




ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΟΥΝΤΑ..... (Από τους "ΔΙΑΤΤΟΝΤΕΣ")

 ............Είχαν προκηρυχτεί οι εκλογές για τον Μάιο του 1967. Από καιρό υπήρχε η φήμη ότι κάτι δεν πήγαινε καλά στο Στρατό, ο οποίος από εκείνες τις εκλογές που η ΕΔΑ είχε βγει δεύτερο κόμμα, είχε πανικοβληθεί και είχε αρχίσει να οργανώνεται. Μεσαίοι και ανώτεροι αξιωματικοί που είχαν επιτήδεια στελεχωθεί σε νευραλγικές θέσεις-θέσεις κλειδιά-είχαν αρχίσει να συγκροτούν συνωμοτικούς πυρήνες. Επίσης, και ο Βασιλιάς που δεν αισθανόταν ασφαλής βλέποντας την επιρροή που είχε πια στο λαό ο Γεώργιος Παπανδρέου, κάτι ετοίμαζε σε επίπεδο Στρατηγών. Τα Ανάκτορα δεν φοβόντουσαν τόσο τον Γεώργιο Παπανδρέου, όσο τον γιο του τον Ανδρέα που η ακραίες θέσεις του τον είχαν φέρει σε σύγκρουση ακόμα και με τον πατέρα του. Και να μην ξεχνάμε ότι ο Αντρέας συνέβαλε εμμέσως και στην αποστασία, καθ’ όσον ήταν το φόβητρο του Κώστα Μητσοτάκη, ικανού πολιτικού, αλλά ίσως και του πιο σημαίνοντος στελέχους της Ένωσης Κέντρου. Ο ψηλός, δεν είδε με καλό μάτι την επιστροφή του Αντρέα από την Αμερική όπου εργαζόταν σαν καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ. Αυτομάτως είδε στο πρόσωπο του γιου τον φυσιολογικό διάδοχο του πατρός, μιας και τα βιολογικά περιθώρια του τελευταίου έφταναν στα όριά τους. Εξ’ άλλου, ήταν γνωστός και ο νεποτισμός που διέκρινε τα πολιτικά μας πράγματα. Το όνειρό του για αρχηγία και κατόπιν για πρωθυπουργία, απομακρυνόταν, πολύ δε περισσότερο, όταν εμπέδωσε ότι ο κόσμος λάτρευε τον χαρισματικό και ρηξικέλευθο Ανδρέα.
    Η κάθαρση πλησίαζε, τα πάθη είχαν σιγά-σιγά καταλαγιάσει, και όλοι περίμεναν τις Εκλογές. Όλα τα δείγματα προεξοφλούσαν θρίαμβο Παπανδρέου. Ο προβληματισμός του Παλατιού και των σκοτεινών κύκλων ήταν έντονος. Τι άραγε θα έκανε ο «τροτσκιστής» Ανδρέας; Θα έθετε καθεστωτικό; Θα έκανε βαθιές τομές στο Στράτευμα; Θα «Αλληθώριζε» προς την Σοβιετική Ένωση; Εμείς στην εφημερίδα βλέπαμε με άλλο μάτι τα γεγονότα. Από πιο κοντά. Είχαμε στο Συγκρότημα φοβερούς πολιτικούς συντάκτες, όπως ο πολύπειρος Στυλιανός Μούσης και ο διεισδυτικός Γιώργος Ρωμαίος. Είχαμε τους χρονογράφους μας με την κοφτερή ματιά και την αιχμηρή πένα: Τον Δημήτρη Ψαθά και τον Παύλο Παλαιολόγο. Είχαμε έναν Γεώργιο Ρούσο. Όλο το άνθος της δημοσιογραφίας. Μια προσεχτική ανάγνωση του σώματος των εφημερίδων που καθημερινά έφταναν στα γραφεία μας, ήταν αρκούντως διαφωτιστική για το πού πάει το πράγμα. Αυτός ο «Ελεύθερος Κόσμος», ακροδεξιά εφημερίδα, μιλούσε ανοιχτά για «ώρα της Δικτατορίας». Τα πολιτικά πράγματα μπορεί να είχαν ομαλοποιηθεί, αλλά το κακό που είχε κληροδοτήσει η Αποστασία στη χώρα είχε μείνει, και δούλευε ύπουλα ροκανίζοντας τον θεσμό της Δημοκρατίας. Ήταν γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, ότι για να πεισθούν οι βουλευτές να αποχωρήσουν από την Ένωση Κέντρου, χρησιμοποιήθηκε ανήθικη μεθοδολογία, που περιελάμβανε χρηματισμούς και υποσχέσεις για υπουργοποιήσεις… 
    Είχαν ήδη απαξιωθεί η πολιτική και οι πολιτικοί, και η άμυνα του συστήματος απέναντι στις πολιτειακές εκτροπές είχε εξασθενήσει. Λίγες μέρες πριν τις εκλογές, επρόκειτο να μιλήσει στη Θεσσαλονίκη ο Γεώργιος Παπανδρέου. Ετοιμαζόταν στο αεροδρόμιο της Μίκρας από το κόμμα μεγαλειώδης υποδοχή. Με άσπρα άλογα-είχε διαδοθεί-θα συνόδευαν τον Γέρο της Δημοκρατίας οι οπαδοί του. Έντονοι ήσαν οι ψίθυροι για δήθεν λαοκρατικές εκδηλώσεις. (Αργότερα η Χούντα των Συνταγματαρχών είχε προβάλλει τον ισχυρισμό, ότι τάχα στο λιμάνι της Πάτρας αναμενόταν πλοίο το οποίο ήταν έμφορτο με όπλα από την Σοβιετική Ένωση) !!! 
     Το πρωί της 21ης Απριλίου ξυπνήσαμε όχι με φιλιά, αλλά με εμβατήρια. Εμβατήρια που είχα να ακούσω από την στρατιωτική μου θητεία. «Των εχθρών τα φουσάτα περάσαν σαν τον λίβα…..», «Κι ο Έλλην ξεσπαθώνει….», τέτοια ωραία. Μετά τις μουσικές ακολούθησε και η πρόζα: «Κατόπιν της δημιουργηθείσης εκρύθμου καταστάσεως ο Στρατός ανέλαβεν την διακυβέρνησιν της χώρας»… Και η ανακοίνωση συνέχιζε με τα αποφασίζουμε και τα διατάζουμε, με τις απαγορεύσεις των συναθροίσεων πέραν των τριών ατόμων, (εσύ η γυναίκα σου και το παιδί σου, άντε και η πεθερά σου τέσσερις), την διακοπή της κυκλοφορίας μετά τις 7, κλπ. κλπ. Τα τηλέφωνα κομμένα, οι συγκοινωνίες λειψές. Κατά το μεσημέρι κατάφερα να πάω στην εφημερίδα. Επικρατούσε μεγάλη αναστάτωση. Όλοι βρίσκονταν στο σκοτάδι. Ποιος; Ο βασιλιάς; Οι στρατηγοί; Οι συνταγματάρχες που από καιρό και από πληροφορίες γνωρίζαμε ότι κινούνται κι αυτοί; Πάντως από την πρώτη στιγμή έφτασαν οι διαταγές οι σχετικές με την λογοκρισία, που ήδη είχε εγκατασταθεί στην Υπηρεσία Τύπου. 
     Το «ΒΗΜΑ» δεν έκλεισε, όπως έκανε με τις εφημερίδες της η περήφανη Ελένη Βλάχου. Μετά από δύο μέρες όμως, η σταδιοδρομία μου ως Δημοσιογράφου τέλειωνε άδοξα, πριν προλάβω καν να μπω στο μισθολόγιο της εφημερίδας. Γιατί πριν από μία βδομάδα με είχε φωνάξει στο γραφείο του ο διευθυντής σύνταξης, ο Λέων Καραπαναγιώτης για να μου ανακοινώσει ότι έφτασε πλέον η ώρα μου να ενταχθώ επίσημα πλέον στο δυναμικό της εφημερίδας. Στην πραγματικότητα όμως είχε φτάσει η ώρα για μια άλλη μεγάλη απογοήτευση της ζωής μου.
     Πολύ αργότερα είχα συναντήσει στον δρόμο τυχαία τον Νίκο Κακαουνάκη. Είχε πέσει δίπλα μου στο κόκκινο φανάρι. «Τι κάνεις Δημήτρη;» Του απάντησα ότι έχω κάνει δική μου εμπορική δουλειά. Κοίταξε εξεταστικά το ωραίο μου αυτοκίνητο. «Σε έχασε η δημοσιογραφία, σε κέρδισε το εμπόριο. Χαίρομαι για σένα. Βλέπω πιάστηκες». Εγώ όμως δεν χαιρόμουν ιδιαίτερα. Γι άλλα πονούσε η ψυχή μου. Θυμήθηκα τους στίχους του καβάφη: «……Και συ τα δέχεσαι με απελπισία -αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.- Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι άλλα κλαίει…» Μετά την πρώτη παγωμάρα, και ενώ ουσιαστικά έμεινα χωρίς δουλειά, άνοιξα τα «Νέα» και έψαξα στις αγγελίες να βρω κάτι, προκειμένου να εξασφαλίσω τα προς το ζην. Ευτυχώς πρόβλημα στέγης δεν είχα αυτήν την φορά. Εξήγησα στον Χρήστο ότι έχασα την δουλειά μου κι εκείνος μου είπε να μη στενοχωριέμαι και ότι έχει κάτι λίγα φυλαγμένα. Το ίδιο και ο Αντώνης: «Εδώ είμαι εγώ», μου είπε, « έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να κρατήσουν και πολύ». 
Νόμιζε…

Δημήτρης Μπούκουρας

Ιστορική δικαστική απόφαση: Ακυρώθηκε δημοψήφισμα στην Ελβετία

 

Μια ιστορική δικαστική απόφαση έλαβε το ανώτατο δικαστήριο της Ελβετίας, το οποίο ακύρωσε δημοψήφισμα με το επιχείρημα ότι οι πολίτες δεν είχαν ενημερωθεί σωστά πριν ψηφίσουν.

Το επίμαχο δημοψήφισμα, που είχε διεξαχθεί τον Φεβρουάριο του 2016, έθετε στους πολίτες το ερώτημα εάν τα παντρεμένα ζευγάρια θα πρέπει να πληρώνουν τον ίδιο φόρο με τα ζευγάρια που έχουν επιλέξει το μοντέλο ελεύθερης συμβίωσης.

Οι Ελβετοί είχαν καταψηφίσει την πρόταση με ποσοστό 50,8% έναντι 49,2%.

Ωστόσο, το ελβετικό δικαστήριο ισχυρίζεται πως «παραβιάστηκε το δικαίωμα της ελευθερίας στην ψήφο», καθώς οι πολίτες πληροφορήθηκαν «ατελώς».

Την περίοδο πριν από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, η ελβετική κυβέρνηση υποστήριζε πως μόνο 80.000 παντρεμένα ζευγάρια πληρώνουν υψηλότερο φόρο από ζευγάρια που απλώς συγκατοικούν.

Όπως αποδείχτηκε αργότερα, όμως, ο πραγματικός αριθμός των παντρεμένων ζευγαριών με υψηλότερη φορολογική επιβάρυνση άγγιζε τις 500.000.

«Βάσει της μικρής διαφοράς στο τελικό αποτέλεσμα και της σοβαρότητας των παρατυπιών, είναι πιθανό το τελικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος να ήταν διαφορετικό» τονίζει σχετικά η απόφαση του δικαστηρίου.

Το 2018, το Χριστιανικό Δημοκρατικό Κόμμα, αμφισβητώντας την ακρίβεια των στατιστικών δεδομένων που είχε επικαλεστεί η κυβέρνηση, προσέφυγε κατά της απόφασης.

Μετά την απόφαση του δικαστηρίου, το κόμμα τόνισε πως αποτελεί μια ώθηση στα πολιτικά δικαιώματα των Ελβετών ψηφοφόρων.

Υπάρχουν, όμως, και ορισμένοι που διαφωνούν με την απόφαση, υποστηρίζοντας πως θα μπορούσε να υπονομεύσει το πολιτικό σύστημα της Ελβετίας. Και αυτό επειδή ανοίγει το δρόμο σε «ασόβαρες προσφυγές» κατά δημοψηφισμάτων.

 cnn.gr
ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.