Τα Δημοφιλή του Μήνα

Υπάρχει και μια άλλη ζωή






Υπάρχει και μια άλλη ζωή.

Πιο όμορφη πιο παθιασμένη, πιο φωτεινή.
Από παιδί ακούς αυτό το κάλεσμα που σου κάνει.

Σου γνέφει να καψαλιστείς στις φλόγες της.

Κι όταν το νιώσεις και το αποφασίσεις τίποτα δεν μπορεί να σε σταματήσει… ούτε σπίτι, ούτε σύζυγος, ούτε διευθυντής, ούτε κοινωνία.

Αυτή ακριβώς η γοητεία, να κάνεις το βήμα απ’ την  αφετηρία..τη βάση και να προχωρήσεις…
Αυτή η ακατανίκητη ομορφιά του άγνωστου, η ρήξη....μας σπρώχνουν να περάσουμε μέσα απ’ τη μικρή σχισμή του χρόνου.

Σε πέρασμα καλοδεχούμενο.

Χαρά, ηδονή κι αλήθεια. Κι ανάγκη να γευτείς τις αστείρευτες γεύσεις των πραγμάτων…
Βαδίζουμε το δρόμο μας και ξαφνικά ταραζόμαστε απ΄την ολότελα καινούργια ανακάλυψη ενός άλλου κόσμου… μιας χωριάτισσας που μας παρακολουθεί με άσεμνο τρόπο πίσω απ’ το φράχτη.

Παράθυρα ανοιχτά για να περάσουμε έστω μια φορά, εκεί «έξω», καταπακτές που οδηγούν στο απόκοσμο μυστήριο. Του κόσμου την σκοτεινή ανεξερεύνητη πλευρά.

Ν’ ακούσουμε το κάλεσμα …μπορεί να είναι η ερημιά, μπορεί το φως.
Μα θα έχουμε ακούσει και θα έχουμε περάσει τις ατραπούς της φθονερής ρουτίνας , του ασήμαντου χρόνου.

Μια στιγμιαία λάμψη, ένα ηχηρό φτερούγισμα  για τις όμορφες θάλασσες.

Μια νυχτερίδα η μια πεταλούδα.
Να μας τιθασεύουν και να μας οδηγούν σ’ αυτό που είχαμε φανταστεί , στην ελευθερία του όνειρου, στης ουτοπίας τους ανεξερεύνητους κήπους.
Εκεί που ο ήλιος θα φωτίσει όλα τα ξυπνήματα των χρωμάτων.

Γιώργος Χρηστάκης

Ερωτικό δεκαπενθήμερο



Μέσα του είχε ξεπεράσει την κυρία. Είχε τελειώσει μαζί της.
Ο εν βρασμώ νωτιαίος μυελός του είχε ηττηθεί από την αρκτική παγωνιά του εγκεφάλου του.
Ο ονειρευτής ξύπνησε, ο σκοτεινός ρομαντικός έγινε φωτεινός βλέπων, ένας Clairvoyant.

Καί όμως χρωστούσε αυτή τη νίκη στην ανεπάρκειά της.
Αν εκείνη είχε τα χέρια της Μ. Β., το ευγενές πρόσωπο της Σ. Γ., το χρώμα της κυρίας Τ., το μέτωπο της Ε. Τ., την ηχηρή αλλά όμως τρυφερή-μυστηριώδη φωνή της Α. Μ., τη γαλλική χάρη της Ρ. Λ., τη φυσιολατρεία της Π. Α., το υπέρ των πάντων αιωρούμενο χιούμορ της Μ.Μ, την μποέμ φύση της Λ. Τ., τη νευρώδη ελαστικότητα της Χ. Κ., την ευγένεια και την αξιοπρέπεια της νεαρής Σ,  η ψυχρή Dr. «Γνώση» δεν θα μπορούσε ποτέ να θεραπεύσει την αρρώστια της λαχτάρας του και τα παρανοϊκά του νεύρα.
Θα είχε παραδώσει τα όπλα.
Αυτό που τον έσωσε είναι η ευτυχής «σύμπτωση» της ανεπάρκειας της αγαπημένης του.
Ουαί και αλίμονό του αν είχε συναντήσει την ιδανική γυναίκα στο δρόμο του. Με ένα σκισμένο κομμάτι του ποδογύρου της φούστας της θα έκανε ιεροτελεστίες λατρείας ως το τέλος της ζωής του.
Θα πνιγόταν στις χαώδεις θάλασσες του έρωτά του, αιώνια.
Όμως κάποια πονόψυχη μοίρα ξεπλένει μόνο μόρια του ιδανικού σου στην ακτή.
Και έτσι, κύριε, μπορείς να αρρωστήσεις προσωρινά, να κάνεις το ερωτικό σου δεκαπενθήμερο και μετά να απολυθείς θεραπευμένος.



Άνα Ζουμανάκη-Εφημερόπτερα



Κρίσιμη στιγμή



Θα ρθει στιγμή που θα παρακαλάω να ταν τώρα
να χω τη δύναμη να αλλάξω τα μελλούμενα
μα κάθε μέρα με τραβάει στο ποτέ,
εκείνο που όλο τρώει περισσευούμενα.

Θα ρθει στιγμή που θα χω ξεχαστεί,
γριά χοντρή σε θαλπωρές γλυκές κι αγκάλες,
μα τώρα δεν μπορώ, δε μου αρκεί,
θέλω να σκοτωθώ για τις λαχτάρες.

Στείλτε μου σφαίρες να οπλίσω την σκανδάλη μου,
άδεια προσμένει και ταυτόχρονα με φτύνει:
βρες έναν τρόπο, μου ουρλιάζει κι άντε δίνε του,
πολύ καλόκατσες και βάρος μου χεις γίνει.

Τ.Η. 19/5/2017

Αλκοολισμός και αυτοαντίληψη. Οι συνήθεις δικαιολογίες.



Το μεγαλύτερο ψέμα ενός ανθρώπου εθισμένου στην κατανάλωση αλκοόλ, είναι πρωτίστως στον εαυτό του. Η πεποίθηση πως είναι κυρίαρχος της κατάστασής του, πως μπορεί δηλαδή να διακόψει τη χρήση όποτε θέλει, πως καθορίζει ο ίδιος  την ποσότητα που καταναλώνει και ελέγχει τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις που συνεπάγεται η κατάχρηση, είναι κάποιες από τις παραμέτρους αυτού του μεγάλου ψέματος.

Στην πραγματικότητα, παρόλο που υπάρχουν δύο είδη αλκοολικών, οι "χρηστικοί"- που μπορούν και λειτουργούν σχετικά φυσιολογικά, εργάζονται, έχουν κοινωνικές σχέσεις, μπορούν να είναι παραγωγικοί κλπ- και οι "μη χρηστικοί"- που ξεφεύγουν εντελώς από τους κανόνες των κοινωνικών επαφών και είναι αδύνατον να λειτουργήσουν μέσα στην κοινωνία- παρουσιάζουν και οι δύο την ίδια διαστρεβλωμένη αντίληψη για τον εαυτό τους, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό.

Υπάρχει πλέον η βασική πεποίθηση πως  στον αλκοολισμό υπάρχουν απτά σκαλοπάτια, στάδια εθισμού, που κατά κανόνα δημιουργούν σε όλους τους χρήστες τις ίδιες ή παρόμοιες συμπεριφορές, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που να φαντάζει σχεδόν μαντική η γνωστοποίησή τους σε τρίτους, που έχουν κάποιον χρήστη στο κοντινό περιβάλλον τους. Και βέβαια κάθε άλλο παρά υπερφυσική και μαντική είναι η γνώση των "καθιερωμένων" φράσεων που χρησιμοποιούν οι αλκοολικοί όταν μιλούν για τον εαυτό τους και τις πράξεις τους. Πέραν του ότι εκ των πραγμάτων υπάρχουν κοινά στοιχεία στην προσωπικότητα όσων καταφεύγουν στη χρήση του αλκοόλ, όπως φοβίες, τάση φυγής από την πραγματικότητα, εύκολη απογοήτευση, αντικοινωνικότητα ή αντίθετα υπερκοινωνικότητα -(είναι δύο όψεις ενός νομίσματος αυτές και θα ασχοληθούμε μαζί τους πιθανόν σε κάποιο άλλο κείμενο), η επίδραση του αλκοόλ στον ανθρώπινο οργανισμό έχει σταθερές μετρήσιμες συνέπειες, όπως κάμψη των ηθικών φραγμών, τάση για πολυλογία, ευσυγκινησία, έκρηξη των συναισθημάτων οργής, ανικανότητα ορθολογικής κρίσης, κενά μνήμης, "κεκέδισμα", αστάθεια στην κίνηση και στο βλέμμα, τάσεις για εμετό, έντονο κοκκίνισμα στο πρόσωπο και τα μάτια, ακόμα και ανικανότητα ελέγχου των σωματικών λειτουργιών- πχ ούρηση.

Συνδιάζοντας αυτές τις παραμέτρους μπορεί εύκολα να δημιουργηθεί ένας κώδικας πρόβλεψης και ερμηνείας των διάφορων "τεχνικών" που χρησιμοποιεί ο αλκοολικός για να αυτοπαρουσιαστεί σαν κάτι που δεν είναι. Αναφέρω μερικά παραδείγματα. Κάποιος που έχει αγοραφοβία και είναι αντικοινωνικός, με τη χρήση του αλκοόλ γίνεται αφύσικα κοινωνικός, βγαίνει έξω με άνεση, χρησιμοποιεί κατά κόρον την φράση "οι φίλοι μου", ή "δεν είμαι μόνος". Κάποιος που ανέχεται στωϊκά καταπίεση στην εργασία ή στην οικογένειά του, με το αλκοόλ γίνεται αντιδραστικός, υβριστικός, φωνάζει ή ακόμα και χειροδικεί στα πιο αδύναμα μέλη του κοινωνικού του περίγυρου. Κάποιος που είναι ερωτικά ντροπαλός και πουριτανός λόγω ανατροφής μπορεί με τη χρήση του αλκοόλ να γίνεται υπερδραστήριος ερωτικά, απελευθερωμένος ή ακόμη και χυδαίος.

Οι περισσότεροι αρνούνται να παραδεχτούν τα λόγια και τις πράξεις τους την επόμενη μέρα, ακόμα και όταν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία. Η άρνηση αυτή εκφράζεται συνήθως με τις φράσεις "δεν θέλω να ξέρω", "δεν ήμουν εγώ", δεν το εννοούσα", ή ακόμη και επιρρίπτοντας ευθύνη στα συγγενικά ή φιλικά πρόσωπα που έγιναν μάρτυρες της μέθης.

Ο κώδικας πρόβλεψης αλλάζει βέβαια όταν μιλάμε για ζευγάρι αλκοολικών ή για ομάδα αλκοολικών, όπου η συχνότερη πρακτική είναι οι συνεχείς καυγάδες ακολουθούμενοι από μικρές περιόδους συμφιλίωσης ή και αναζωπύρωσης των συναισθημάτων αγάπης. Το συναίσθημα της ενοχής μπορεί μάλιστα να είναι τόσο έντονο, και να προκαλεί τόσο θετική αλλαγή στην καθημερινή ζωή των  αλκοολικών ζευγαριών, ώστε η μέθη και η παραφορά να παίρνουν θετικό πρόσημο στο μυαλό τους και να την επιζητούν ώστε να φέρει μετά την επανασυμφιλίωση.

Εν κατακλείδι, ο αλκοολισμός είναι μια ασθένεια που χτυπά συγκεκριμένες συμπεριφορές και καταστάσεις κι έχει συγκεκριμένα συμπτώματα, που  είτε θέλει είτε δεν θέλει να τα παραδεχτεί ο ασθενής είναι κοινά με των περισσότερων άλλων συμπασχόντων. Το ότι μπορούν ωστόσο να μετρηθούν και να προβλεφθούν, είναι ένδειξη πως μπορούν και να κατανοηθούν και να θεραπευτούν, τόσο στις απολείξεις τους όσο και στις ρίζες τους.

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Τριανταφυλλιά Ηλιοπούλου 

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (ΜΑΙΟΣ 1941)





ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Η µάχη της Κρήτης ήταν µια πύρρεια νίκη των Γερµανών, γι' αυτό άλλωστε και δεν επαναλήφθηκε παρόµοια επιχείρηση κατά την διάρκεια του πολέµου. Τα θύµατα των Γερµανών στη δεκαήµερη επιχείρηση ξεπερνούσαν τα θύµατα τους σε ολόκληρη την επιχείρηση κατά της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδος. Ο ∆ιοικητής του ΧΙ Γερµανικού Σώµατος Αεροπορίας Αντιπτέραρχος Στούντεντ αναγκάστηκε να οµολογήσει ότι η Κρήτη υπήρξε «ο τάφος των Γερµανών Αλεξιπτωτιστών». 
Η επίλεκτη Μεραρχία Αλεξιπτωτιστών, αποδεκατισµένη και εξαρθρωµένη, δεν επρόκειτο να παίξει στον µέλλον ουσιαστικό ρόλο. Κατά µεγάλο ποσοστό οι απώλειες των Γερµανών οφείλονταν στις περιορισµένες πληροφορίες που είχε η Γερµανική υπηρεσία πληροφοριών, σχετικά µε την δύναµη και την διάταξη των αµυνοµένων, µε αποτέλεσµα πολλές µονάδες αλεξιπτωτιστών να ριφθούν επί ή πλησίον των αµυντικών θέσεων και να εξοντωθούν. Επιπλέον υπήρχε εσφαλµένη εκτίµηση για την στάση, την αποφασιστικότητα και την αγωνιστικότητα που θα τηρούσε ο Κρητικός λαός έναντι των επιτιθεµένων. 
Στα παραπάνω σφάλµατα πρέπει να αποδοθούν και οι υπεραισιόδοξες επιδιώξεις του γερµανικού σχεδίου, που προέβλεπαν µέσα στην πρώτη ηµέρα, κατάληψη των αεροδροµίων και των πόλεων Χανίων- Ρεθύµνου και Ηρακλείου. Συνολικά τα στρατηγικά οφέλη που αποκόµισαν οι Γερµανοί από την επιχείρηση κατά της Ελλάδος ήταν µικρά, σε σχέση µε τις δυνάµεις και το χρόνο πού διέθεσαν. Μακροπρόθεσµα, η κατάληψη της Ελλάδας αποδείχτηκε παθητικό στην πολεµική προσπάθεια της Γερµανίας. Ήταν όµως µια επιχείρηση επιβεβληµένη — ή έτσι τουλάχιστον πίστευαν ο Χίτλερ και οι στρατιωτικοί του — λόγω της επικείµενης εισβολής στη Ρωσία. 
Το ηθικό και η συμμετοχή του άμαχου πληθυσμού στην μάχη έχει σίγουρα αναφερθεί, όμως τι ήταν αυτό που έκανε τους Γερμανούς ν’ αποκαλέσουν την Κρήτη «Νησί των Αινιγμάτων», «Νησί του μυστηρίου», και τους κρητικούς «θηριώδεις». Συνήθως σε εμπόλεμες καταστάσεις ο άμαχος πληθυσμός αποτελεί σοβαρό πρόβλημα στη στρατιωτική ηγεσία. Στην Κρήτη όμως το ηθικό των αμάχων ήταν ακμαίο. 
Μόλις άρχισε η μάχη, μικροί-μεγάλοι έτρεξαν για να πάρουν μέρος στον αγώνα με τα γεωργικά τους εργαλεία, οικιακά σκεύη και λίγα όπλα που είχαν κρύψει. Έστηναν ενέδρες στους αλεξιπτωτιστές γνωρίζοντας κάθε πτυχή και κάθε θάμνο της πατρίδας τους και έκαναν τον δικό τους «κλεφτοπόλεμο». Είχαν εμπιστοσύνη στο δίκιο τους και στην ψυχική τους δύναμη και διέψευσαν τις Γερμανικές προσδοκίες ότι οι Κρητικοί θ’ αντιμετώπιζαν την επίθεση τους με απάθεια και μοιρολατρία.

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΣΗΜΕΡΑ

Θα ήταν λάθος να νομίσουμε πως η Μάχη των Κρητικών, με τη σκληρότητά της και την περιφρόνηση που διαδηλώνει προς την ανθρώπινη ζωή, είναι απλή έκρηξη πολεμοφιλίας. Και θα ήταν λάθος μέγα, γιατί ο Κρητικός είναι, όσο κανένας άλλος, τρυφερός εραστής της ζωής - της ωραίας ζωής Απλά οι Κρητικοί το Μάη του 41 και όχι μόνο, γιατί ακολούθησε μετά και η εθνική αντίσταση 1941 - 1944, στ' όνομα της Ελλάδας, της ελευθερίας και της δικαιοσύνης πλήρωσαν το Χρέος, κάτι που εμείς οι νεότεροι οφείλουμε να αναγνωρίζουμε και να το τιμούμε.

Σαφώς η Μάχη της Κρήτης δεν αποτελεί μόνο ένα στρατιωτικό ιστορικό γεγονός, αλλά κυρίως μια ολόκληρη Φιλοσοφία, ένα ηθικό Σύμβολο. Αυτή η Μάχη, μας «παραδίδει», εκτός από το τιμημένο όνομά της, και το μήνυμα της ότι: «Το αληθινό μπόι των ανθρώπων μετριέται πάντα με το μέτρο της λευτεριάς, και εμείς, μόνο εμείς μπορούμε να κρατούμε τα χώματά μας!» Η Κρήτη ήταν και θα είναι πάντα πόθος πολλών κατακτητών εξαιτίας της γεωγραφικής θέσης του νησιού.

Τίποτε όμως δεν μπορεί να αλλάξει το ότι είναι η πατρίδα του Δία, «η Αέρια», «το Ιδαίο», «η Μακρόνησος», η χώρα του Μίνωα, η πατρίδα του Βιτσέντζου Κορνάρου, του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου, του Ελ. Βενιζέλου, του Νίκου Καζαντζάκη, των πεσόντων της Μάχης της Κρήτης, της λεβεντιάς και της λύρας. Η Μεγαλόνησος, που έχει ο κάθε Κρητικός μέσα του!

''Πότες θα σπάσ’ η παγωνιά, να λιώσουνε τα χιόνια,
να πάρω το τουφέκι μου, τ’ όμορφο μαλιχέρι,
να πάρω δίπλα τα βουνά, να βγω στον Ψηλορείτη,
να βρω μια πέτρα ριζιμιά, να διπλωθώ να κάτσω, 
να παίξω πέντε ντουφεκιές ν’ ακούσει ούλ’ η Κρήτη! 
Να ‘ρθού ντα Κρητικόπουλα κι εκειά να ορκιστούμε 
για τη γλυκειά πατρίδα μας ούλοι να σκοτωθούμε.'' 

H Μάχη της Κρήτης έρχεται να μας θυμίσει ότι δεν είναι υποχρεωτικό να νικάει πάντοτε ο πιο δυνατός και ο πιο αδίστακτος. Κι αυτό, γιατί ένα βασικό στοιχείο που χαρακτηρίζει έως σήμερα τη ζωή των ανθρωπίνων κοινωνιών και των ανθρώπων γενικά είναι η ακατανίκητη έλξη τους από ιδανικά όπως η Ελευθερία, το Δίκαιο, η Ανθρώπινη Αξιοπρέπεια και η Ειρήνη.

Όσοι περιφρονούν αυτές τις αρχές, όσοι μεθυσμένοι από τη δύναμή τους, οικονομική ή στρατιωτική, πιστεύουν πως θα αλλάξουν αυτές τις βασικές ανθρώπινες ιδιότητες και θα μεταβάλουν τους λαούς σε δούλους και υποτελείς, θα έρθει η στιγμή κάποτε να μετανιώσουν για την έπαρση και την αλαζονεία τους.

Είπαν για την Μάχη της Κρήτης:

"Οι Κρητικοί όταν βρίσκονται μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα έχουν πάνω τους κάτι το μυθώδες . Φαντάζουν σαν τους μυθικούς ήρωες . Είναι τόσο περήφανοι την τραγική ώρα του θανάτου, που όποιος τους δεί , είναι αδύνατο να μήν τους θαυμάσει . Πολλές φορές όταν επρόκειτο να γίνουν εκτελέσεις , άφηνα το γραφείο μου και έβγαινα στο μπαλκόνι , μόνο και μόνο για να τους θαυμάσω . Σε κανένα άλλο λαό δεν είδα τέτοια περιφρόνηση προς το θάνατο και τόση αγάπη για την ελευθερία". (ΑΝΤΡΕ: διοικητής του "Φρουρίου Κρήτης").

''Ήταν υπέροχο το θέαμα να βλέπει κανείς χωρικούς όλων των ηλικιών να ζητούν όπλα και μόνον όπλα. Το ηθικόν των Κρητών είναι αδύνατο να περιγραφτεί . Όταν ολόκληρος η ιστορία έλθει εις φώς θα συγκαταλεχθεί μεταξύ των ευγενέστερων παραδειγμάτων της Ιστορίας''. (Ταξίαρχος Σωλσμπουργκ Τζόουν του Επιτελείου του Στρατηγού Φρεϋμπουργκ).

Διατί η Κρήτη αντέχει ακόμη , ενώ ολόκληρος η Γαλλία έπεσεν εντός οκτώ ημερών ; (Χίτλερ)


Ο Ύμνος της Κρήτης

Από φλόγες η Κρήτη ζωσμένη,
τα βαριά της τα σίδερα σπα
Και σαν πρώτα χτυπιέται - χτυπά
και γοργή κατεβαίνει.

Με μεγάλο θεόρατο δόρυ,
όλη νιάτα πετά και ζωή,
Και σε τόση φωτιά και βοή,
τρέμουν δάση και όρη.

Χτύπα! Χτύπα, της θάλασσας Σούλι!
Χτύπα, κόρη γλυκιά του γιαλού.
Εδώ, άντρες παλεύουν. Αλλού,
ζουν γυναίκες ή δούλοι.

Από δω Σελινιώτες, Λακκιώτες,
από κει στη φωτιά, οι Σφακιανοί.
Να βουίζει παντού μια φωνή:
Στις σπαθιές σας τις πρώτες!







Πηγή

15 νόστιμα πιάτα με λίγες θερμίδες



Kάνετε δίαιτα ή προσπαθείτε να μείνετε στα κιλά σας; Έχετε βαρεθεί τις σούπες και τα νερόβραστα κολοκύθια; Σας προτείνουμε 15 νόστιμα ολιγοθερμιδικά πιάτα με ξεχωριστές συμβουλές για το καθένα. Καλή όρεξη!

H ελληνική κουζίνα είναι ιδιαίτερα πλούσια. Περιλαμβάνει ποικιλία φαγητών που μπορούν να ικανοποιήσουν όλα τα γούστα. Tα φαγητά αυτά επίσης είναι κατάλληλα για κάθε περίσταση. Eμάς μας ενδιαφέρει όμως το αδυνάτισμα. Για την περίπτωση αυτή λοιπόν, επιλέξαμε φαγητά που να μπορούν να συμπεριληφθούν σε μια δίαιτα. Tα φαγητά αυτά, υπό προϋποθέσεις, δεν «χαλάνε» τη δίαιτα και είναι κρίμα να μην μπορεί να τα γευτεί κάποιος που προσπαθεί να χάσει βάρος. Σας τα υπενθυμίζουμε για να έχετε ποικιλία στο τραπέζι σας. Aν «διασκεδάζετε τις αισθήσεις» σας όταν κάνετε δίαιτα, και δεν θα βαρεθείτε και η προσπάθειά σας θα έχει διάρκεια και, φυσικά, αποτέλεσμα.

Προσοχή!
Όσο λιγότερο λάδι βάζετε στο φαγητό, τόσο λιγότερη ενέργεια (θερμίδες) παίρνετε. Mία κουταλιά λάδι ζυγίζει 15 γραμμάρια και προσφέρει ενέργεια 135 θερμίδων. Ένα κουταλάκι λάδι ζυγίζει 5 γραμμάρια και προσφέρει ενέργεια 45 θερμίδων. Για να μπορείτε να μετράτε με ακρίβεια το λάδι στο φαγητό σας, μην το προσθέτετε κατά το μαγείρεμα. Προσθέστε το στο πιάτο σας κατά το σερβίρισμα.

Σπανακόρυζο 315 θερμίδες
Προϋπόθεση: Mαγειρέψτε το με πολλά λαχανικά. H συνταγή επιδέχεται, εκτός από το σπανάκι, φρέσκα κρεμμυδάκια και άνηθο. Bάλτε όσο λιγότερο ρύζι μπορείτε. Tο ρύζι περιέχει άμυλο, το οποίο καθώς βράζει και διογκώνεται απορροφά υγρά και φυσικά λάδι. Όσο περισσότερα λαχανικά περιέχει το φαγητό σας, τόσο περισσότερες φυτικές ίνες θα πάρετε. Oι φυτικές ίνες δεν έχουν θερμιδική αξία και προκαλούν εύκολα χορτασμό. Όπως μαγειρεύετε το σπανακόρυζο, μπορείτε επίσης να φτιάξετε πρασόρυζο, λαχανόρυζο και σελινόρυζο. Δοκιμάστε τα κοκκινιστά με φρέσκια ντομάτα ή άσπρα με λεμόνι.

Aγκινάρες αλά πολίτα 260 θερμίδες
Προϋπόθεση: Mη βάζετε πατάτες στο φαγητό. Mαγειρέψτε το μόνο με λαχανικά. Bάλτε άνηθο, καρότο, κρεμμυδάκια φρέσκα και φυσικά αγκινάρες. Tο φαγητό αυτό, αφού έχει μόνο λαχανικά, ισοδυναμεί με μία βραστή σαλάτα. Oι αγκινάρες είναι λαχανικό πλούσιο σε φυτικές ίνες. Mπορείτε να τις αξιοποιήσετε μαγειρεύοντας τις επίσης με φρέσκα κουκιά ή με αρακά. Γίνονται λεμονάτες ή κοκκινιστές. Προτείνουμε να αποφεύγετε το αυγόκομμα, για να γλιτώνετε τις θερμίδες του αυγού (75 θερμίδες).

Στραπατσάδα 335 θερμίδες
Προϋπόθεση: Mη βάζετε τυρί. Tα αυγά γίνονται στραπατσάδα και μόνο με ντομάτα. Tο αυγό σε συνδυασμό με το τυρί είναι υπερβολή, γιατί και τα δύο είναι ζωικής προέλευσης. Φτιάξτε τη στραπατσάδα σας σε αντικολλητικό τηγάνι με φρέσκια ώριμη ντομάτα. Πολλοί συνηθίζουν να αποφλοιώνουν την ντομάτα στο μαγείρεμα. Eσείς μην το κάνετε, γιατί θα χάσετε φυτικές ίνες. Tο φαγητό αυτό, αν και είναι χαμηλό σε θερμίδες, μπορεί να θεωρηθεί παγίδα, γιατί σε προκαλεί να βουτήξεις το ψωμί στη σάλτσα. Aν η δίαιτά σας δεν προβλέπει ψωμί στα γεύματα, αντισταθείτε!

Φακές 300 θερμίδες
Προϋπόθεση: Ό,τι ισχύει για τις φακές ισχύει για όλα τα όσπρια που μαγειρεύονται σε μορφή σούπας, π.χ. φασολάδα, ρεβίθια. Φτιάξτε τη σούπα των οσπρίων σας αραιή, δηλαδή χωρίς πολύ καρπό. Προσθέστε στο μαγείρεμα σκόρδο, κρεμμύδι, καρότο, μαϊντανό ή σέλινο και φρέσκια ντομάτα όπου απαιτείται. Yπολογίστε ότι ένα βαθύ πιάτο χωράει μέχρι το στεφάνι του 2 κουτάλες φαγητό. H 1 κουτάλα φαγητό είναι όσο τα 3/4 ενός φλιτζανιού.

Γεμιστά 345 θερμίδες
Προϋπόθεση: Tα γεμιστά να είναι μόνο με ρύζι και όχι με κιμά. Προσθέστε στη γέμιση, εκτός από το ρύζι, και αρκετό μαϊντανό και κρεμμύδι. Mη βάζετε σταφίδες και κουκουνάρι. Προτιμήστε να γεμίσετε μικρά σε όγκο λαχανικά για να χωράνε λιγότερη γέμιση. Για μεγαλύτερη ποικιλία στο τραπέζι σας, σας προτείνουμε κάθε φορά που φτιάχνετε γεμιστά να διαλέγετε διαφορετικά λαχανικά για γέμισμα. Γεμιστά γίνονται: οι ντομάτες, οι πιπεριές, οι μελιτζάνες, τα κολοκυθάκια και τα κρεμμύδια. Mη φτιάχνετε γεμιστές πατάτες. H γεμιστή πατάτα με ρύζι δίνει πολύ άμυλο και απορροφά πολύ λάδι.

Λαχανοντολμάδες 315 θερμίδες
Προϋπόθεση: Bάλτε στη γέμιση λιγότερο ρύζι και περισσότερα λαχανικά (κρεμμυδάκια φρέσκα, άνηθο, μαϊντανό). Mην αυγοκόβετε το φαγητό και μην το περιχύνετε με μπεσαμέλ. Oι λαχανοντολμάδες, αν αναλυθούν στα συστατικά τους, ισοδυναμούν με ένα λαχανόρυζο. Σε όσους δεν αρέσει το λάχανο μπορούν να κάνουν ντολμάδες με φύλλα μαρουλιού. Στην ίδια κατηγορία φαγητού ανήκουν και τα ντολμαδάκια με αμπελόφυλλο.

Kοφτό μακαρονάκι με χταπόδι 370 θερμίδες
Προϋπόθεση: Ψιλοκόψτε το χταπόδι για να αναλογούν σε κάθε μερίδα περισσότερα κομμάτια. Φτιάξτε το φαγητό σαν σούπα με λίγο μακαρονάκι και εμπλουτίστε το με κρεμμύδι και φρέσκια ντομάτα. Aν το φτιάξετε πηχτό, θα αναλογούν περισσότερα μακαρόνια ανά μερίδα, άρα θα πάρετε και περισσότερες θερμίδες. Mε τον ίδιο τρόπο μπορείτε να μαγειρέψετε μακαρονάκι με κιμά ή μακαρονάκι με γαριδούλες.

Φασολάκια 250 θερμίδες
Προϋπόθεση: Όσο πιο τρυφερά είναι τα φασολάκια, τόσο λιγότερες θερμίδες έχουν. Aν τα φασολάκια έχουν σχηματισμένο καρπό, τότε οι θερμίδες του πιάτου αυξάνουν τουλάχιστον κατά 50. Στην ίδια κατηγορία φαγητού ανήκουν οι μπάμιες, οι μελιτζάνες και τα κολοκυθάκια. Tο ευτύχημα με αυτά τα φαγητά είναι ότι μαγειρεύονται με ποικιλία λαχανικών (κρεμμύδι, μαϊντανό, άνηθο, μάραθο, καρότο και ντομάτα). Όλα αυτά τα πιάτα είναι πλούσια σε βιταμίνες και σε ανόργανα στοιχεία, και γι’ αυτό καλό είναι τα συμπεριλαμβάνετε περισσότερο από δύο φορές την εβδομάδα στο τραπέζι σας.

Xορτόσουπα 235 θερμίδες
Προϋπόθεση: Mία χορτόσουπα περιλαμβάνει ποικιλία λαχανικών και τουλάχιστον μία πηγή αμύλου. H πηγή αυτή μπορεί να είναι ρύζι, πλιγούρι, τραχανάς, ζυμαρικό ή πατάτα. Προτείνουμε να φτιάχνετε τις χορτόσουπές σας με λίγο πλιγούρι για να κερδίζετε από τις πρωτεΐνες του σιταριού. Aπό τα λαχανικά διαλέξτε για τη σούπα σας τα χαμηλότερα σε θερμίδες, και αυτά είναι όλα τα φυλλώδη λαχανικά (λάχανο, κουνουπίδι, μπρόκολο, σέλινο, πιπεριά, φρέσκα κρεμμυδάκια, μανιτάρια, σπανάκι, αντίδια, μαϊντανός, άνηθος κλπ.).

Mανιτάρια στιφάδο 260 θερμίδες
Προϋπόθεση: Aν σας αρέσουν τα κρεμμύδια, δοκιμάστε το στιφάδο των χορτοφάγων. Aυτό μπορεί να γίνει με μανιτάρια, κολοκυθάκια ή μελιτζάνες. Ένα τέτοιο στιφάδο δεν έχει ζωικά λιπαρά, είναι χαμηλό σε θερμίδες και είναι εξίσου εύγευστο με το κουνέλι ή με το μοσχάρι στιφάδο. Για να γίνει το στιφάδο σας ελαφρύ, μην τηγανίζετε τα μανιτάρια πριν τα μαγειρέψετε με τα κρεμμύδια. Mπορείτε μόνο να τα σοτάρετε στο λάδι και στη συνέχεια να τα σβήσετε με λίγο ξίδι ή κρασί.

Mελιτζάνες ιμάμ 260 θερμίδες
Προϋπόθεση: Για να γίνει το φαγητό σας τόσο χαμηλό σε θερμίδες, δεν πρέπει να τηγανίσετε τις μελιτζάνες. Ψήστε τις απλώς στο γκριλ και στη συνέχεια γεμίστε τις με κρεμμύδι, μαϊντανό, σκόρδο και φρέσκια ντομάτα. Mην τις πασπαλίζετε με τυρί τριμμένο, ούτε με γαλέτα.

Kουνουπίδι ογκρατέν 370 θερμίδες
Προϋπόθεση: Tα ογκρατέν φαγητά γίνονται ιδιαίτερα λιπαρά, γιατί περιέχουν κρέμα γάλακτος, αλλαντικά και τυριά. Eμείς προτείνουμε κουνουπίδι ή μπρόκολο ή πράσο ογκρατέν. Zεματίστε πρώτα τα λαχανικά και μετά βάλτε τα σε ταψάκι. Pαντίστε τα με λίγο γάλα εβαπορέ και, αντί για κρέμα, σκεπάστε τα με φέτες τυρί τού τοστ.

Mπριάμ 340 θερμίδες
Προϋπόθεση: Όσο λιγότερη πατάτα περιέχει το μπριάμ, τόσο χαμηλότερο σε θερμίδες γίνεται. Δοκιμάστε να φτιάξετε μπριάμ μόνο με κολοκυθάκια, μελιτζάνες και κρεμμύδια. Tα λαχανικά στο μπριάμ δεν χρειάζονται τηγάνισμα. Ψήνονται κατευθείαν στο φούρνο ή στην κατσαρόλα με σάλτσα ντομάτα ή με χυμό λεμονιού.

Πατάτες γεμιστές με τυρί 370 θερμίδες
Προϋπόθεση: Ψήστε τις πατάτες στο φούρνο ή στα μικροκύματα. Xαράξτε την επιφάνειά τους σε σταυρό και πιέστε τις ν’ ανοίξουν. Γεμίστε τις με μία κουταλιά τυρί κότατζ και με μία κουταλιά τυρί σε κρέμα. Mια τέτοια πατάτα δεν χρειάζεται ούτε βούτυρο ούτε κρέμα γάλακτος για να νοστιμίσει. Mην ξεχάσετε να τρίψετε τη φλούδα της πατάτας με σύρμα κουζίνας πριν τη μαγειρέψετε.

Πρασοσέλινο 250 θερμίδες
Προϋπόθεση: Tο πρασοσέλινο δεν γίνεται μόνο με χοιρινό, γίνεται και σκέτο. Mπορείτε να το κάνετε κοκκινιστό ή λεμονάτο. Aν θέλετε να το γλυκάνετε κάπως, μπορείτε να του προσθέσετε και λίγα δαμάσκηνα. Στα χωριά συνηθίζουν να το κάνουν και με κάστανα. Για κάθε κάστανο που θα προσθέσετε υπολογίστε επιπλέον 40 θερμίδες και για κάθε δαμάσκηνο 35 θερμίδες.

Επεξηγήσεις
Οι θερμίδες όλων των πιάτων αναφέρονται σε μικρές μερίδες, όπως είναι αυτές του εστιατορίου.
Υπολογίζουμε ότι η κάθε μερίδα φαγητού θα έχει μόνο μία κουταλιά ελαιόλαδο.
Ο υπολογισμός των θερμίδων έγινε κατά προσέγγιση με τη μέθοδο των ισοδυνάμων των τροφίμων.


πηγή: daddy-cool.gr

Ο μαχμουρλής


Το πρωί που ξυπνάω βιώνω ένα σωρό σκοτεινά θαύματα και αινίγματα: που υπάρχω... που έχω μια μπανιέρα και σαμπουάν... που τρέχει το νερό... η φάτσα που με κοιτάζει από την άλλη μεριά του κρεβατιού... τι τζογλάνια είναι αυτά που τριγυρίζουν στα πόδια μου;...που η χθεσινή μέρα ήταν ένα αυτοτελές, περίεργα μακρύ κομάτι από κάτι, συχνά βαρετό, τελείως ακατανόητο, χωρίς συμπέρασμα... η δυσάρεστη ένταση της νέας ημέρας που ανατέλλει, που πιθανώς θα γίνει μεγάλη, βαρετή, ακατανόητη, χωρίς συμπέρασμα... φτωχή σε πλούσιες εμπειρίες.
Με λίγα λόγια το κάθε ξύπνημα είναι ένα μυστήριο για εκείνον που του δωρίστηκε μια εύρυθμη μυστικιστική ψυχή, δηλαδή για τον «μαχμουρλή»...




Στερνό του αετού φτερούγισμα






Σαν μήπως τάχα να μπορεί κανείς
του νερού τα όνειρα να δει...
Σαν μήπως τάχα να μπορεί κανείς
ψίθυρο του βουνού ν’ ακούσει...
Σαν μήπως τάχα να μπορεί κανείς
φτερούγισμα αετού να φτάσει..
Στου λιονταριού το βρυχηθμό
λύγισε ο βράχος, κι οι καταρράκτες στέρεψαν.
Μια φευγαλέα εικόνα ενός μαύρου πάνθηρα που σκότωνε κάτι.
Κοιτούσα τη ρόδα να γυρίζει..
Και τότε άρχιζε ο αγώνας. Εγώ εναντίον της ρόδας..
Περίμενα να κάνει ολόκληρη την αργή, βασανιστική, ατέλειωτη περιστροφή της, να κλείσει τον κύκλο της κρατώντας την ανάσα μου.. ξανά και ξανά..
Μετά προσπαθούσα να κρατήσω μια ανάσα σε δυό περιστροφές …και μετά να το βελτιώσω και αυτό. Μια ανάσα σε 3 και 4 περιστροφές .. ώσπου να σβήσουν να χαθούν.
Τώρα που πέφτουν οι σκιές, στης τρέλας τα σκοτεινά φαράγγια, αν δεν τον νιώσεις πυρωμένο τον ήλιο να καίει εντός σου…. Κάτσε και θάψου…
Του αετού τα νύχια δε λάθεψαν ποτέ…
Μια φορά μόνο….. τη στερνή




Γιώργος Χρηστάκης

Λαχτάρα, που πας;



Εκείνη δεν μπορούσε να πάρει το σκύλο μαζί της στο θέατρο, οπότε τον πήρε εκείνος και πήγε μαζί του σε μία καφετέρια δύο τετράγωνα παραπέρα.
Θα περίμεναν μαζί.
Ο σκύλος κάθησε έτσι ώστε να έχει την είσοδο στα μάτια του και εκείνος το βρήκε πρακτικό, αν και υπερβολικό, αφού, παρακαλώ, ήταν 9 η ώρα και θα περίμεναν ως τις 12.

Τώρα καθόταν και οι δύο και περίμεναν...Κάθε αυτοκίνητο που περνούσε ξυπνούσε ελπίδες στο σκύλο και εκείνος κάθε φορά του έλεγε: «Σκύλε, δεν είναι εκείνη,  σοβαρέψου... Δεν είναι εκείνη, μόλις έφυγε»
Ο σκύλος είχε αρρωστήσει από λαχτάρα και τρείς την ώρα γύριζε και τον κοίταζε: « Θα έρθει, δεν θα έρθει...;;»
«Θα έρθει! Θα έρθει!» του απαντούσε εκείνος.

Μια φορά ο σκύλος παράτησε την σκοπιά του, τον πλησίασε, έβαλε τα πόδια του στα γόνατά του, σα να έλεγε: «Πες μου την αλήθεια σε παρακαλώ... θα την αντέξω».
Εκείνος έσκυψε και τον φίλησε.

Κατά τις 10.30 άρχισε να κλαψουρίζει και εκείνος του είπε: «Αγαπητέ μου, κι εγώ αγωνιώ.. κάνε υπομονή, ας είμαστε ψύχραιμοι».
Όμως ο σκύλος είχε γράψει την ψυχραιμία στα παλιά του τα παπούτσια και συνέχισε να κλαψουρίζει.
Μετά άρχισε να κλαίει σιγανά: «Θα έρθει, ή δεν θα έρθει;»
«Θα έρθει! Θα έρθει!»

Τώρα είχε ξαπλώσει φαρδύς πλατύς στο πάτωμα.
Δεν έκλαιγε πλέον, κρατούσε την είσοδο σταθερά στο μάτι και εκείνος επίσης.
Ήταν 11.45.

Επιτέλους ήρθε!
Εκείνη πλησίασε  με τα απαλά της βήματα και τους χαιρέτησε γοητευτικά.
Ο σκύλος φώναζε, τραγουδούσε και πηδούσε από την τρελή χαρά.
Εκείνος πήρε το παλτό της και το κρέμασε στην κρεμάστρα.
Εκείνη τον κοίταξε και ρώτησε: «Ανυπομονούσες;»
Και μετά: «Το έργο ήταν υπέροχο...Το απόλαυσα»

Όμως εκείνος ένιωθε:~Λαχτάρα,  εσύ που χύνεσαι σαν λάβα, μέσα από την καρδιά των πλασμάτων έξω στον κόσμο, που πηγαίνεις τότε;  Εξατμίζεσαι στο διάστημα όπως το νερό στα σύννεφα;
~Όπως ο αέρας είναι γεμάτος νερό, έτσι είναι ο κόσμος γεμάτος και βαρύς από όλη εκείνη τη λαχτάρα που ήρθε και δεν βρήκε ψυχή  για να της δώσει στέγη.
~Τι κάνεις, Λαχτάρα, εσύ το καλύτερο της ζωής,  όταν δε βρεθεί ψυχή να σε ρουφήξει άπληστα και να σε μετατρέψει σε δύναμη;
~Λαχτάρα,   εσύ που χύνεσαι  σαν λάβα, μέσα από την καρδιά των πλασμάτων  έξω στο κόσμο, που πηγαίνεις τότε;




Άνα Ζουμανάκη
-εφημεροπτερα



Μαγιάτικο όνειρο






Μέσα του Μάη κι έχουν ήδη αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους οι πρώτες ζέστες.
Ο λιγοστός ύπνος του, άρχισε να συρρικνώνεται κι αυτός.
Μια ζοφερή ανησυχία τον κυρίευε με σχεδόν βίαιο τρόπο.
Μια αποπνικτική αγωνία, η προσμονή ενός απροσδιόριστου κακού τον βασάνιζε.
Ίσως και να ήταν ένας απλός εκνευρισμός της στιγμής.
Τίποτα άσχημο ή απειλητικό δεν κρεμόταν πάνω απ’ το κεφάλι του.
Ίσως όλα αυτά να ήταν σημάδια για να επισκεφθεί κάποιο ειδικό. Ίσως να υπόβοσκε μοχθηρά κάποια ασθένεια των νεύρων.
Δεν υπήρχε καμιά λογική εξήγηση για τις ανησυχίες και τους φόβους του.
Το μόνο σίγουρο είναι πως πράγματι δεν μπορεί να παίξει κάποιο ρόλο η λογική σε κάτι τέτοιες ασυνήθιστες νευρολογικές καταστάσεις. Συχνά μένει να παρατηρεί προσεκτικά τον εκτροχιασμό του «ψυχικού»  κόσμου, που καλπάζει σαν αφηνιασμένο άλογο πάνω από χαράδρες και γκρεμούς. Εντελώς ανίκανη να αντιδράσει.
Καθόταν ώρες ολόκληρες στην ξύλινη καρέκλα στη μικρή αυλή.
Οι γαρδένιες είχαν αρχίσει να μαραίνονται και σκορπούσαν στον αέρα ένα  απροσδιόριστο χαρμάνι μούχλας  και ανεμικού οργασμού.
Τα αντικείμενα μέσα στη νύχτα πάλευαν να αναγνωρίσουν το ένα το άλλο.
Σχεδόν άηχη νύχτα.
Μόνο οι νυχτερινοί ψίθυροι κάποιων πλασμάτων της, κι ο ελαφρύς κυματισμός της θάλασσας διέκοπταν κάπου κάπου τούτη τη σιωπή. Μα ακούγονται όλοι τούτοι οι ήχοι τόσο επαναλαμβανόμενα  μονότονοι, που σε λίγο χρόνο «αφομοιώνονται» με την σκοτεινή σιωπή της νύχτας.
Είχε τεντώσει το αυτί ψάχνοντας, λες και περίμενε ν’ ακούσει κάποιο τρομαχτικό μυστικό απ’ τ’ αστέρια. Φόβος τον κυρίευε στην προσμονή αυτού του μυστικού..
Στο παράθυρο δεν φαινόταν τίποτα.. καμιά κίνηση, ούτε καν μια μικρή μετακίνηση αέρα δεν φαινόταν ικανή να ζωντανέψει τις λευκές κουρτίνες που κρέμονταν στο ανοιχτό παράθυρο.
Κοιμόταν τόσο γαλήνια και ήσυχα… Αυτό πρόδιδε ο ρυθμός της ανάσας της. Τίποτα στο σώμα της δεν φανέρωνε καμιά ταραχή. Ένα άρωμα ολόγλυκο από ρόδα και γιασεμιά γλιστρούσε απ’ το κορμί της και ξεχυνόταν στη νύχτα για ν’ αποκρεμαστεί στα βαριά κλαδιά των δέντρων, ή ν’ ακουμπήσει και να σκεπάσει απαλά στα νυσταγμένα πέταλα των λουλουδιών.
Κι όταν πέρα κατά την αυγή ο νέος ήλιος γλυκοκκίνιζε τον ουρανό, σκέπαζε το κεφάλι με τα σκεπάσματα αρνούμενη πεισματικά να δει το φως του…

Γιώργος Χρηστάκης

Η εξέλιξη της σεξουαλικότητας. Μια οπτική






Κυρίαρχο προιόν της εμπορευματικής κοινωνίας...
Μου φαίνεται πως πραγματικά κάποια πράγματα έχουν στ’ αλήθεια αλλάξει στον κόσμο.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η σεξουαλική μας ζωή.
Κάποτε ήταν κρυφή. Τώρα πια εκτίθεται ανοιχτά και επιθετικά. Ένας νέος ηδονικός σνομπισμός. Όλοι θέλουν να γνωρίζουν και να έχουν εμπειρία γύρω από τα σεξουαλικά ζητήματα.
Εδώ και περισσότερο από 30 χρόνια τα περιοδικά και όχι μόνο, μας ενημερώνουν για την εξέλιξη της «ακολασίας», προτείνοντας διάφορες απολαύσεις: δοκιμάστε τον σοδομισμό δεν ξέρετε τι χάνετε, τις τριάδες, την αμφισεξουαλικότητα, τα μαστίγια, τις αλυσίδες και τόσο ακόμη ευφάνταστα «εργαλεία» άψυχα και έμψυχα…
Κάνετε καλό σεξ; Τις Παρασκευές το κάνετε;
Ο θάνατος παραμένει σκληρός, απαίσιος και «κρυφός», αντίθετα τα μικρά «βρώμικα» μυστικά μας μπορούν να βγουν στην επιφάνεια και να περιγράφονται στο ραδιόφωνο, την tv, το ίντερνετ.
Μιλάμε για μια ιδιόμορφη χειραφέτηση των ηθών, που όμως έχει μια περίεργη χροιά.
Αντί να απελευθερωθούν τα ένστικτα έχουμε απλά την αντικατάσταση μιας κοσμοθεώρησης από  μια άλλη…



Μέχρι πρότινος υπήρχαν ο έλεγχος και οι απαγορεύσεις. Σήμερα η λαγνεία έχει γίνει υποχρεωτική και σε γαργαλάει παντού. Στους δρόμους, στις διαφημίσεις, στη μόδα κλπ
Έπεσαν πολλά ταμπού και οι γυναίκες πλέον διαθέτουν δικαιωματικά όπως εκείνες θέλουν, εντελώς αυτοβούλως το σώμα τους, (τουλάχιστον στο Δυτικό Πολιτισμό), διπλασιάζοντας έτσι τη δόση της ηδονής για όλους.
Οι επιφυλάξεις υποχώρησαν και οι απαιτήσεις αυξήθηκαν.
Υμνήθηκε πολύ η σεξουαλικότητα τον προηγούμενο αιώνα…
Είσαι απορριπτέος αν δεν είσαι σέξι;
Αυτό το μοντέλο του σεξουαλικού ανθρώπου του δυτικού πολιτισμού προκάλεσε μια αγχωμένη ελευθεριότητα, και δημιούργησε μια περίεργη κλίμακα σεξουαλικής ευημερίας : Οι φτωχοί και οι πλούσιοι, οι γλεντζέδες και οι στερημένοι, αυτοί που ζουν και αυτοί που επιβιώνουν.
Κανείς δεν θέλει να χαρακτηρισθεί «άθλιος» σεξουαλικά.
Ο Foucault (Φουκώ) είχε πει, πως «δεν αναζητούμε την αλήθεια μέσω της σεξουαλικής εμμονής, αλλά μια  μορφή άμεσης λύτρωσης».
Η αναζήτηση του Μεγάλου Οργασμού δεν αποτελεί κραιπάλη, αλλά θεία χάρη, ένα διαβατήριο για τη λύτρωση της ανθρωπότητας.
Εξελισσόμαστε όταν δουλεύουμε με τον εαυτό μας.
Η ερωτική φιλολογία και μηχανολογία συνοδεύονται από μια ηθικά ανώτερη επιχείρηση αυτοβελτίωσης.

Γιώργος Χρηστάκης


ΟΜΑΔΑ ΜΕΣΑ. Από το Blogger.